Wydział Lekarski z Oddziałem Nauczania w Języku Angielskim Kierunek: Lekarski – II rok 2013/2014



Pobieranie 130.05 Kb.
Strona1/5
Data01.05.2016
Rozmiar130.05 Kb.
  1   2   3   4   5
Wydział Lekarski z Oddziałem Nauczania w Języku Angielskim
Kierunek: Lekarski – II rok 2013/2014
1. Podstawowe elementy i zasady działania układu immunologicznego. Odporność nieswoista humoralna 19.02. - 21.02.14

Odporność: wrodzona, nabyta; czynna, bierna; nieswoista, swoista; naturalna, sztuczna; komórkowa, humoralna.

Układ limfatyczny: pierwotne (centralne) i wtórne (obwodowe) narządy limfatyczne, krążenie limfocytów.

Komórki układu odpornościowego i ich podstawowe funkcje: stem cell, limfocyty B, T, NK, makrofagi, granulocyty, komórki dendrytyczne, komórki tuczne, płytki krwi.

Mediatory rozpuszczalne: dopełniacz, przeciwciała, cytokiny (monokiny, limfokiny, interleukiny, chemokiny...), interferony, mediatory zapalne.

Odporność nieswoista (wrodzona): drogi wnikania antygenu do ustroju, naturalne bariery anatomiczno-czynnościowe skóry i błon śluzowych, rola flory fizjologicznej, nieswoiste czynniki humoralne (dopełniacz, interferony, lizozym, laktoferyna, fibronektyna, białko C-reaktywne, białka szoku termicznego).

Dopełniacz: aktywacja (droga klasyczna, alternatywna i lektynowa), biologiczne efekty układu dopełniacza (zwiększenie przepuszczalności naczyń, chemotaksja i aktywacja neutrofilów, adherencja i opsonizacja, przetwarzanie kompleksów, liza lub uszkodzenie komórki). Receptory dla fragmentów dopełniacza na komórkach. Współdziałanie układu dopełniacza z układem krzepnięcia i kinin.


Część praktyczna:

Film. The immune system.

Wykonanie i ocena rozmazu krwi barwionego metodą Giemsy – identyfikacja komórek układu odpornościowego w mikroskopie świetlnym.Metody badania układu dopełniacza: oznaczanie stężenia składowych – C3, C4, inhibitora C1, czynnika B oraz aktywności hemolitycznej.

2. Odporność nieswoista komórkowa 26.02. - 28.02.14

Fagocytoza: migracja komórek fagocytujących, cząsteczki adhezyjne (integryny, selektyny), czynniki chemotaktyczne (składowe dopełniacza, chemokiny), receptory na komórkach fagocytujących, opsonizacja, pochłanianie, wewnątrzkomórkowe zabijanie drobnoustrojów – mechanizmy zależne i niezależne od tlenu.

Cytotoksyczność naturalna – komórki NK (brak restrykcji MHC), mechanizm działania (perforyny).

Rozpoznanie antygenu („nieswoiste”) - cząsteczki PAMP, receptory PPR, Toll-podobne (TLR), receptory mannozy.


Bariera patologiczna – odczyn zapalny.


Część praktyczna:

Film: Fagocytoza. Krwinki białe.

Ocena chemotaksji – metoda agarozowa.

Metody oceny funkcji komórek fagocytujących – odsetek komórek fagocytujących, indeks fagocytarny, odsetek komórek zabitych, test NBT, test z oranżem akrydyny


3. Swoista komórkowa odpowiedź immunologiczna 05.03. – 07.03.14

Antygen: pełnowartościowy, hapten; autologiczny, izogeniczny (syngeniczny), allogeniczny, ksenogeniczny; antygeny MHC (HLA), antygeny reagujące krzyżowo (heterofilne); alergen, tolerogen. Determinanty antygenowe (epitopy), immunogenność (antygenowość), swoistość, immunogenność a budowa chemiczna antygenu i wielkość cząsteczki; antygeny T-zależne i T-niezależne, superantygeny.

Limfocyty: B T (subpopulacje: limfocyty pomocnicze - Th1, Th2 CD4+, cytotoksyczne - Tc CD8+ , regulatorowe - Treg), NK; rozwój, markery/receptory powierzchniowe: antygeny różnicowania - CD, inne: B – Ig, T – TCR, HLA; krążenie limfocytów.

Prezentacja antygenu: komórki prezentujące antygen (APC), przetworzenie antygenu.

Główne etapy swoistej odpowiedzi immunologicznej: faza indukcyjna (rozpoznanie antygenu), faza centralna (aktywacja, proliferacja - selekcja klonalna i różnicowanie zaangażowanych komórek w limfocyty efektorowe), faza efektorowa (eliminacja antygenu przy współdziałaniu różnych mechanizmów i komórek).

Pamięć i tolerancja immunologiczna.



Swoista odpowiedź komórkowa: typu cytotoksycznego - rozpoznanie antygenu (T CD8 - restrykcja MHC kl. I), mechanizmy cytotoksyczności; typu późnego – rozpoznanie antygenu (T CD4 – MHC kl. II), faza efektorowa (aktywowany makrofag).

Część praktyczna:

Film: Cellular mechanisms of the immune response.

Metody badania ilości i funkcji limfocytów T i B: izolacja limfocytów, ocena markerów powierzchniowych (testy rozetkowe, przy użyciu przeciwciał monoklonalnych metodą IF, cytometria przepływowa), ocena funkcji limfocytów (test transformacji blastycznej pod wpływem fitohemaglutyniny, test zahamowania migracji), ocena stężenia cytokin, testy cytotoksyczne.
4. Swoista humoralna odpowiedź immunologiczna . Układ immunologiczny skóry i błon śluzowych. 12.03. – 14.03.14

Regulacja odpowiedzi immunologicznej.

Swoista odpowiedź humoralna: rozpoznanie antygenu przez limfocyty B, współdziałanie T i B, komórki plazmatyczne – produkcja przeciwciał, pierwotna i wtórna odpowiedź typu humoralnego.

Przeciwciała: budowa, rola Fab i Fc, izotyp, allotyp, idiotyp, paratop, właściwości biologiczne poszczególnych klas Ig, obecność receptorów Fc na komórkach i ich znaczenie biologiczne, przeciwciała monoklonalne, antyidiotypowe; swoistość i siła wiązania z antygenem (powinowactwo – affinity, zachłanność – avidity). Immunoglobuliny błonowe. Rodzina immunoglobulin.

Reakcje antygen – przeciwciało: in vivo - neutralizacja, kompleksy immunologiczne, opsonizacja, liza; in vitro – odczyny serologiczne: aglutynacja, precypitacja, OWD. Korzystne (ochrona przed czynnikami infekcyjnymi, kontrola rozrostu przednowotworowego) i niekorzystne (alergia, autoimmunizacja, odrzucanie przeszczepu, erytroblastoza płodowa) konsekwencje odpowiedzi swoistej.

Kooperacja odpowiedzi swoistej humoralnej i komórkowej: immunofagocytoza, ADCC – odpowiedź komórkowa zależna od przeciwciał (NK CD16, makrofagi, neutrofile).

Regulacja odpowiedzi immunologicznej: rola antygenu (charakter chemiczny, dawka, droga podania), dopełniacza, przeciwciał,

limfocytów regulatorowych (supresyjnych i kontrasupresyjnych), sieć immunologiczna – regulacja poprzez idiotypy. Udział cytokin (interleukiny, IFN-). Interakcje neurohormonalne, pokarmowe i genetyczne.



Układ immunologiczny skóry i błon śluzowych: SIS (SALT), MALT: GALT, NALT, BALT, podobieństwa i różnice, tolerancja pokarmowa, wpływ promieniowania UV.

Część praktyczna:

Film: Antibody structure and the generation diversity.

Oznaczanie poziomów przeciwciał w surowicy w poszczególnych klasach (IgG, IgM, IgA) metodą immunodyfuzji radialnej.

Obserwacja funkcji przeciwciał in vivo: odczyn lityczny na przykładzie krwinek czerwonych.

Analiza wyników serologicznych w odpowiedzi pierwotnej i wtórnej.

5. Diagnostyka immunologiczna 19.03. – 21.03.14


Podstawowe i złożone odczyny serologiczne –rodzaje, zasada działania, odczyt, interpretacja, wady i zalety: aglutynacja, hemaglutynacja, precypitacja, OWD, odczyn Coombsa, immunofluorescencja, RIA, ELISA, immuno-blotting.

Część praktyczna:

Wykrycie antygenu lub przeciwciał swoistych w testach serologicznych in vitro – prezentacja/ wykonanie testów: aglutynacja szkiełkowa i probówkowa, precypitacja pierścieniowa, podwójna dyfuzja w żelu, immunodyfuzja radialna, odczyn wiązania dopełniacza, immunofluorescencja bezpośrednia i pośrednia, ELISA, immuno-blotting.


6. Rozwój immunologicznego. Immunologia infekcyjna 26.03. – 28.03.14

Filogeneza i ontogeneza układu odpornościowego: rozwój układu immunologicznego w okresie płodowym, odporność u noworodków i dzieci, fizjologiczne starzenie się układu immunologicznego. Gatunkowe, indywidualne i inne nieswoiste czynniki wpływające na odporność. Rola flory fizjologicznej w odporności.

Zakażenie – wypadkowa pomiędzy właściwościami drobnoustroju do namnażania i wywołania choroby a zdolnością makroorganizmu do szybkiej mobilizacji nieswoistych i swoistych mechanizmów obronnych.

Typy zakażeń: obligatoryjne pasożyty wewnątrzkomórkowe (wirusy, chlamydie, riketsje, Toxoplasma gondii), fakultatywne pasożyty wewnątrzkomórkowe (prątki, brucelle, listerie, niektóre grzyby), obligatoryjne pasożyty zewnątrzkomórkowe (większość bakterii – gronkowce, paciorkowce, pałeczki Gram-ujemne).


Odporność w zakażeniach bakteryjnych: zależność od budowy ściany komórkowej i chorobotwórczości (adherencja, toksyczność, inwazyjność), rola poszczególnych mechanizmów nieswoistych i swoistych w różnych typach zakażeń bakteryjnych. Wstrząs septyczny, zjawisko Kocha.

Odporność w zakażeniach wirusowych: zakażenia ostre, przewlekłe, latentne, powolne (priony), odporność wrodzona (interferony, NK, makrofag), udział przeciwciał, dopełniacza, DTH i mechanizmów cytotoksycznych.

Odporność w zakażeniach grzybiczych i pasożytniczych – znaczenie poszczególnych mechanizmów nieswoistych i swoistych.

Sposoby unikania mechanizmów obronnych ustroju przez drobnoustroje.


Część praktyczna:


Film: Infectious diseases

Analiza wyników badań krwi i badań immunologicznych w różnych grupach wiekowych.

Analiza wyników odczynów serologicznych w wybranych zakażeniach: Helicobacter pylori, Borrelia burgdorferi, Mycoplasma pneumoniae, Chlamydophila pneumoniae, Epstein-Barr virus.

7. Nadwrażliwość 02.04. – 04.04.14

Mechanizmy reakcji nadwrażliwości. Reakcje wczesne: typ I – anafilaktyczny (charakter antygenu-alergenu, przeciwciała IgE i receptory Fc dla IgE, zaangażowane komórki, mediatory, postacie kliniczne); typ II – cytotoksyczny lub cytolityczny (reakcje potransfuzyjne, polekowe, choroby autoimmunologiczne); typ III – z udziałem kompleksów immunologicznych (odczyn Arthusa, choroba posurowicza, choroby autoimmunologiczne); reakcje późne: typ IV – tuberkulinowy (alergie bakteryjne, np. prątki, alergia kontaktowa).

Część praktyczna:


Film: Próby uczuleniowe.

Diagnostyka immunologiczna in vitro w schorzeń alergicznych

Omówienie zasad wykonania i interpretacji testów: oznaczanie całkowitego i swoistego IgE - testy RIST i RAST, uwalnianie histaminy z bazofili, test degranulacji bazofilów, test CAST-ELISA, oznaczanie trypazy w surowicy, oznaczanie eozynofilowgo białka katinowego ECP w surowicy, oznaczanie ilości eozynofili w preparacie z BAL-u.

Omówienie odczynu tuberkulinowego Mantoux , testów skórnych (metoda skaryfikacyjna, śródskórna), testów prowokacji (próba nosowa, próba oskrzelowa)



8. Autoimmunizacja 09.04. – 11.04.14

Tolerancja immunologiczna, mechanizmy tolerancji.



Autoimmunizacja. Autoantygeny, autoprzeciwciała, czynniki wpływające na zaburzenie stanu tolerancji na własne antygeny, mechanizmy powstawania chorób autoimmunizacyjnych (typ II, III, IV), uwarunkowania genetyczne i hormonalne, swoistość odpowiedzi autoimmunologicznej – choroby narządowo-swoiste i układowe, przykłady. Mimikra antygenowa (gorączka reumatyczna). Najważniejsze choroby autoimmunologiczne – patomechanizm i diagnostyka.

Pozytywna rola IgE, autoimmunizacji i tolerancji.


Część praktyczna:


Film: Autoimmune disease

Zasady diagnostyki chorób autoimmunizacyjnych - wykrywanie autoprzeciwciał metodą IF i ELISA oraz kompleksów immunologicznych. Algorytmy postępowania.


9. Niedobory odpornościowe 23.04. – 25.04.14

Niedobory pierwotne: zależne od limfocytów B i T, defekty białek dopełniacza, defekty komórek fagocytujących.

Niedobory wtórne. AIDS.

Część praktyczna:


Film: Niektóre objawy zakażenia HIV.

Prezentacje multimedialne wybranych jednostek chorobowych związanych z niedoborami pierwotnymi i wtórnymi (obowiązkowa samodzielna praca na ocenę)

Dobór badań oraz analiza wyników badań immunologicznych u osób zdrowych, w różnych typach zakażeń, z niedoborami wrodzonymi i nabytymi.

10. Immunologia transplantacyjna 07.05. – 09.05.14

Immunologia transplantacyjna: budowa układu HLA, zasady doboru tkanek do przeszczepu, mechanizmy odrzucania przeszczepu allogenicznego; przeszczep szpiku, reakcja GvH.

Wykorzystanie badania układu HLA w wykluczaniu ojcostwa. Związek HLA z chorobami.





  1   2   3   4   5


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna