Zaangażowanie misyjne Kościoła lokalnego w świetle Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej



Pobieranie 73.99 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar73.99 Kb.


Uniwersytet Opolski

Wydział Teologiczny

Ks. mgr Paweł Chudzik

Zaangażowanie misyjne Kościoła lokalnego

w świetle Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej

Praca Dyplomowa

napisana na Studium Proboszczowskim

pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Józefa Urbana

Opole 2010


Wstęp 5

1. Ujęcie kwestii duszpasterstwa misyjnego w Pierwszym Synodzie Diecezji Opolskiej 6

Jan Paweł II, Encyklika Redemptoris Missio. O Stałej Aktualności Posłania Misyjnego,
Watykan 1990, nr 62. 6

a. Prace Podkomisji ds. Misji 7

b. Postanowienia w kwestii duszpasterstwa misyjnego zawarte dokumencie Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej 8

2. Recepcja idei misyjnej Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej 10

a. Opolscy fideidoniści 10

b. Duchowy i materialny wymiar Duszpasterstwa Misyjnego


w Diecezji Opolskiej 13

Zakończenie 23




Bibliografia:

Źródło:

Pierwszy Synod Diecezji Opolskiej (2002-2005). statuty i aneksy, Wydawnictwo św. Krzyża, Opole 2005

Dokumenty Kościoła

SOBÓR WATYKAŃSKI II, Dekret o działalności misyjnej Kościoła „Ad Gentes”, Watykan 1965

JAN PAWEŁ II, Encyklika Redemptoris Missio, O Stałej Aktualności Posłania Misyjnego, Watykan 1990

PIUS XII, Encyklika Fidei donum, Watykan 1957



Pozostałe publikacje:

Globisch W., Materiały pomocnicze dla kolędników misyjnych, Wydawnictwo św. Krzyża, Opole 2000

Klein S., Zaangażowanie misyjne opolskich fideidonistów w latach 1980-2010, www.misjonarze.opole.pl/index.php?option=com_content&
view=article&id=56&Itemid=53
z dnia 20. 05 2010 r.

Klein S., Zaproszenie do kolędowania misyjnego 2010, www.misjonarze.opole.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=132:zaproszenie-do-koldowania-misyjnego-2010&catid=49:aktualnoci z dn. 20. 05. 2010 r.

Klein S., Adopcja serca, www.misjonarze.opole.pl/index.php?
option=com_content&view=article&id=116&Itemid=195
z dn. 20. 05. 2010 r.

Woźnica R., Claret Gospel z Wybrzeża Kości Słoniowej po raz kolejny w Polsce, www.misjonarze.opole.pl/index.php?option=com_content&
view=article&id=140:claret-gospel-z-wybrzea-koci-soniowej-po-raz-kolejny-w-polsce&catid=49:aktualnoci
z dn. 20. 05. 2010 r.

Wstęp


Celem podjętej pracy jest przyjrzenie się zaangażowaniu misyjnemu w naszym Kościele lokalnym w świetle Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej. Chodzi głównie o ukazanie stopnia recepcji postanowień zawartych w tym Synodzie odnoszących się do duszpasterstwa misyjnego na poziomie diecezji
i parafii w konkretnych inicjatywach podejmowanych już w trakcie toczących się prac komisji synodalnych oraz po ogłoszeniu dokumentu Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej.

W pracy ukażemy też krótki rys historyczny zaangażowania misyjnego w naszej diecezji istniejącego również przed powołaniem Pierwszego Synodu. Przedstawimy też ideę misyjną zawartą w toku prac podkomisji ds. Misji Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej oraz gotowe już postanowienia zawarte w Pierwszym Synodzie Diecezji Opolskiej.

Pochylimy się krótko nad historią opolskich fideidonistów i obecnym stanem zaangażowania kapłanów naszej diecezji dla dzieła misyjnego „Ad Gentes”. Przyjrzymy się też duchowemu i materialnemu wymiarowi troski na rzecz misji Kościoła powszechnego i lokalnego.

Na koniec postaramy się o skromną ocenę owoców recepcji postanowień Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej.


1. Ujęcie kwestii duszpasterstwa misyjnego w Pierwszym Synodzie Diecezji Opolskiej


Nauczanie Kościoła dotyczące spraw misji stanowi ważny punkt odniesienia dla wszelkich form prowadzonego duszpasterstwa.

Kościół posłany przez Boga do narodów, aby był „powszechnym sakramentem zbawienia”, usiłuje głosić Ewangelię wszystkim ludziom z najgłębszej potrzeby własnej katolickości oraz z nakazu swego Założyciela. Sami bowiem Apostołowie, na których Kościół został założony, idąc w ślady Chrystusa, „głosili słowo prawdy i rodzili Kościoły”. A zadaniem ich następców jest nieustannie prowadzić to dzieło, aby „nauka Boża się szerzyła i była wysławiana” (2 Tes 3,1) i aby Królestwo Boże na całym świecie głoszono i zakładano1.

To, czego dokonano u zarania chrześcijaństwa dla misji powszechnej, pozostaje aktualne i konieczne również dzisiaj. Kościół jest misyjny ze swej natury, gdyż nakaz Chrystusa nie jest czymś przypadkowym czy zewnętrznym, ale sięga samego serca Kościoła. Wynika stąd, że cały Kościół i każdy Kościół jest posłany do narodów2.

Kościół Opolski powołując do życia Pierwszy Synod w historii swojej diecezji, widząc tę istotną rolę i zadania Kościoła w służbie Ewangelizacji, ukazaną w wielu dokumentach Kościoła, w ramach tworzonych zespołów roboczych swego Synodu, w toku jego prac uwzględnił też potrzebę włączenia kwestii duszpasterstwa misyjnego. Dlatego też w ramach toczących się prac rozpoczętego w 2002 roku Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej, wśród wielu komisji powołano też do istnienia, dekretem z dnia 19 marca 2004 roku Podkomisję ds. Misji.

W skład powołanej Podkomisji wchodziły następujące osoby: ks. Stanisław Klein (przewodniczący), ks. Jan Chodura (sekretarz), ks. Kazimierz Czajka, p. Edyta Golombek, ks. Zygmunt Piontek, ks. Serafin Pogoda, s. Barbara Smorul, ks. Józef Szczotka oraz ks. Józef Urban.

Celem powołania tej Podkomisji było zebranie dotychczasowych działań na rzecz misji oraz opracowanie nowych zagadnień związanych z duszpasterstwem misyjnym w naszej diecezji i parafiach.


a. Prace Podkomisji ds. Misji


Od chwili powołania Podkomisji ds. Misji w 2004 roku, jej członkowie odbyli cztery spotkania robocze. W ramach tych spotkań przedyskutowano w świetle dokumentów Kościoła rolę i znaczenie duszpasterstwa misyjnego na szczeblu Kościoła lokalnego. Usystematyzowano i opisano również dotychczasowe działania na rzecz misji podejmowane w naszej diecezji i parafiach. Zastanawiano się również nad nowymi formami krzewienia wrażliwości misyjnej zarówno wśród wiernych świeckich jak i duchownych.

Ostatecznym rezultatem tych prac było zredagowanie projektu postulatów, które miały być podjęte w pracach Komisji Głównej Synodu.

Warto tu zaznaczyć, że choć formalnie Podkomisja ds. Misji przynależała do Komisji Ekumenicznej, to jednak od samego początku jej powołania, Podkomisja ta działała zupełnie niezależnie, co zresztą znalazło swoje odzwierciedlenie w ostatecznej redakcji owoców jej pracy, dzięki czemu bardziej mogła się uwidocznić idei misyjności Kościoła. Treść tych postanowień zawarto w IV rozdziale Dokumentu Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej poświęconemu zagadnieniom nauczania i wychowania w parafii.

b. Postanowienia w kwestii duszpasterstwa misyjnego zawarte dokumencie Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej


Staraniem prac Podkomisji ds. Misji i Komisji Głównej Synodu uchwaloną treść dokumentu dotyczącą zagadnień duszpasterstwa misyjnego zawarto w sześciu punktach (191–196), które umieszczono w IV rozdziale Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej pt.: „Nauczanie i wychowanie chrześcijańskie w parafii”.

Trzeba tu stanowczo stwierdzić, że treść odnosząca się do duszpasterstwa misyjnego w diecezji i parafii zawarta w Dokumencie Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej nie jest jakąś dogłębną analizą dokumentów Kościoła mówiącą na ten temat, jak też nie stanowi dogłębnego studium wszelkich inicjatyw i działań prowadzonych na rzecz misji w naszym Kościele lokalnym, ale jest jedynie bardzo syntetycznym ujęciem tego co istotne w zakresie duszpasterskich działań dla coraz szerszego uwrażliwienia w tematyce misji naszego Kościoła lokalnego.

Mając na uwadze ewangeliczno-misyjny nakaz Chrystusa Pana (Mk 16, 15) w Dokumencie Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej podkreślono prawdę o naturze misyjnej całego Kościoła. Przypomniano również o równym obowiązku, jaki wypływa z tego faktu tak dla duchownych jak i świeckich całej diecezji, widząc go w kategoriach zadania do wypełnienia. Wskazano tu potrzebę kształtowania wrażliwości misyjnej, zwłaszcza przez modlitwę, kontakt z misjonarzami pochodzącymi z naszej diecezji, promocję materiałów misyjnych oraz składanie ofiar materialnych.

Ukazano też aktywny udział naszej diecezji w posłannictwie misyjnym przez docenienie pracy i poświęcenia ponad 30 księży w krajach misyjnych na przestrzeni ostatnich 25 lat. Podkreślono nowe możliwości wynikające z przemian ustrojowo-gospodarczych, które nie tylko znacznie ułatwiają kontakt z naszymi misjonarzami, ale też pozwalają na niesienie im szerszej pomocy.

Widząc w misjonarzu wielki dar wspólnoty, która posyła, dzieląc się darem wiary, Synod zwraca się do księży naszej diecezji z apelem do odważnego podejmowania decyzji o wyjeździe na tereny misyjne, zapewniając o swej trosce w wymiarze modlitewnym, materialnym i medycznym.

Położono nacisk na powinność misjonarzy wyrażoną w utrzymywaniu ścisłego kontaktu ze swym biskupem i z prezbiterium w formie m. in. informacji o pracy misyjnej. Zalecono również, by w ramach przebywania w ojczyźnie brali udział w organizowanych uroczystościach parafialnych i diecezjalnych, celem dawania świadectwa oraz budzenia i kształtowania powołań misyjnych.

Podkreślono obowiązek każdej parafii i całej wspólnoty diecezjalnej wyrażony w trosce o nowe powołania misyjne, kapłańskie i zakonne oraz tworzenie zaplecza dla misji, głównie duchowego, ale też i materialnego. Wskazano szczególnie na potrzebę modlitwy liturgicznej, na ofiarowanie Bogu swoich cierpień oraz rolę Róż Różańcowych. Wyakcentowano również potrzebę współpracy z Papieskimi Dziełami Misyjnymi, owocny udział w Tygodniu Misyjnym, tworzenie dziecięcych i młodzieżowych grup misyjnych, propagowanie czasopism o charakterze misyjnym, jak też udział w organizowanych spotkaniach parafialnych, dekanalnych, rejonowych, czy diecezjalnych.

Wskazano na zasadniczą formę pomocy dla misjonarzy w naszej diecezji, którą stanowi Fundusz Pomocy Misjonarzom Diecezji Opolskiej, zasilany przez dwie doroczne akcje: tj. Kolędników Misyjnych i zbiórkę ofiar w dniu wspomnienia św. Krzysztofa.

Na koniec jeszcze raz podkreślono wielkie znaczenie troski o misjonarzy wyrażane w modlitwie, intencjach mszalnych, kontakcie listownym, telefonicznym, czy elektronicznym jak też w zapraszaniu misjonarzy przez księży do swoich parafii oraz tworzenie parafii partnerskich z parafiami misyjnymi.

2. Recepcja idei misyjnej Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej


Idea misyjna nie jest czyś zupełnie nowym dla naszego Kościoła lokalnego i żadną miarą nie można powiedzieć, że zapoczątkowana została dopiero przez prace Synodu. Zaangażowanie misyjne naszej diecezji sięga bowiem swą historią już początków naszej diecezji, a wyrażało się głównie przez modlitwę i materialne wsparcie dzieł misyjnych Kościoła Powszechnego. Bardzo szybko idea misji znalazła miejsce w sercach zarówno wiernych świeckich i duchownych. Mówiąc zatem o recepcji idei misyjnej zawartej w Dokumencie Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej, trzeba mieć na uwadze także dotychczasową działalność duszpasterską w zakresie misji prowadzoną przed Synodem.

a. Opolscy fideidoniści


Warto zaznaczyć, że rozwojowi idei misyjnej wśród kapłanów diecezjalnych znacznie przyczyniła się Encyklika Fidei Donum Ojca Świętego Piusa XII, która niejako otwarła nową kartę w historii misyjnej Kościoła3.

Papież podkreślił w niej, że praca na misjach nie jest zarezerwowana tylko dla zakonników, ale jest także zadaniem dla księży diecezjalnych4. Papież apeluje przede wszystkim do biskupów, którzy są pasterzami całego Kościoła powszechnego, aby diecezje, obfitujące w szafarzy świętych tajemnic w duchu otwarcia chętnie dzieliły się kapłanami na rzecz krajów misyjnych Afryki. To zaangażowanie w pracę misyjną księży diecezjalnych, jest nie tylko możnością poświęcenia się jej, ale staje się ona dla nich powinnością. Kapłani diecezjalni winni zrozumieć, że ich życie ma być również poświęcone działalności misyjnej Kościoła5. To właśnie od tytułu tej encykliki, każdy kapłan diecezjalny wyjeżdżający na misje nazywany jest fideidonistą, gdyż staje się on rzeczywistym darem wiary wspólnoty Kościoła lokalnego dla Kościoła rodzącego się na terenach misyjnych lub w miejscach, gdzie niedosyt kapłańskiej obecności i posługi jest łatwo zauważalny.

Pierwszy Synod Diecezji Opolskiej wyraża wdzięczność za posługę ponad 30 księży naszej diecezji już pracujących w krajach misyjnych na przestrzeni ostatnich 25 lat.

Warto w tym miejscu ukazać krótką historię początków zaangażowania księży naszej diecezji na rzecz posługiwania w krajach misyjnych.

Pierwszym opolskim fideidonistą był ks. Kazimierz Kowal, który w roku 1980 wyjechał na misje do Argentyny. Bezpośrednim impulsem wyjazdu następnych opolskich misjonarzy była prośba afrykańskiego biskupa Chrétien Matawo Bakpessi o pomoc polskich księży do pracy w jego togijskiej diecezji, którą wyraził przebywając w roku 1979 z wizytą w naszej diecezji oraz rewizyta naszego biskupa Alfonsa Nossola w Togo jeszcze tego samego roku. Nasz Ordynariusz widząc ogromne potrzeby misyjne w tym małym afrykańskim kraju, wysyła pięciu pierwszych misjonarzy diecezjalnych do diecezji Sokodé. W tym samym czasie dwaj inni kapłani decydują się na wyjazd do pracy misyjnej w Peru. Po rocznym kursie językowym, w roku 1981 cała siódemka udaje się do swoich nowych diecezji. Byli to księża: Jan Chodura, Kazimierz Czajka, Piotr Warzecha, Jan Piontek i Kazimierz Balak (Togo) oraz Zbigniew Osadnik i Jerzy Rudek (Peru). W rok później dwaj inni księża jadą na misje na małą afrykańska wyspę położoną na oceanie Indyjskim – Mauritius, zaś w roku 1983 dwóch kolejnych udaje się do Togo (ks. Janusz Górski, ks. Stanisław Klein), a jeden do Peru (ks. Antoni Klemens)6.

W latach 1980-2010 na misjach pracowało ogółem 35 kapłanów naszej diecezji. Oprócz wspomnianych: Argentynie, Togo, Peru i Mauritiusa, pracowali oni jeszcze w Kamerunie, Zambii, Boliwii, Brazylii, Chile, Puerto-Rico i Wenezueli i Papui Nowej Gwinei. 

Od roku 2005, już po Synodzie na misje udało się dwóch nowych kapłanów. Na misje do Togo w 2006 roku wyjechał ks. Zygmunt Piontek a pod koniec 2008 roku na misje do Papui Nowej Gwinei wyjechał ks. Adrian Adamik.

Aktualnie na misjach przebywa 10 kapłanów diecezji opolskiej: Togo (Piotr Warzecha, Jan Piontek, Janusz Górski, Robert Dura, Zygmunt Piontek); Peru (Jan Lachowiecki); Mauritius (Tadeusz Lewicki); Brazylia (Serafin Pogoda); Puerto-Rico (Wiktor Tarnawski); Papua Nowa Gwinea (Adrian Adamik).

Od września 2010 roku kolejny kapłan (ks. Paweł Chudzik) rozpocznie roczne przygotowanie do wyjazdu na misje do Peru w Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie.

Zgodnie z postanowieniami Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej misjonarze opolscy utrzymują stały kontakt z biskupem i prezbiterium swojej diecezji, informując o swojej pracy misyjnej poprzez listy, kontakt telefoniczny, czy elektroniczny7. W ramach swoich urlopów, kiedy misjonarze przebywają w naszej diecezji, chętnie angażują się w różne spotkania, czy posługę w parafiach na rzecz propagowania idei misyjnej w naszym Kościele lokalnym. Biorą też udział w uroczystościach parafialnych, czy ogólno-diecezjalnych, odbywają też spotkania z wieloma grupami misyjnymi, m. in. w naszym Wyższym Seminarium Duchownym w Opolu, poszerzając tym samym wśród wiernych i alumnów horyzonty patrzenia na Kościół powszechny i budząc nowe powołania misyjne.

Wyrazem troski o misjonarzy są również odwiedziny czynione im przez współbraci w kapłaństwie w ich placówkach misyjnych. Warto tu wspomnieć zwłaszcza odwiedziny z udziałem naszych biskupów pomocniczych. W roku 2004 z wizytą do Boliwii i Peru udał się bp Jan Kopiec a rok później z wizytą do Togo pojechał bp Paweł Stobrawa. Towarzyszyli im także kapłani naszej diecezji. Są to szczególnie cenne spotkania nie tylko dla misjonarzy i ich wspólnot parafialnych, ale także dla samych odwiedzających, przez co namacalnie wręcz mogą doświadczyć ducha misji.

b. Duchowy i materialny wymiar Duszpasterstwa Misyjnego
w Diecezji Opolskiej


Najbardziej podstawowym, można rzec fundamentalnym wyrazem zaangażowania misyjnego zarówno duchownych jak i świeckich jest modlitwa w intencjach misyjnych. Ten wymiar duchowego zaplecza dla naszych misjonarzy jest szczególną troską duszpasterstwa misyjnego w naszej diecezji, co zresztą bardzo jasno zostało wyrażone w zapisach Dokumentu Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej.

Odpowiedzialnym za całokształt działalności duszpasterskiej w zakresie misji jest diecezjalny duszpasterz ds. misji i jednocześnie Dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych Diecezji Opolskiej. Obecnie jest nim ks. Stanisław Klein. Do jego starań należy koordynacja wszelkich działań podejmowanych w diecezji na rzecz rozwijania idei misyjnej Kościoła.

Do głównych zadań diecezjalnego duszpasterza ds. misji niewątpliwie należy troska o duchowy wymiar prowadzonego duszpasterstwa. Dokonuje się ona zasadniczo w ramach pracy formacyjnej z istniejącymi grupami misyjnymi oraz podejmowanymi działaniami na rzecz szerszego zaangażowania ciągle nowych osób do włączenia się w duchowe wsparcie dla spraw misji.

W naszej diecezji mamy wiele grup misyjnych, których zaangażowanie w sprawy misji realizuje się głownie w modlitwie, ofiarowanych wyrzeczeniach a czasem też ofiarowanym cierpieniu. Są to Misyjne Róże Różańcowe, ogniska (koła) misyjne (jest ich ok. 80), grupy dzieci i młodzieży zrzeszone w Papieskim Dziele Misyjnym Dzieci (jest ich ok. 60, funkcjonują głównie w ramach szkoły), oraz księża i siostry zakonne przynależące do Papieskiej Unii Misyjnej. Wszystkie te grupy funkcjonują w ramach zwyczajnego życia parafialnego. Najczęściej są pod opieką księży z własnej parafii, choć zdarza się, że grupą kieruje osoba zakonna, czy też animator świecki, często jest to szkolny katecheta, bądź katechetka. Częstotliwość spotkań jest różna dla poszczególnych grup, ale zaleca się by były to cotygodniowe regularne spotkania o charakterze formacyjno-modlitewnym.

Ważną rolę dla formacji wszystkich grup, animatorów i sympatyków misyjnych mają Rejonowe spotkania Misyjne animowane przez diecezjalnego duszpasterza ds. misji.

W naszej diecezji odbywają się one dwa razy do roku, na wiosnę i na jesień w czterech miastach rejonowych w Kluczborku, Raciborzu, Opolu i w Nysie i mają charakter modlitewno-formacyjny.

Struktura tych spotkań jest stała:

10.00 Msza Święta z kazaniem

11.00 Konferencja/wykład oraz sprawy bieżące

12.30 Nabożeństwo (Droga Krzyżowa, Różaniec) w intencjach misji.

Wykłady mają na celu pogłębienie wiedzy na temat misji (np. omawiane są dokumenty Kościoła poruszające kwestie misji) oraz przedstawienie bieżącej problematyki misyjnej, dotyczącej zarówno Kościoła Powszechnego jak i naszego, lokalnego Kościoła Opolskiego. W miarę możliwości do udziału w tych spotkaniach są też zapraszani misjonarze i misjonarki, by mogli dać żywe świadectwo zaangażowania misyjnego oraz trudu podejmowanej posługi.

Warto też docenić duże zaangażowanie animatorów świeckich w kształt tych spotkań. Wymienić tu można zwłaszcza animatorkę z Zabrza p. Krystynę Malicką, która od 30 już lat, wiernie angażuje się w raciborskie spotkania misyjne, czy też prężne grupy działające w Opolu przy parafii św. Piotra i Pawła (Solidarność Misyjna), w Kluczborku oraz grupę z Byczyny. Wśród Papieskich Dzieł Misyjnych Dzieci na uwagę zasługują: grupa z Chróścic, Kadłuba, Baborowa, Naroka, Łambinowic i Ujazdu Śląskiego.

We wszystkich tych spotkaniach bierze udział około sto osób w tym kilku kapłanów oraz sióstr zakonnych.

Na tym miejscu trzeba też wspomnieć o przeżywanym w parafiach Tygodniu Misyjnym oraz Dniu Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami w II Niedzielę Wielkiego Postu. W tych dniach wierni oprócz modlitwy w intencjach misyjnych mają okazję złożyć też na ten cel ofiarę pieniężną.

Istotną dla duszpasterstwa misyjnego jest też troska o materialny wymiar zaangażowania misyjnego.

Ważną inicjatywą na polu wspierania naszych opolskich misjonarzy jest powołanie do istnienia Funduszu Pomocy Misjonarzom Diecezji Opolskiej. Inicjatorem powstania tego Funduszu był ks. Wolfgang Globisch, a bezpośrednim impulsem do tego przedsięwzięcia była wizyta ks. Globischa w Peru u naszego misjonarza ks. Joachima Pocześnioka (na misjach w Peru, diecezja Huancavelica w latach 1993-2005). Po tej wizycie ks. Wolfgang widząc ogromną potrzebę wparcia naszych misjonarzy przedłożył swą inicjatywę naszemu Ordynariuszowi. I tak w roku 1999 dekretem biskupa Alfonsa Nossola został powołany do życia Fundusz Pomocy Misjonarzom Diecezji Opolskiej. Jego prezesem jest do dnia dzisiejszego ks. Alojzy Piechota.

Celem Funduszu Pomocy Misjonarzom Diecezji Opolskiej jest niesienie pomocy duchowej i materialnej misjonarzom naszej diecezji w krajach uważanych za misyjne oraz promowanie powszechnej odpowiedzialności za misje. Źródłem finansowania Funduszu jest doroczna akcja Kolędników Misyjnych, ofiary składane z okazji wspomnienia św. Krzysztofa oraz darowizny i inne zbiórki.

Na przestrzeni lat swego funkcjonowania Fundusz Pomocy Misjonarzom Diecezji Opolskiej dofinansował następujące przedsięwzięcia:

- budowę 15 kościołów oraz kaplic (Peru, Boliwia, Puerto-Rico, Togo, Syberia, Ukraina)

- budowę 2 sierocińców (Togo, Peru)

- wyposażenie kilku plebanii naszych misjonarzy

- budowę szkoły w Togo

- zakup podstawowych lekarstw

- wykopanie 7 studni i jednej wieży ciśnień

- zakup (przy 50% dofinansowaniu z MIVA Polska) 5 samochodów terenowych „Toyota” (Togo)

 - utrzymanie środków transportu (np. zakup nowych opon i innych części)

Ponadto Fundusz zakupił:

- 24 rowery dla katechistów

- 14 dzwonów do kościołów i kaplic misyjnych

- 2 motocykle terenowe „Honda”

- nagłośnienie do jednego kościoła i kilka przenośnych nagłośnień na procesje.

Wymienione wyżej przedsięwzięcia to tylko najistotniejsza pomoc naszym misjonarzom w latach 1999-2009. W tym czasie bowiem zrealizowano jeszcze wiele innych, mniejszych projektów, jak np.: dotacje wakacyjne, stypendia oraz wydatki na leczenie.

Tylko w roku 2009, podobnie jak w latach ubiegłych, oprócz wielu niezbędnych potrzeb (kopanie studni, bieżąca pomoc potrzebującym, zakup rowerów dla katechistów i lekarstw dla chorych), Fundusz wespół z MIVA Polska sfinansował zakup dwóch samochodów dla misjonarzy pracujących w Togo: Zygmunta Piontka oraz Roberta Dury.

W trwającym roku 2010 już udało się sfinansować, również wespół z MIVA Polska, kolejny samochód dla naszego misjonarza Jana Piontka, pracującego w Togo od roku 1982. W fazie realizacji jest także zakup kolejnego samochodu dla ks. Piotra Warzechy. W trakcie realizacji jest również budowa dwóch studni w Togo sfinansowana przez kapłana naszej diecezji Teodora Smiatka, proboszcza z Zalesia Śląskiego.

Drugą ważną inicjatywą na polu wspierania i kształtowania wrażliwości misyjnej jest akcja „Kolędników Misyjnych”. Akcja ta, ma nie tylko pomóc potrzebującym na misjach, ale też ma wychowywać dzieci do wrażliwości i chęci pomocy oraz dzielenia się z biedniejszymi, a także ma na celu jednoczyć i scalać wewnętrznie grupy dziecięce i młodzieżowe do dawania świadectwa swojej wiary.

Warto wspomnieć, że również ta inicjatywa powstała dzięki staraniom


ks. Wolfganga Globischa, który zapoczątkował tę akcję w roku 1970 w parafii Wawelno, której był proboszczem. W kolejnym roku, kolędnicy misyjni zawitali do sali kapitulnej w opolskiej Kurii, co znalazło uznanie i aprobatę u biskupa Alfonsa Nossola. Opracowano Instrukcję o przeprowadzeniu kolędy misyjnej i teksty dla kolędników, które opublikowano w Materiałach Pomocniczych Służby Ołtarza, a kilka lat później tekst misterium kolędowego umieszczono w wydanej w 1980 roku Agendzie Liturgicznej Diecezji Opolskiej8.

Jak zauważa ks. Stanisław Klein, diecezjalny duszpasterz ds. misyjnych oraz dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych Diecezji Opolskiej, z każdym rokiem coraz więcej dzieci w naszej diecezji angażuje się w akcję Kolędników Misyjnych. W wielu parafiach kolędowanie stało się już tradycją. Sami kolędnicy widzą w tej akcji niezwykle piękny sposób przekazywania ludziom dobrej nowiny o narodzeniu Mesjasza, a także informacji o trudnej sytuacji ich rówieśników w krajach misyjnych. Zebrane przy tej okazji ofiary przeznaczane są na pomoc naszym misjonarzom. Potrzeby i problemy, z którymi borykają się na co dzień są bardzo wielkie, dlatego modlitwy, wyrzeczenia i ofiary kolędników misyjnych mają stać się konkretną pomocą dla tych, którzy tej pomocy od nas oczekują9.

Podsumowaniem tej akcji jest organizowany przez Fundusz Pomocy Misjonarzom Diecezji Opolskiej w auli seminaryjnej w Opolu doroczny przegląd kolędników misyjnych. W ramach tego przeglądu ma miejsce spotkanie kolędników z ks. biskupem i moderatorami misyjnymi naszej diecezji i podsumowanie akcji. Jest to również okazja do podziękowania dzieciom i młodzieży oraz ich opiekunom za zaangażowanie się na rzecz pomocy naszym misjonarzom.

W dziedzinie budzenia wrażliwości na potrzeby misji i konkretnej pomocy misjonarzom służy dzień liturgicznego wspomnienia św. Krzysztofa.


W całej Polsce, również w naszej diecezji wraz z MIVA Polska10 organizowana jest w parafiach „Akcja św. Krzysztof”. Księża w ramach poświęcania pojazdów apelują do kierowców, aby jako podziękowanie za bezpiecznie przejechane kilometry złożyli dar na misyjne środki transportu, w myśl hasła MIVA Polska: „1 grosz za 1 km. Darowizny zebrane w tym dniu czasie poświęcenia pojazdów zasilają nasz Fundusz Pomocy Misjonarzom Diecezji Opolskiej.

Szczególnym owocem prac synodalnych jest zainaugurowany w roku 2004 przez Duszpasterstwo Misyjne Diecezji Opolskiej, Program Pomocy Dzieciom z Krajów Misyjnych. Program ma na celu objęcie opieką duchową i finansową dzieci, młodzieży oraz kleryków i studentów, zwłaszcza tych, którzy mieszkają na terenie parafii, gdzie pracują misjonarze Diecezji Opolskiej.

Uczestnictwo w Programie wyraża się w podjętym zobowiązaniu finansowym na okres co najmniej jednego roku, by umożliwić edukację biednemu dziecku z kraju misyjnego. Mogą przystąpić do niego zarówno osoby indywidualne, jak też rodziny, grupy przyparafialne (np. ministranci, ogniska misyjne, róże różańcowe, itp.), firmy, zakłady pracy, uczelnie, szkoły, klasy, kluby, stowarzyszenia, które złożą pisemną deklarację u Duszpasterza ds. misyjnych diecezji Opolskiej, w której zobowiążą się do opłacania nauki swego podopiecznego.

Zaangażowanie w tę formę pomocy sprawia, że poprzez misjonarza mieszkające daleko od siebie osoby, różniące się kulturą i zwyczajami, stają się sobie bliskie emocjonalnie i duchowo, co niewątpliwie ubogaca samych darczyńców i jednocześnie stanowi wydatną pomoc dla obdarowanego.



Od chwili powołania do życia tej inicjatywy, w ciągu 6 lat, które minęły należy odnotować, że Program Pomocy Dzieciom z Krajów Misyjnych wyznaczone cele i zadania spełnia bardzo dobrze. W tym czasie opieką duchową i finansową zostało objętych 50 osób, zwłaszcza z afrykańskiego Togo. Wśród osób objętych pomocą było lub jest obecnie kilkunastu kleryków. Dwóch z nich jest już po święceniach kapłańskich11.

Wśród darczyńców są głównie osoby z naszej diecezji, zarówno indywidualne, m. in. ośmiu kapłanów naszej diecezji, jak i stowarzyszone (róże różańcowe, chóry kościelne, ogniska misyjne).

Bardzo cenną okazją do propagowania idei misyjnej wśród dzieci, ich rodziców i pozostałych wiernych jest w naszych parafiach czas pierwszych komunii. Wiele parafii poświęca jeden dzień „Białego Tygodnia” właśnie tematyce misyjnej. W tym dniu przybliża się dzieciom i pozostałym wiernym ideę misyjną Kościoła oraz zachęca do zaangażowania się na rzecz wspierania dzieł misyjnych Kościoła. Chodzi głownie o zachętę do modlitwy w intencjach misyjnych oraz o wsparcie materialne w postaci składanej ofiary przeznaczanej dla dzieci z krajów misyjnych, która stanowiłaby cząstkę daru, który dziecko otrzymało z okazji Pierwszej Komunii Świętej.

Idea tego dnia Dzieci – Dzieciom Misji jest w naszej diecezji dość szeroko znana i praktykowana. Ten zwyczaj warto podtrzymywać lub wprowadzić go tam, gdzie go jeszcze nie ma, gdyż jest to doskonała okazja do propagowania spraw misji oraz daje to możliwość zawiązania nowych dziecięcych grup misyjnych w ramach Papieskich Dzieł Misyjnych Dzieci.



Wielce udaną i cieszącą się ogromnym zainteresowaniem była inicjatywa zorganizowania, również w naszej diecezji, Koncertów Ewangelizacyjnych zespołu z Wybrzeża Kości Słoniowej Claret Gospel12.

Podczas licznych koncertów, spotkań modlitewnych, czuwań i nabożeństw ukazywali piękno modlitwy uwielbienia poprzez muzykę i dzielenie się słowem Bożym. Artyści śpiewali w języku francuskim, angielskim, polskim, łacińskim oraz w językach lokalnych Wybrzeża Kości Słoniowej, Ghany, Mali, Burkina Faso i Liberii, przy akompaniamencie afrykańskich instrumentów (kalebasty, grzechotki, tam-tamy, balafony, itp.), a do tego można było podziwiać ich taniec i oryginalne afrykańskie stroje, makijaże i fryzury, co szczególnie ujmowało wszystkich uczestników tych spotkań13.

Grupa ewangelizowała w naszej diecezji w latach: 2005, 2007 i 2009. Kilkanaście parafii i tysiące wiernych naszej diecezji modliło się wraz z nimi w intencjach pokoju i dzieł misyjnych Kościoła. Świadkami tego afrykańskiego entuzjazmu, radości i wiary byli m. in. mieszkańcy: Opola, Nysy, Kluczborka, Kędzierzyna-Koźla, Raciborza, Głuchołaz, Niemodlina, Ujazdu, Chechła, Pokoju i wielu innych miejscowości. Była to znakomita promocja idei misyjnej i uwrażliwienia wiernych na liczne problemy krajów misyjnych a także okazja do modlitewnego i materialnego wparcia dzieł misyjnych.

W ostatnim czasie tj. od 2009 roku bardzo ofiarnie w materialną troskę o sprawy misji zaangażowało się stowarzyszenie Dobrodzień Potrzebującym. Wspiera ono bardzo wydatnie pracę naszych misjonarzy w Afryce uczestnicząc finansowo w dwóch projektach misyjnych. Pierwszym jest dofinansowywanie sierocińca znajdującego się na terenie parafii Pagouda (Togo), której proboszczem jest ks. Piotr Warzecha, sumą 5000€ rocznie. Pomoc ta, zgodnie z deklaracją przedstawicieli Stowarzyszenia ma być kontynuowana w przyszłych latach. Drugim projektem jest budowa szkoły w Aou-Mono, na terenie parafii Lama-Tessi (Togo), której proboszczem jest ks. Janusz Górski. Koszt budowy wynosi 15.000€. To wielkie przedsięwzięcie jest możliwe do zrealizowania właśnie dzięki wielkiej ofiarności wszystkich członków, ofiarodawców i sponsorów tego Stowarzyszenia.

Mówiąc o materialnym wymiarze troski o misje, nie sposób pominąć wsparcia udzielanego przez księży naszej diecezji. Odbywa się to na wielu płaszczyznach i w wielu wymiarach. Głównie należy tu wymienić, poza tym co już wcześniej było wspomniane, takie działania jak: organizowanie zbiórek, kolekt, przekazywanie intencji mszalnych, zapraszanie misjonarzy do parafii z kazaniami, czy rekolekcjami z możliwością kwesty na rzecz misji oraz osobiste ofiary składane w ramach bratersko-kapłańskiej pomocy, zwłaszcza podczas spotkań kursowych.

Do szeroko rozumianego krzewienia wrażliwości misyjnej przyczynia się także rozpowszechnianie przez duszpasterzy w parafiach wśród wiernych i zachęcanie ich do lektury czasopism i publikacji misyjnych. Najbardziej propagowane w naszej diecezji są: Misjonarz, Świat Misyjny (czasopismo dla dzieci) i Misje Dzisiaj oraz trochę mniej rozpowszechnione Misyjne Drogi i Światło Narodów.

Wielce przydatną inicjatywą dla spraw szerzenia idei misyjnej było powołanie do istnienia strony internetowej www.misjonarze.opole.pl (moderowanej przez ks. S. Kleina), na której można odnaleźć wiele cennych informacji dotyczących spraw misji w ogólności, ale przede wszystkim można czerpać informacje odnoszące się do spraw misji prowadzonych w naszej diecezji oraz pracy naszych misjonarzy.


Zakończenie


Celem podjętej pracy było przyjrzenie się zaangażowaniu misyjnemu w naszym Kościele lokalnym w świetle dokumentów Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej. Chodziło też o ukazanie stopnia recepcji postanowień zawartych w tym Synodzie odnoszących się do duszpasterstwa misyjnego na poziomie diecezji i parafii.

W toku pracy przedstawiono ideę misyjną podjętą w pracach Podkomisji ds. Misji Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej, jak też ukazano owoce tych prac w postaci ostatecznych postanowień zawartych w dokumencie końcowym Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej.

W pracy pokazano również kwestie zaangażowania misyjnego w naszej diecezji istniejącego również przed powołaniem Pierwszego Synodu.

Najwięcej jednak miejsca poświęcono w pracy ukazaniu recepcji postanowień Synodu w konkretnych inicjatywach podejmowanych zarówno w trakcie już toczących się prac komisji synodalnych jak też po ogłoszeniu dokumentu Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej.

Oceniając zaangażowanie sprawami misji w świetle Pierwszego Synodu Diecezji Opolskiej, trzeba zauważyć, że wszystkie postanowienia Synodu znalazły swoje odzwierciedlenie w życiu diecezji i parafii w stopniu dobrym i zadowalającym. Podejmowane inicjatywy na rzecz troski o dzieła misyjne Kościoła powszechnego i lokalnego znacznie przyczyniają się do wzrostu wrażliwości misyjnej zarówno wśród duchowych jak i wiernych świeckich. Stanowią one dobre zaplecze duchowe i materialne dla naszych misjonarzy, co niewątpliwie może cieszyć tych, którym sprawy misji są bliskie.

Można mieć nadzieję, że duszpasterstwo misyjne w naszej diecezji dzięki dobrej recepcji postanowień Synodu będzie dalej dobrze kontynuowane oraz będzie się dalej rozwijało, tak, aby przynosiło wiele dobrych owoców dla całego Kościoła powszechnego.

Wielką radość przynoszą kolejne powołania misyjne z naszej diecezji, co stanowi chyba najlepszy dowód na owocność zaangażowania się zarówno duchowego jak też materialnego wielu ludzi dobrej woli w naszym Kościele lokalnym.

Na koniec trzeba podziękować dobremu Bogu za dar tych wszystkich ludzi, którym leży na sercu chrześcijańska powinność bycia wiernym świadkiem Bożej miłości wobec całego świata.



1 Dekret o działalności misyjnej Kościoła Ad Gentes, nr 1.

2 Jan Paweł II, Encyklika Redemptoris Missio. O Stałej Aktualności Posłania Misyjnego,
Watykan 1990, nr 62.





3 Encyklika Fidei donum Piusa XII była co prawda napisana w 1957 roku, ale zważywszy na uwarunkowania społeczno-polityczne panujące w tym czasie w Polsce, recepcja tego dokumentu w naszym kraju przebiegała stosunkowo wolniej niż w Europie Zachodniej. Szerzej o tym można przeczytać w publikacji ks. Franciszka Jabłońskiego, Recepcja Idei Misyjnej w Polsce po Soborze Watykańskim II, Kraków 2003.

4 Zob. Piusa XII, Encyklika Fidei donum, nr 12.

5 Zob. Tamże, nr 13.

6 Zob. ks. Stanisław Klein, Zaangażowanie misyjne opolskich fideidonistów w latach 1980-2010, www.misjonarze.opole.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=56&Itemid=53 z dn. 20.05 2010 r.


7 Informacje na temat pracy misyjnej misjonarzy opolskich można też zobaczyć na stronie internetowej: www.misjonarze.opole.pl.

8 Zob. Wolfgang Globisch, Materiały pomocnicze dla kolędników misyjnych, Wydawnictwo
św. Krzyża, Opole 2000, r. 3.

9 Zob. ks. Stanisław Klein, Zaproszenie do kolędowania misyjnego 2010, www.misjonarze.opole.pl/
index.php?option=com_content&view=article&id=132:zaproszenie-do-koldowania-misyjnego-2010&catid=
49:aktualnoci z dn. 20. 05. 2010 r.

10 Mission Internationale Vehicle Association (Stowarzyszenie na rzecz misyjnych środków transportu). Powstała w 2000 roku. Celem jej działania jest pomoc polskim misjonarzom w zakupie środków transportu oraz propagowanie bezpieczeństwa na drogach i trzeźwości kierowców.

11 Zob. Ks. Stanisław Klein, Adopcja serca, www.misjonarze.opole.pl/index.php?option=com_content
&view=article&id=116&Itemid=195
z dn. 20. 05. 2010 r.


12 Zespół ten powstał w 2002 r. Od początku swego istnienia związany jest z Kościołem na Wybrzeżu Kości Słoniowej, gdzie na co dzień stanowi grupę liturgiczną. Opiekę nad nim sprawuje O. Roman Woźnica.

13 Por. o. Roman Woźnica CMF, Claret Gospel z Wybrzeża Kości Słoniowej po raz kolejny w Polsce, www.misjonarze.opole.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=140:claret-gospel-z-wybrzea-koci-soniowej-po-raz-kolejny-w-polsce&catid=49:aktualnoci z dn. 20. 05. 2010 r.







©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna