Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Zarządzania im. L. Koźmińskiego



Pobieranie 45.52 Kb.
Data04.05.2016
Rozmiar45.52 Kb.



Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Zarządzania

im. L. Koźmińskiego

Centrum Kształcenia Podyplomowego






SYLLABUS. PROGRAM AUTORSKI PRZEDMIOTU





Data ostatniej aktualizacji: 1. 02. 2007 roku
Nazwa studiów



Nazwa przedmiotu: MBA – ZARZĄDZANIE KRYZYSOWE




Liczba godzin: 16
Osoba odpowiedzialna za przedmiot: dr Piotr Chmielewski
Osoby prowadzące: dr Piotr Chmielewski, dyżur: środa, 14. 00 -15. 00, p. A-128; e-mail address: chmielep@wspiz.edu.pl ; tel. 519 21 47

Cel zajęć:

  1. kształcenie w zakresie teorii, badania i praktyki zarządzania kryzysowego (ZK);

  2. dostarczenie nowoczesnej wiedzy o kryzysach oraz ZK;

(3) kształtowanie praktycznych umiejętności skutecznego działania w sytuacjach

kryzysowych.

Program: We współczesnym świecie (społeczeństwo ryzyka, globalizacja, transnacjonalizacja, międzynarodowe konflikty, rola mediów) kryzys jest zjawiskiem wszechobecnym i złożonym: występuje na wszystkich poziomach i we wszystkich dziedzinach organizacji życia społecznego (gospodarczej, politycznej, kulturowej). Na naszych oczach pojawiają się nowe typy zagrożeń. Zarządzanie sytuacjami kryzysowymi staje się wyzwaniem dla administracji publicznej i specjalnych struktur zarządzania niezależnie od tego czy mamy do czynienia z gwałtownym kryzysem (np. katastrofa naturalna lub techniczna) czy z kryzysem pełzającym (np. reformy służby zdrowia lub górnictwa węglowego). Problemy te są także wyzwaniem dla polityków, bo obecnie to ich - a nie zły los - społeczeństwo obwinia za zdarzenia kryzysowe. Kryzys to niebezpieczeństwo i zniszczenie ale także szansa na zmianę, przełamanie rutyny w każdej formie organizacji. Z racji swej roli i dynamiki kryzysy stanowią przedmiot zainteresowania badaczy i praktyków. Każdy kryzys jako unikatowe wydarzenie (badanie przypadków) poszerza naszą wiedzę o zarządzaniu, stanowi rodzaj ekranu dla „regularnych” procesów życia społecznego i zmiany społecznej, jest swoistym laboratorium. Poniższy program wykorzystuje najnowsze osiągnięcia badań nad sytuacjami kryzysowymi i ich zarządzaniem. Nacisk zostaje położony na kryzysowe podejmowanie decyzji.

L.p.

Zakres

Liczba godzin

Literatura

1.

Semantyka kryzysu. Świat kryzysów w okresie nowoczesności refleksyjnej - jego specyfika, badanie, teoria. Stare i nowe kryzysy. Współczesne trendy w badaniach i praktyce zarządzania kryzysowego. Społeczeństwo ryzyka i późnej nowoczesności a poszukiwanie bezpieczeństwa.

1


LP (2), (4), (6), (9).
LU (6), (18), (51).

2.

Ramy teoretyczne do badania sytuacji kryzysowych a analiza przypadków (case study). Nowy instytucjonalizm, psychologia poznawcza, nauki polityczne i socjologia. Ludzie, instytucje, zasoby, kultura, strategie i rezultaty.

3


LU (8), (8a), (39), (39a), (40), (42a), (45a).

3.

Różne podejścia do analizy zjawisk kryzysowych. Społeczno-naukowe podejście do kryzysów i jego cztery podstawowe aspekty. Typologie i klasyfikacje kryzysów. Różne poziomy analizy sytuacji kryzysowych oraz kryzysowego zarządzania: od jednostki ludzkiej, poprzez małe grupy, organizacje, systemy, regiony, kraje, systemy międzynarodowe i ponadnarodowe oraz poziom globalny.

2


LP (4) (6), (7).
LU (9), (29), (50), (65).

4.

Szersze (cztery fazy) i węższe (reagowanie) podejście do kryzysowego zarządzania. Zintegrowany system zarządzania kryzysowego (typy, etapy, systemy, udziałowcy).

1


LP (8), (10).
LU (32), (50).

5.

Poznawczo-instytucjonalne podejście do kryzysowego podejmowania decyzji: jednostki podejmowania decyzji, percepcja i definicja kryzysu, rywalizacja organizacyjna i kompromis polityczny, przywództwo. Władza i podejmowanie decyzji, koordynacja i zmiany struktury zarządzania.

3


LP (5).

LU (14), (24), (28), (30).



6.

Poznawczo-instytucjonalne podejście do kryzysowego podejmowania decyzji: przepływ informacji i procesy komunikacji, działania symboliczne, rola mediów, wielostronność kryzysu, uczenie się, następstwo i współwystępowanie zdarzeń.

3


LP (7).

LU (20), (46), (57), (58).



7.

Jakościowe badania sytuacji kryzysowych – badania przypadków (przykłady, logika analizy, specyfika badań, wnioski praktyczne). Podstawowe problemy kryzysowego zarządzania.

3


LU (16), (33), (38), (41), (49), (54) (67).


Forma zajęć: Zajęcia prowadzone w formie wykładów (z elementami konwersatorium, tzn. możliwością zadawania pytań i dyskusji) oraz ćwiczeń analizujących konkretne sytuacje kryzysowe.
Literatura:

Literatura podstawowa (LP)


(1) Balcerowicz Bolesław. 2002. Pokój i „nie-pokój”. Na progu XXI wieku. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona.

(2) Beck Ulrich. 2002. Społeczeństwo ryzyka. W drodze ku innej nowoczesności. Tłum. Stanisław Cieśla. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe „Scholar”.

(3) Boin Arjen, Paul ‘t Hart, Eric Stern, and Bengt Sundelius (2005) The Politics of Crisis Management. Public Leadership under Pressure. Cambridge: Cambridge University Press.

(4) Chmielewski Piotr. 2003. „Semantyka kryzysu”. Problemy zarządzania, Nr 2, s. 7 – 40.

(5) Greiner Larry. 1999. „Ewolucja i rewolucja w rosnących organizacjach”. W: Phyllis Schlesinger, Vijay Sathe, Leonard Schlesinger, John Kotter. Projektowanie organiazacyjne. Tłum. Michał Rusiński, s. 541 – 553. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

(6) Giddens Anthony. 2001. Nowoczesność i tożsamość. „Ja” i społeczeństwo w epoce późnej nowoczesności. Tłum. Alina Sulżycka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

(7) Murdoch Anna. 2003. Komunikowanie w kryzysie. Jak ratować wizerunek firmy. Warszawa: Poltext.

(8) Mitroff Ian I., Christine M. Pearson. 1998. Zarządzanie sytuacją kryzysową czyli jak uchronić firmę przed najgorszym. Tłum. Adam Janiszewski. Warszawa: Business Press.

(9) Nogalski Bogdan, Henryk Macinkiewicz (2004) Zarządzanie antykryzysowe przedsiębiorstwem. Warszawa: Difin.

(10) Posner Richard (2004) Catastrophe. Risk and Response. Oxford & New York: Oxford University Press

(11) Wawrzyniak Bogdan. 1999. Odnawianie przedsiębiorstwa. Na spotkanie XXI wieku. Warszawa: Poltext.
Literatura uzupełniająca (LU)

(1) Allison Graham T.. 1969. „Conceptual Models and the Cuban Missile Crisis”, The American Political Science Review, Volume 58, Number 3, pp. 689 -718.

(2) Brecher Michael. 1993. Crises in World Politics. Theory and Reality. Oxford: Pergamon Press.

(3) Bynander Fredrik. 1998. Crisis Analogies. A Decision Making Analysis of the Swedish Haersfjaerden Submarine Incident of 1982. Stockholm: The Swedish Institute of International Affairs.

(4) Bynander Fredric and Chmielewski Piotr (eds.), The Politics of Crisis Management in Transitional Poland. Stockholm: Crismart (forthcoming).

(5) Carrel Laurent F. 2000. „Training Civil Servants for Crisis Management”, Journal of Contingencies and Crisis Management, Volume 8, Number 4, pp. 192 -196.

(6) Chmielewski Piotr. 2002. „Kilka uwag o kryzysach i ich badaniu”. W: Piotr Chmielewski, Tadeusz Krauze, Włodzimierz Wesołowski (red.), Kultura – Osobowość – Polityka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe „Scholar”.

(7) Chmielewski Piotr. 1999. The 1997Flood Disaster in Poland. Stockholm: The Swedish Agency for Civil Emergency Planning.

(8) Chmielewski Piotr. 1995. Ludzie i instytucje. Z historii i teorii nowego instytucjonalizmu. Warszawa: Instytut Pracy i Spraw Socjalnych.

(8a) Chmielewski Piotr. 2005. Neoinstytucjonalizm, nowy instytucjonalizm. “Wielka Encyklopedia PWN”, t. 31, s. 290 – 291. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

(9) Comfort Louise K. (ed.). 1988. Managing Disaster. Strategies and Policy Perspectives. Durham and London: Duke University Press.

(10) Czyżewski Marek. 1997. W stronę teorii dyskursu publicznego. w: Marek Czyżewski, Sergiusz Kowalski, Andrzej Piotrowski (red.), Rytualny chaos. Studium dyskursu publicznego, s. 42 -115, Kraków: Wydawnictwo AUREUS.

(11) Dobry Michel. 1995. Socjologia kryzysów politycznych. Tłum. Krzysztof Wakar. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

(12) Dror Yehezkel. 1988. Policymaking under Adversity. New Brunswick and Oxford: Transaction Books.

(13) Edelman Murray. 1964. The Symbolic Uses of Politics. Urbana: University of Illinois Press.

(14) Flin Rhona. 1996. Sitting in the Hot Seat. Leaders and Teams for Critical Incident Management. New York: John Wiley & Sons.

(14) Franz Hanz-Werner. 1996. Zarządzanie kryzysowe. Aspekty społeczne doświadczenia europejskich przedsiębiorstw. Tłum. Zygmunt Borkowski. Warszawa: POLTEXT.

(16) George Alexander L. 1979. Case Studies and Theory Development: The Method of Structured, Focused Comparison. Pp. 43 -68, w: Paul Gordon Lauren (ed.), Diplomacy. New Approaches in History, Theory, and Policy. New York: The Free Press.

(17) George Alexander L. 1998. Bridging the Gap. Theory and Practice in Foreign Policy. Washington, D.C.: United States Institute of Peace Press.

(18) Giddens Anthony. 2003. Stanowienie społeczeństwa. Zarys teorii strukturacji. Tłum. Stefan Amsterdamski. Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo.

(19) Gierszewska Grażyna. 2002. „Strategie kryzysowe w warunkach globalizacji”. Transformacje. Pismo interdyscyplinarne, Nr 31 – 34, s. 85 – 101.

(20) Godschlak Jack. 2002. Crisis Management. Oxford: Capstone Publishing.

(21) Goszczyńska Maryla. 1997. Człowiek wobec zagrożeń. Uwarunkaowania oceny i akceptacji ryzyka. Warszawa: Wydawnictwo „Żak”.

(22) Groenvall Jesper. 2000. Managing Crisis in the European Union: The Commission and „Mad Cow Disease”. Karlstad: CRISMART. A Publication of the Crisis Management Europe Research Program.

(23) ‘t Hart Paul. 1993. „Symbols, Rituals and Power: The Lost Dimension of Crisis Management”, Journal of Contingencies and Crisis Management, Volume 1, Number 1, pp. 36 - 50.

(24) ‘t Hart Paul, Eric K. Stern, and Bengt Sundelius (eds.). 1997. Beyond Groupthink. Political Group Dynamics and Foreign Policy-making. Ann Arbor: The University of Michigan Press.

(25) ‘t Hart Paul, Eric Stern and Bengt Sundelius. 1998. „Crisis Management: An Agenda for Research and Training in Europe”, Cooperation and Conflict, Volume 33, Number 2, pp. 207- 223.

(26) ‘t Hart Paul, Eric K. Stern, and Bengt Sundelius. 1997. Foreign Policy-making at the Top: Political Group Dynamics. Pp. 3-34, w: Paul ‘t Hart , Eric K. Stern, and Bengt Sundelius, Beyond Groupthink. Political Group Dynamics and Foreign Policy-making. Ann Arbor: The University of Michigan Press.

(27) ‘t Hart Paul. 1998. „Preventing Groupthink Revisited: Evaluating and Reforming Groups in Government”, Organizational Behavior and Human Decision Processes, Volume 73, Nr 2/3, pp. 306 - 326.

(28) ‘t Hart Paul, Uriel Rosenthal, Alexander Kouzmin. 1993. „Crisis Decision Making: The Centralization Thesis Revisited”, Administration and Society, Volume 25, Number 1, pp. 12 - 45.

(29) Hermann Charles F.. 1989. On International Crises and National Security. Pp. 357-385, w: Edward A. Kolodziej and Patric M. Morgan (eds.), Security and Arms Control. Volume 2: A Guide to International Policymaking. New York: Greenwood Press.

(30) Janis Irving L. 1989. Crucial Decisions. Leadership in Policymaking and Crisis Management. New York: The Free Press.

(31) Kaniasty Krzysztof. 2003. Klęska żywiołowa czy katastrofa społeczna? Psychospołeczne konsekwencje polskiej powodzi 1997 roku. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

(32) Kiser Larry L. and Elinor Ostrom. 1982. The Three Worlds of Action. A Metatheoretical Synthesis of Institutional Approaches. Pp.179 - 222, w: Elinor Ostrom (ed.), Strategies of Political Inquiry. Beverly Hills/London/New Delhi: SAGE Publications.

(33) Konecki Witold. 2000. Studia z metodologii badań jakościowych. Teoria ugruntowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

(34) Konieczny Jerzy. 2001. Zarządzanie w sytuacjach kryzysowych, wypadkach i katastrofach. Poznań – Warszawa: Oficyna Wydawnicza GARMOND.

(35) Koźmiński Andrzej. 1982. Po wielkim szoku. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne.

(36) Lagadec Patric. 1997. „Learning Processes for Crisis Management in Complex Organizations”, Journal of Contingencies and Crisis Management, Volume 5, Number 1, pp. 24 - 31.

(37) Lebow Richard Ned. 1984. Between Peace and War. The Nature of International Crisis. Baltimore and London: The Johns Hopkins University Press.

(38) Loewenhardt John, Ger P. Van Den Berg. 1989. Disaster at the Chernobyl Nuclear Power Plant: A Study of Crisis Decision Making in the Soviet Union. Pp. 37 - 65, w: Uriel Rosenthal, Michael T. Charles, Paul ‘t Hart (eds.), Coping with Crises. The Management of Disasters, Riots and Terrorism. Springfield, Illinois: Charles C. Thomas Publisher.

(39) March James G. & Johan P. Olsen. 2005. Instytucje. Organizacyjne podstawy polityki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR.

(39a) Martens Berin. 2004. The Cognitive Mechanics of Economic Development and Institutional Change. London and New York: Routledge.

(40) Maruszewski Tomasz. 2001. Psychologia poznania. Sposoby rozumienia świata i siebie. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictow Psychologiczne.

(41) Newlove Lindy, Eric Stern, Lina Svedin. 2000. Cognitive-Institutional Crisis Analysis: A Theoretical Sketch. Pp. 7-18, w: Lindy Newlove, Eric Stern, Lina Svedin, Auckland Unplugged. Stockholm: A Publication of the Crisis Management Europe Research Program.

(42) Nizard Georges. 1998. Metamorfozy przedsiębiorstwa. Zarządzanie w zmiennym otoczeniu organizacji. Tłum. Zbigniew Podlasiak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

(42a) Ostrom Elinor. 2005. Understanding Institutional Diversity. Princeton and Oxford: Princeton University Press.

(43) Patterson Philip. 1988. Reporting Chernobyl: Cutting the Government Fog to Cover the Nuclear Cloud. Pp. 131 - 147, w: Lynne Masel Walters, Lee Wilkins, Tim Walters (eds.), Bad Tidings: Communication and Catastrophe. Hillsdale, New Jersey: LEA Publishers.

(44) Perrow Charles. 1999. „Organizing to Reduce the Vulnerabilities of Complexity”, Journal of Contingencies and Crisis Management, Volume 7, Number 3, pp.150 - 156.

(45) Popiołek Katarzyna (red.). 2001. Człowiek w sytuacji zagrożenia. Kryzysy, katastrofy, kataklizmy. Poznań: Stowarzyszenie Psychologia i Architektura.

(45a) Posner Richard. 004. Catastrophe. Risk and Rsponse. Oxford, New York: Oxford University Press.

(46) Quarantelli E. L. 1988. The Social Science Study of Disasters and Mass Communication. Pp. 1 -19, w: Lynne Masel Walters, Lee Wilkins, Tim Walters (eds.) Bad Tidings. Communication and Catastrophe. Hillsdale, New Jersey: LEA Publishers.

(47) Raboy Marc and Bernard Dagenais (eds.). 1995. Media, Crisis and Democracy. Mass Communication and the Disruption of Social Order. London: SAGE Publications.

(48) Reason James. 1998. Human Error. Cambridge: Cambridge University Press.

(49) Rosenthal Uriel, Arien Boin, Louise Comfort (eds.). 2001. Managing Crises. Threats, Dilemmas, Opportunities. Springfield, Illinois: Charles C. Thomas Publisher, Ltd.

(50) Rosenthal Uriel, Michael T. Charles, Paul ‘t Hart (eds.). 1989. Coping with Crises. The Management of Disasters, Riots and Terrorism. Springfield, Illinois: Charles C. Thomas Publisher.

(51) Rosenthal Uriel and Alexander Kouzmin. 1993. „Globalizing an Agenda for Contingencies and Crisis Management: An Editorial Statement”, Journal of Contingencies and Crisis Management, Volume 1, Number 1, pp. 1-12.

(52) Rosenthal Uriel, Paul ‘t Hart and Alexander Kouzmin. 1991. „The Bureau-Politics of Crisis Management”, Public Administration, Volume 69, pp. 211-233.

(53) Rosenthal Uriel, Paul t’ Hart. 1991. „Experts and Decision Makers in Crisis Situations”, Knowledge: Creation, Diffusion, Utilization, Volume 12, Number 4, pp. 350 - 372.

(54) Shrivastava Paul. 1989. Managing the Crisis at Bhopal. Pp. 92 - 116, w: Uriel Rosenthal, Michael T. Charles, Paul ‘t Hart (eds.), Coping with Crises. The Management of Disasters, Riots and Terrorism. Springfield, Illinois: Charles C. Thomas Publisher.

(55) Skalik Jan (red.). 2003. Zachowania organizacji wobec zjawisk kryzysowych. Wrocław: Cornetis.

(56) Slatter Stuart, David Lovett. 2001. Restrukturyzacja firmy. Zarządzanie przedsiębiorstwem w sytuacjach kryzysowych. Tłum. Paweł Dąbrowski. WIG-Press.

(57) Stern Eric. 1997. „Crisis and Learning: A Conceptual Balance Sheet”, Journal of Contingencies and Crisis Management, Volume 5, Number 2, pp. 69 - 86.

(58) Stern Eric K. 2001. Crisis Decisionmaking: A Cognitive Institutional Approach. Stockholm: University of Stockholm.

(59) Sundelius Bengt. 1997. Civil Aspects of Crisis Management. Stockholm: The Swedish Agency for Civil Emergency Planning.

(60) Sundelius Bengt, Eric Stern with Fredric Bynander. Crisis Management in Sweden: Theory and Practice. Pp. 5 - 39; 154 - 169. (Forthcoming)

(61) Swap Walter C..1999. Destructive Effects of Groups on Individuals. Pp. 69 - 95, w: Walter C. Swap and Associates (eds.), Group Decision Making, Ann Arbor: A Bell & Howell Company.

(62) Sztompka Piotr. 2000. Trauma wielkiej zmiany. Społeczne koszty transformacji. Warszawa: ISP PAN.

(63) Tyrała Paweł. 2001. Zarządzanie kryzysowe. Ryzyko, bezpieczeństwo, obronność. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.

(64) Urbankowska-Sojkin Elżbieta. 1998. Zarządzanie przedsiębiorstwem. Od kryzysu do sukcesu. Poznań: Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej.

(65) Wawrzyniak Bogdan (red.).1985. Zarządzanie w kryzysie Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne.

(66) Walters Lynne Masel, Lee Wilkins, Tim Walters (eds.). 1988. Bad Tidings: Communication and Catastrophe. Hillsdale, New Jersey: LEA Publishers.

(67) Wilkins Lee. 1988. Bhopal: The Politics of Mediated Risk. Pp. 21 - 34, w: Lynne Masel Walters, Lee Wilkins, Tim Walters (eds.), Bad Tidings: Communication and Catastrophe. Hillsdale, New Jersey: LEA Publishers.

(68) Wildavsky Aaron. 1991. Searching for Safety. New Brunswick and Oxford: Transaction Books.

(69) Zelek Aneta. 2003. Zarządzanie kryzysem w przedsiębiorstwie. Perspektywa strategiczna. Warszawa: Instytut Organizacji i Zarządzania w Przemyśle „ORGMASZ”.


Warunki zaliczenia: Zaliczenie na stopień na podstawie: (1) obecności, aktywności i przygotowywania się do zajęć, (2) napisanej pracy zaliczeniowej opartej na wykładach, literaturze oraz własnych doświadczeniach.

F7303/ 15.07.2003 str. /





©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna