Zaawansowane urządzenia magnetyczne tom 13 Formalny dowód na istnienie ufo I na okupację Ziemi przez ufo



Pobieranie 0.75 Mb.
Strona1/17
Data08.05.2016
Rozmiar0.75 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   17


Proof Copy ([1/4] w trakcie przeredagowywania)
Prof. dr inż. Jan Pająk

ZAAWANSOWANE URZĄDZENIA MAGNETYCZNE

Tom 13

Formalny dowód na istnienie UFO i na okupację Ziemi przez UFO.

Monografia naukowa, 4-te wydanie, Nowa Zelandia, 2005 rok,

ISBN 0-9583727-5-6.
Copyright © 1998 by Prof. dr inż. Jan Pająk.

Wszystkie prawa zastrzeżone. Całość ani też żadna z części niniejszej monografii nie może zostać skopiowana, zreprodukowana, przesłana, lub upowszechniona w jakikolwiek sposób (np. komputerowy, elektroniczny, mechaniczny, fotograficzny, nagrania telewizyjnego, itp.) bez uprzedniego otrzymania wyrażonej na piśmie zgody autora lub zgody osoby legalnie upoważnionej do działania w imieniu autora. Od uzyskiwania takiej pisemnej zgody na kopiowanie tej monografii zwolnieni są tylko ci którzy zechcą wykonać jedną jej kopię wyłącznie dla użytku własnego nastawionego na podnoszenie wiedzy i dotrzymają warunków że wykonanej kopii nie użyją dla jakiejkolwiek działalności zawodowej czy przynoszącej dochód, a także że skopiowaniu poddadzą cały wybrany tom lub całą monografię - włącznie ze stroną tytułową, streszczeniem, spisem treści i rysunków, wszystkimi rozdziałami, tablicami, rysunkami i załącznikami.

Zarejestrowano w Bibliotece Narodowej Nowej Zelandii jako Depozyt Legalny z dnia 29 października 1998 roku. Wydano w Nowej Zelandii prywatnym nakładem autora.
Data ostatniej aktualizacji niniejszego tomu: 27 stycznia 2005 roku. (W przypadku dostępu do kilku egzemplarzy/wersji tej monografii, rekomendowane jest zapoznawanie się z egzemplarzem o najnowszej dacie aktualizacji!)

Nieodpłatne kopie tej monografii są dostępne poprzez Internet m.in. pod adresami: telekinesis.50megs.com, telepathy.50megs.com, prawda.50megs.com, timevehicle.150m.com, pigs.20fr.com, milicz.fateback.com, jan-pajak.com. Może ona także być odnaleziona za pośrednictwem linków, z m.in. następujących stron internetowych: totalizm.20m.com, totalizm.20fr.com, totalism.50megs.com, god.20m.com, truenirvana.20m.com, nirwana.terramail.pl, prawda.20m.com, prawda.20fr.com, chi.coms.ph, newzealand.0me.com, malbork.20m.com, propulsion.20m.com, ufonauts.20m.com, ufonauci.w.interia.pl, oraz morals.t35.com.


Niniejsza monografia [1/4] stanowi raport naukowy z przebiegu badań autora. Stąd prezentacja wszelkich zawartych w niej materiałów posiadających wartość dowodową lub dokumentacyjną dokonana została według standardów przyjętych dla publikacji (raportów) naukowych. Szczególna uwaga autora skupiona była na wymogu odtwarzalności i możliwie najpełniejszego udokumentowania źródeł, tj. aby każdy naukowiec czy hobbysta pragnący zweryfikować lub pogłębić badania autora był w stanie dotrzeć do ich źródeł (jeśli nie noszą one poufnego charakteru), powtórzyć ich przebieg, oraz dojść do tych samych lub podobnych wyników.
Jest to czwarte (poszerzone i przeredagowane) wydanie najważniejszej publikacji naukowej autora, której trzecie (poprzednie) 9-cio tomowe wydanie opublikowane w 1998 roku nosiło taki sam tytuł i dane edytorskie, drugim wydaniem była 7-mio tomowa monografia: "Zaawansowane napędy magnetyczne" (Monografia, Dunedin, New Zealand, 1998, ISBN 0-9583380-2-7, około 1200 stron tekstu, w tym 120 ilustracji i 7 tablic, w 7 tomach) zaś pierwszym wydaniem była monografia [1]. Jest to także poszerzona polskojęzyczna adaptacja (w tłumaczeniu autora) angielskojęzycznej rozprawy:

Dr Jan Pająk: "Advanced Magnetic Propulsion Systems". Monograph, Dunedin, New Zealand, 1990, ISBN 0 9597946 9 7, a private edition by the author, 460 pages (including 7 Tables and 163 illustrations).


Wszelka korespondencja przeznaczona dla autora niniejszej monografii [1/4] powinna być kierowana na następujący jego adres w Nowej Zelandii:

P.O. Box 33250

Petone 6340

NEW ZEALAND

Tel.dom (2005 rok): +64 (4) 56-94-820; E-maile: janpajak@joinme.com lub jpajak@poczta.wp.pl.

STRESZCZENIE tomu 13 monografii [1/4] "Zaawansowane ządzenia magnetyczne", ISBN 0-9583727-5-6.
Wiele indywidualnych osób, a niekiedy również instytucji i całych państw, powtarza w kółko jak zacięte płyty gramofonowe, że UFO nie istnieją. Czynią to na przekór, że w 1981 roku opracowany został i opublikowany formalny dowód wykazujący ponad wszelką wątpliwość, że owe pozaziemskie wehikuły zwane UFO bezspornie istnieją, oraz że w zrozumieniu technicznym stanowią one już zbudowane przez kogoś magnokrafty. (Faktycznym powodem dla jakiego na przekór swego bezspornego istnienia są one tak ilusywne, okazuje się być fakt ich nieustannego ukrywania się przed ludźmi spowodowany ich rabunkowymi działaniami wobec ludzi - UFOnauci są zwykłymi bandytami, rabusiami i piratami z kosmosu, którzy przybywają na Ziemię aby rabować ludzi.) Ponieważ nikt nie tylko że nie obalił tego formalnego dowodu, ale nawet go nie podważył, przez cały ten czas posiada on moc obowiązującą i teoretycznie rzecz biorąc wszyscy powinni zważać na niego w swoich wypowiedziach i działaniach. Z przyczyn jednak które stają się jasne po przeczytaniu rozdziałów A, JD, O, U lub V, większość zainteresowanych osób upiera się aby ignorować istnienie tego dowodu, oraz aby ignorować też gorzkie fakty, jakie z niego wynikają. Jeden z tych ignorowanych faktów, wprowadza dla nas szczególne zagrożenie. Jest nim wiedza, że począwszy od momentu zaludnienia Ziemi, nasza cywilizacja jest pod niewidzialną okupacją znacznie inteligentniejszych od nas i technicznie znacznie bardziej zaawansowanych niż my, jednak zwyrodniałych i upadłych moralnie szatańskich pasożytów z UFO. Owi UFOnauci manipulują nami jak kukiełkami na sznurkach, decydując za nas i za naszych przywódców dokąd zdążamy oraz co nam wolno wiedzieć i czynić.

Niniejszy tom i rozdział monografii [1/4] zawiera pełną prezentację formalnego dowodu stwierdzającego, że "UFO to już zbudowane przez kogoś magnokrafty". Poprzez bezsporne wykazanie, że UFO to wehikuły których konstrukcja i działanie jest identyczne do opisanego w rozdziale F tej monografii statku nazywanego magnokraftem, powyższy dowód wyraża sobą również cały szereg dowodów cząstkowych. Przykładowo dowodzi on też że "UFO istnieją", że "UFO są wehikułami", oraz że "obserwacje UFO są zjawiskiem obiektywnym nie zaś jedynie grą czyjejś wyobraźni". W ten sposób, dowód opisany w niniejszym tomie jest w stanie wypełniać cały szereg istotnych funkcji. Przykładowo dla tych osób które kiedyś zaobserwowały UFO, jednak brak im pewności co do obiektywnej natury swoich doświadczeń, dostarcza on narzędzia obronnego i utwierdzającego. Dla naukowców którzy wyznają totaliztyczne zasady, dostarcza on fundamentów poznawczych, na których mogą oni oprzeć dalsze zgłębianie problemu UFO. Dla polityków dostarcza on dokumentu legalnego, na którym bazować oni mogą działania zmierzające do zmiany obecnego ignorowania spraw UFO. Natomiast dla zwykłych obywateli dostarcza on dokumentu, na bazie którego upominać się oni mogą teraz od rządów o swoje prawa do ochrony przed tym szatańskim najeźdźcą i eksploatatorem z UFO.

Wersja formalnego dowodu że "UFO to już zbudowane przez kogoś magnokrafty" przytoczona w niniejszym tomie jest wersją kompletną. Obejmuje ona zarówno pełny materiał dedukcyjny składający się na ten dowód, pełne opisy interpretujące te dedukcje logiczne, jak i pełny materiał dokumentacyjny i ilustrujący ten dowód. Ponadto w następnych tomach dowód ten poszerzony będzie o dalsze rozdziały które m.in. udowadniają formalnie, że dysponenci UFO zbudowali także wehikuły czteropędnikowe (opisane w rozdziale Q) i od dawna użytkują je dla okupacji Ziemi, że używają oni magnetycznych napędów osobistych (opisanych w rozdziale R), że ich urządzenia napędowe wykorzystują komorę oscylacyjną (opisywaną w rozdziale S), oraz że naszą planetę prześladują też wehikuły UFO drugiej i trzeciej generacji (opisywane w rozdziale T). Dowód ten powinien więc wzbudzić zainteresowanie wszystkich tych czytelników, którzy zechcą się dowiedzieć jaka jest prawda o UFO, a także jaki jest prawdziwy wygląd i działanie owych pozaziemskich wehikułów oraz jaki rodzaj zjawisk towarzyszy ich pojawianiu się w naszym otoczeniu.

W obszarze światopoglądowym tom ten wprowadza też istotne poszerzenie do zrozumienia naszej przeszłości. Formalnie udowadnia on bowiem, że z powodu niskiej grawitacji Ziemi ludzkość nie mogła wyewolucjonować się na naszej planecie i musi wywodzić się z planety około czterokrotnie większej niż Ziemia - co dokładniej objaśniono w podrozdziale P6. Dowód ten bazuje na różnorodnym materiale źródłowym, zaś jego zasadnicza część opiera się na tzw. "równaniach grawitacyjnych" (tj. długowieczności, inteligencji i wzrostu) wprowadzonych w podrozdziale JE9.

Niezależnie od powiększania naszej wiedzy i pewności co do istnienia oraz niemoralnych intencji okupujących nas UFO, niniejszy tom wypełnia też dodatkowe zadanie. Poprzez formalne udowodnienie że "UFO to już zbudowane przez kogoś magnokrafty" potwierdza on bowiem poprawność techniczną i wykonalność idei magnokraftu oraz urządzeń ze statkiem tym związanych. Wszakże udowodnienie że jakaś cywilizacja kosmiczna zbudowała już magnokraft i używa go w swoich przylotach do Ziemi jest równoznaczne z wykazaniem, że budowa i działanie tego statku muszą być poprawne i realizowalne ponieważ ktoś urzeczywistnił je już wcześniej. To zaś przynagla abyśmy zamiast deliberować czy magnokraft da się zbudować i czy będzie pracował, raczej zakasali rękawy i szybko zabrali się do jego urzeczywistniania.

SPIS TREŚCI tomu 13 monografii [1/4] "Zaawansowane urządzenia magnetyczne", ISBN 0-9583727-5-6.

Str: Rozdział:

1 Strona tytułowa

2 Streszczenie tomu 13

3 Spis treści tomu 13 (zauważ, ze pełny spis treści całej monografii [1/4] zawarty jest w tomie 1)



Tom 13: Formalny dowód na istnienie UFO i na okupację Ziemi przez UFO
P-1 P. DOWODY ŻE MAGNOKRAFTO-PODOBNE UFO ZASIEDLIŁY ZIEMIĘ

I OKUPUJĄ JĄ PRZEZ TYSIĄCLECIA

P-1 P1. Struktura formalnego dowodu, że "UFO to już zbudowane przez kogoś magnokrafty"

P-5 P2. Prezentacja formalnego dowodu, że "UFO to już zbudowane przez kogoś magnokrafty"

P-6 P2.1. Zbieżność kształtów pojedynczych UFO z kształtami dyskoidalnego magnokraftu

P-7 P2.1.1. Czynniki zniekształcające obserwowalne kształty UFO

P-10 P2.2. Identyczność sprzęgnięć UFO i połączeń magnokraftów

P-11 P2.3. Rozlokowanie pędników UFO identyczne jak w układzie napędowym magnokraftu

P-11 P2.4. Wykorzystywanie oddziaływań magnetycznych

do formowania sił napędowych

P-12 P2.4.1. Dlaczego zasada działania magnokraftu

nie została sformułowana już ponad 50 lat temu

P-15 P2.5. Wytwarzanie przez pędniki UFO pulsującego pola magnetycznego

P-15 P2.6. Tworzenie obowodów magnetycznych

P-16 P2.7. Formowanie wiru magnetycznego

P-18 P2.8. Indukowanie prądów elektrycznych

P-18 P2.9. Zdolność UFO do działania we wszystkich trzech trybach

charakterystycznych dla magnokraftu

P-20 P2.10. Odchylające oddziaływanie na promieniowanie elektromagnetyczne

P-22 P2.11. Zależność pomiędzy kolorem świecenia zjonizowanego powietrza

a biegunem magnetycznym pędnika statku

P-22 P2.12. Magnetyczny charakter lotu jaki przeczy prawom hydromechaniki

P-24 P2.13. Dalsze podobieństwa UFO i magnokraftów nie włączone do tego dowodu

jakie jednak kiedyś też mogłyby zostać użyte w dowodzeniu

P-24 P2.13.1. Nieobecność części mechanicznie współpracujących ze sobą

P-24 P2.13.2. Emitowanie przez UFO różnorodnych sygnałów świetlnych

charakterystycznych dla magnokraftu

P-27 P2.13.3. Zdolność do płynnego sterowania zasobami energii statku

P-27 P2.14. Jak błędne potrafią być naukowe analizy zdjęć UFO

P-28 P2.14.1. Orzeknięcie fałszerstwa zdjęć UFO w oparciu o dowody ich autentyczności

P-29 P2.14.2. Orzeknięcie przez NASA, że zdjęcie UFO to zdjęcie kolidujących galaktyk

P-33 P2.15. Podsumowując rozważania i materiał dowodowy z tego podrozdziału

P-38 P2.16. Źródła literaturowe dla podrozdziału P2

P-38 P3. Powody obecności UFO na Ziemi

P-39 P3.1. Ziemia jest pod niewidzialną okupacją UFO

P-41 P3.2. Dlaczego UFOnauci okupują Ziemię

P-54 P3.3. Następstwa niewidzialnej okupacji Ziemi przez UFO

P-59 P3.4. Dlaczego nie jest możliwe,

że UFOnauci przybywają na Ziemię aby nam pomagać

P-63 P4. Formalny dowód, że "Ziemia okupowana jest przez UFO"

P-69 P5. Kiedy wehikuły UFO i ich załoganci przybyli na Ziemię

P-75 P6. Moja hipoteza o pochodzeniu ludzkości z odległego systemu gwiezdnego

P-76 P6.1. Opis raju jest zbieżny z konstrukcją teleportacyjnego UFO typu K7

P-78 P6.2. Długowieczność Adama i Ewy wskazuje na ich

pochodzenie z planety około czterokrotnie większej od Ziemi

P-80 P6.3. Niewykorzystywany potencjał ludzkiego mózgu sugeruje naszą ewolucję

zachodzącą na planecie o grawitacji około czterokrotnie większej od Ziemi

P-80 P6.4. Wzrost ludzi jest odpowiedni do planety około czterokrotnie większej od Ziemi

P-80 P6.5. W starożytności na Ziemi miała miejsce kontr-ewolucja ludzkości

od zaawansowania ku zdziczeniu

P-82 P7. Na zakończenie

P-80/114 32 ilustracje - fotografie UFO (rysunki P1 do P32)



Rozdział P.


DOWODY ŻE MAGNOKRAFTO-PODOBNE UFO ZASIEDLIŁY ZIEMIĘ I OKUPUJĄ JĄ PRZEZ TYSIĄCLECIA

Motto tego rozdziału: "Bez względu na to co niektórzy mówią lub czynią, prawda zawsze pozostanie prawdą."
Jest oczywistym, że najlepszym sposobem przekonania kogoś, iż zbudowanie magnokraftu jest możliwym, byłoby pokazanie tego wehikułu kiedy jest on już urzeczywistniony i faktycznie lata. Przez niezwykły zbieg okoliczności, na Ziemi obserwowane są zaawansowane wehikuły, jakich wszelkie cechy precyzyjnie odpowiadają cechom działającego magnokraftu. Owe niezwykle wehikuły nazywane są UFO (akronim od "Unidentified Flying Objects"). Oczywiście, aby móc użyć UFO do udowodnienia poprawności idei magnokraftu, najpierw formalny dowód, że "UFO to już działające magnokrafty", musi zostać opracowany. Ów dowód jest zaprezentowany właśnie w niniejszym rozdziale.

Magnokraft stanowi całkowicie "ziemską" konstrukcję, tj. został on wynaleziony, rozpracowany i jest przewidziany do zbudowania na Ziemi. Jednakże, mając w pamięci unikalne atrybuty tego wehikułu, wystarczy jedynie spojrzeć na nagłówki współczesnych gazet, i na tytuły niektórych książek, aby uświadomić sobie, że wehikuły identyczne do magnokraftu są obserwowane na Ziemi od niepamiętnych już czasów. Te już istniejące wehikuły magnokrafto-podobne opisywane są tam pod nazwą UFO.

Ja miałem honor wynalezienia i rozpracowania magnokraftu wyłącznie na podstawie moich zawodowych zainteresowań w systemach napędowych, tj. bez żadnej inspiracji czy wpływu ze strony UFO. Na początku tych prac akceptowałem, że magnokraft stanowił tylko będzie latającego następcę dla silnika elektrycznego. To bowiem sugerowały analogie i symetrie wyrażone Tablicą Cykliczności (pokazaną jako tablica B1, oraz - w innym wykonaniu, jako tablica K1). W owej początkowej fazie rozwoju tego wehikułu wcale nie zdawałem sobie sprawy z podobieństwa istniejącego pomiędzy magnokraftem i UFO. Podobieństwo to stało się oczywiste dopiero gdy pełna konstrukcja i właściwości omawianego statku zostały wydedukowane. Prawdę mówiąc, to na podobieństwo to zwrócili dopiero uwagę czytelnicy moich artykułów, twierdzący że na własne oczy widzieli oni już działające magnokrafty, tyle tylko że określali je mianem "UFO". W trakcie naukowego weryfikowania i sprawdzania twierdzeń tych czytelników, zgromadziłem ogromny materiał dowodowy jaki dokumentował, że faktycznie na naszej planecie już operują nieznane statki popularnie zwane UFO, jakie wykazują się posiadaniem wszystkich atrybutów przewidywanych dla magnokraftu. W konsekwencji formalny dowód, iż "UFO są już działającymi magnokraftami" został opracowany i opublikowany. Pierwsza wersja tego dowodu ukazała się w artykule [1P] "Konstrukcja prosto z nieba" jaki opublikowany był w polskim czasopiśmie "Przegląd Techniczny Innowacje" nr 12/1981, str. 43 45. Niestety, w owej pierwszej prezentacji omawianego dowodu, z powodów jakie stają się jasne dopiero po przeczytaniu podrozdziałów A3 i VB2, redakcja Przeglądu Technicznego pominęła opublikowanie dołączonych do niego zdjęć i rysunków (podobnych do zdjęć i rysunków ilustrujących podrozdział P1). Z uwagi na szczupłość miejsca, zdjęć tych nie dało się też przedstawić gdy publikacja [1P] z Przeglądu została następnie omówiona w artykule [2P] "Jak dowiedziono istnienia UFO", opublikowanym w Kurierze Polskim, nr 119/1981, str. 5. Stąd kompletna wersja tego dowodu (z pełną dokumentacją fotograficzną i opisową) mogła zostać opublikowana dopiero w Nowej Zelandii, np. w monografii [1a] oraz kilku monografiach ją poprzedzających poświęconych tej samej tematyce (patrz wykaz tych monografii zestawiony w podrozdziale C10). Dla użytku czytelników z Polski została ona zaprezentowana dopiero w monografii [1/2], a potem niemal bez zmian powtórzona w monografiach [1/3] i w niniejszej.

Formalny dowód że "UFO to już zbudowane przez kogoś magnokrafty" jest istotnym ogniwem w łańcuchu logicznym składającym się na treść niniejszej monografii (to jest więc powodem dla którego w następnym podrozdziale P1 podsumowano jego metodologię, zaś w podrozdziale P2 przytoczono podpierający go materiał faktologiczny). W połączeniu bowiem z opisanym w podrozdziałach P3.1 i P6.5 odkryciem, że Ziemia od początku swego zasiedlenia rasą ludzką znajduje się pod niewidzialną okupacją szatańskich pasożytów z UFO, uświadamia on nam naszą gorzką rzeczywistość. Rzeczywistoś ta zaś jst taka, że nasza planeta od niepamiętnych już czasów jest nieprzerwanie prześladowana i wykorzystywana przez upadłych moralnie chociaż rozwiniętych technicznie krewniaków ludzi posiadających działające magnokrafty (UFO) w swojej dyspozycji. To z kolei w namacalny i ilustracyjny sposób wykazuje, iż idea magnokraftu może zostać zrealizowana na drodze technicznej (jeśli bowiem mogły ją zrealizować inne pasożytujące na nas cywilizacje, gdy tylko zechcemy także i my powinniśmy być zdolni do jej urzeczywistnienia). Poprzez skompletowanie owego dowodu, jednocześnie dowiedziona więc zostaje poprawność tezy głównej niniejszej monografii.

P1. Struktura formalnego dowodu że "UFO to już zbudowane przez kogoś magnokrafty"
Osoby interesujące się badaniami UFO, jednak jak dotychczas nie mające styczności z moimi opracowaniami, z zadowoleniem zapewne przyjmą niniejsze przypomnienie, że formalny dowód na istnienie UFO został już opracowany i że opublikowany jest on nieprzerwanie od 1981 roku. Od owego czasu nieprzerwanie też utrzymuje się on w mocy aż do dnia dzisiejszego. Jedynym zaś powodem dla jakiego czytelnik prawdopodobnie dotychczas o nim nie usłyszał, jest fakt że UFOnauci którzy skrycie okupują Ziemię po prostu uniemożliwiają jego przedostanie się do wiadomości społeczeństwa. Ów formalny dowód stwierdza, że "UFO istnieją i stanowią już działające magnokrafty zbudowane przez technicznie wysoko-zaawansowane jednak moralnie podupadłe cywilizacje kosmiczne które skrycie okupują Ziemię".

Konstrukcja logiczna tego dowodu bazuje na sprawdzonej w działaniu i niezawodnej metodologii naukowej. Został też opublikowany w całym szeregu artykułów i monografii naukowych. Jako że dotąd nikt nie zdołał obalić tego dowodu, stąd jest on w mocy obowiązującej i teoretycznie rzecz biorąc każdy jest zobowiązany aby respektować jego istnienie. Ci zaś co go ignorują, oraz odmawiają przyjęcia do wiadomości jego następstw, działają na szkodę ludzkości, zachowują się jak marionetki w rękach kosmicznych pasożytów z UFO, ponadto swoim postępowaniem dokumentują że pozwolili sobie aby ich umysły całkowicie zamanipulowane zostały przez UFOnautów skrycie okupujących Ziemię. Niniejszy podrozdział służy zapoznaniu czytelników ze szczegółami tego dowodu, oraz wskazaniu im literatury źródłowej na wypadek gdyby zechcieli oni włączyć go do systemu swoich wiadomości, wiedzy, zasad filozoficznych i sposobu myślenia.

Formalny dowód że "UFO to już zbudowane przez kogoś magnokrafty" bazuje na bardzo starej i niezliczoną ilość razy sprawdzonej w działaniu metodologii dowodzeniowej adoptowanej przez współczesną naukę i nazywanej "metoda porównywania atrybutów" (po angielsku "the methodology of matching the attributes"). W metodologii tej dwa niezależne od siebie zbiory atrybutów, jakie opisują dwa różne obiekty, są z sobą porównywane w celu udowodnienia że obiekty które one opisują są identyczne. Najstarszym przykładem użycia tej metodologii byłby myśliwy który przymierza (porównuje) atrybuty śladu na śniegu z cechami znanych mu zwierząt w celu ustalenia które z tych zwierząt pozostawiło dany ślad. Metodologia ta jest jedną z najbardziej niezawodnych, efektywnych, i najczęściej używanych sposobów identyfikowania nieznanych obiektów. Jest ona używana w większości procedur identyfikacyjnych, włączając w to śledztwa kryminalne (porównywanie dowodów rzeczowych na miejscu zbrodni z osobą podejrzanego), medycynę (porównywanie symptomów z chorobą), rozpoznanie wojskowe, itp. Aby udowodnić z użyciem tej metodologii, że magnokraft i UFO są identycznymi wehikułami, całkowite podobieństwo pomiędzy wydedukowanymi atrybutami magnokraftu i zaobserwowanymi atrybutami UFO musi zostać wykazane. Stąd też, omawiany tu dowód został sformułowany jako łańcuch logiczny składający się z następujących 5 kroków:

1. Zaproponowanie tezy roboczej stwierdzającej że "UFO są już działającymi magnokraftami" oraz zdefiniowanie sposobu udowodnienia prawdziwości tej tezy.

2. Zidentyfikowanie atrybutów magnokraftu jakie zostaną poddane procesowi porównywania. Poprzez wykorzystanie "Teorii Magnokraftu" zaprezentowanej w rozdziale F, 12 klas najbardziej reprezentacyjnych atrybutów które charakteryzują działający magnokraft zostało zidentyfikowanych teoretycznie i użytych dla omawianego dowodzenia. Owe 12 klass atrybutów magnokraftu (a także i kilka dalszych z nich) wylistowano i podsumowano w podrozdziale F13. Przyczyną dla której, w dowodzie omawianym tutaj, użyto tylko 12 klas atrybutów (zamiast, powiedzmy, 13 czy 24) jest, że z punktu widzenia rachunku prawdopodobieństwa 12 atrybutów całkowicie wystarcza dla tego celu (patrz uzasadnienie przytoczone poniżej). Jednakże kompleksowość magnokraftu zezwala na zidentyfikowanie i opisanie ogromnej ilości dalszych atrybutów, nie rozpatrywanych w początkowym dowodzie - jakie jednak częściowo przedyskutowano w podrozdziale P2.13. Stąd, prawie każda wymagana liczba atrybutów magnokraftu może zostać włączona do tego dowodu później, jeśli z jakichś tam powodów okaże się to niezbędne czy wskazane.

3. Udokumentowanie istnienia u UFO podobnych 12 klas atrybutów, z których każda pokrywa się z odpowiadającą jej klasą atrybutów wydedukowanych dla magnokraftu. Owe 12 klas odpowiadających atrybutów przyporządkowanych UFO ujawnionych zostało i udokumentowanych poprzez analizę różnorodnych fotografii UFO, analizę obserwacji wizualnych tych obiektów, oraz badanie dowodów materialnych aktywności UFO pozostawionych na naszej planecie. Dokumentacja istnienia u UFO owych 12 klas empirycznych atrybutów zaprezentowana jest w podrozdziałach P2.1 do P2.12 niniejszego rozdziału.

4. Porównywanie każdego atrybutu teoretycznie wydedukowanego dla magnokraftu, z odpowiadającym mu atrybutem zaobserwowanym empirycznie na UFO. Ponieważ, jak to wykazano w toku dowodzenia przeprowadzonego w tym rozdziale, takie porównanie wykazuje całkowitą zgodność (identyczność) obu grup atrybutów, jego pozytywny wynik udowadnia prawdę roboczej tezy, a stąd konstytułuje formalny dowód że "UFO to już zbudowane przez kogoś magnokrafty". Praktycznie porównywanie to dokonywane jest równocześnie z omawianiem poszczególnych klas atrybutów, czyli w podrozdziałach P2.1 do P2.12.

5. Wyciągnięcie konkluzji z procesu dowodzenia, oraz wyjaśnienie następstw omawianego tutaj dowodu. Te zaprezentowane zostały w podrozdziale P2.15.

Wynikiem opisania obu wehikułów (UFO i magnokraftów) aż przez 12 klas głównych atrybutów, jest to że wszystkie możliwe różnice pomiędzy magnokraftem i UFO mogą zostać wyszczególnione i zdefiniowane z niezwykłą precyzją. Ogromny potencjał różnicowania pomiędzy dwoma obiektami które opisane zostały aż 12 klasami odmiennych atrybutów, ilustruje poniższy hipotetyczny przykład budowania serii drastycznie odmiennych wehikułów latających. Seria ta w założeniu zawierałaby jedynie wehikuły jakie różnią się od tych zbudowanych już poprzednio przez co najmniej jeden z dwunastu opisujących je klas atrybutów. Dokonane obliczenia wykazują, że taka seria powinna zawierać pomiędzy 212=4096 a 12! znaczy około 4.79·108 wzajemnie różniących się wehikułów latających (zależnie jak wiele odmian każdy z owych 12 class atrybutów może przyjmować). Powyższe oznacza praktycznie, że jeśli każdego roku zbudowalibyśmy jeden taki wehikuł latający, poczynając od chwili zaczęcia się naszej obecnej technicznej cywilizacji, do teraz nie bylibyśmy w stanie skompletować pełnej serii tych wehikułów. Dla porównania nasza cywilizacja buduje latające wehikuły zaledwie przez dwa wieki i podczas tego czasu zbudowała jedynie trzy zasadniczo odmienne ich rodzaje - tj. balony, samoloty, oraz rakiety kosmiczne. Powyższy przykład ilustruje, że czysto przypadkowe pokrycie się atrybutów magnokraftów i UFO we wszystkich 12 klasach jest niemożliwe. Stąd, z punktu widzenia prawdopodobieństwa matematycznego, potwierdzenie że takie pełne pokrycie się atrybutów obu tych wehikułów rzeczywiście następuje we wszystkich 12 ich klasach, absolutnie wystarcza jako formalny dowód że "UFO to już zbudowane przez kogoś magnokrafty".

Omawiany tutaj formalny dowód w monografii [1a] zajmował 22 strony opisów i wykorzystywał około 34 fotografii UFO. W niniejszej monografii jego trzonowa prezentacja zawężona została do podrozdziału P2 z jego 20 stronami tekstu i 27 ilustracjami, aczkolwiek dodatkowemu poszerzeniu, uzupełnieniu i wyklarowaniu jego wywodów praktycznie służy cała objętość niniejszego rozdziału z wszystkimi jego 32 rysunkami. Główny segment tego dowodu omówiony w podrozdziale P2 odniesiony został do magnokraftów i UFO pierwszej generacji jakie używają czysto magnetycznego napędu (stąd posiadają sześcienne komory oscylacyjne). Jednakże w odrębnym rozdziale T segment ten następnie rozszerzono do magnokraftów i UFO drugiej oraz trzeciej generacji. Omawiany tu dowód został tak opracowany, aby jego przeprowadzenie możliwe było prawie wyłącznie na podstawie obiektywnych fotografii UFO. To oznacza, że dowód unika wykorzystywania relacji obserwatorów UFO oraz osób uprowadzanych do UFO, które to relacje dla osób próbujących podważyć zasadność tego dowodu dostarczyłyby argumentu o rzekomej "subiektywności" materiału dokumentacyjnego. W miejscach gdzie dowód ten używa takich relacji, pełnią one tylko funkcję poszerzającą i klarującą. Poniżej przytoczono przykłady 12 klas atrybutów używanych w najnowszej wersji tego dowodu opublikowanej w niniejszej monografii. Zostały one przewidziane teoretycznie dla magnokraftu i porównane następnie z odpowiadającymi im atrybutami zaobserwowanymi empirycznie na rzeczywistych UFO. Warto jednak zauważyć, że z uwagi na istnienie ogromnej ilości unikalnych cech charakteryzujących oba porównywane do siebie wehikuły (tj. UFO i magnokrafty), w poprzednich oraz dalszych wersjach tego samego dowodu użyte mogą być inne klasy atrybutów. Owe użyte obecnie w dowodzeniu klasy obejmują:

#1. Spodko-podobny kształt geometryczny pojedynczych wehikułów. Dla magnokraftu kształt ten został precyzyjnie zdefiniowany układem równań matematycznych zaprezentowanych w podrozdziale F4 oraz podsumowanych na rysunku F18 i u spodu tablicy F1. Równania te powodują, że kształty poszczególnych magnokraftów formują 8 wyróżniających się typów, jakie dla magnokraftu oznaczone są w podrozdziale F4.7 jako typy K3 do K10. Analiza geometryczna fotografii UFO ujawnia, że kształty UFO także formują owe 8 głównych typów znanych dla magnokraftu. Ponadto dla każdego z owych 8 istniejących typów UFO ich kształt zewnętrzny pokrywa się w sposób absolutnie dokładny z kształtem tego samego typu magnokraftu - jak to zilustrowano na przykładzie z rysunku P1. (Porównaj także wszystkie inne ilustracje z tej monografii prezentujące zdjęcia UFO, z odpowiadającymi im rysunkami rozdziału F pokazującymi magnokrafty tych samych typów.)

#2. Konfiguracje sprzęgniętych wehikułów. Dokumentacja fotograficzna UFO zgromadzona dotychczas ujawnia, że wszystkie konfiguracje przewidywane teoretycznie dla magnokraftu (jakie zestawiono na rysunku F6) w rzeczywistości są już formowane przez UFO. Jako przykłady patrz: kompleks kulisty uformowany z UFO typu K6 pokazany na rysunku P9, latające cygara z rysunku P10, czy latający kluster pokazany w części C rysunku P19.

#3. Rozlokowanie pędników w wehikułach. Teoria Magnokraftu stwierdza że statek ten posiada pojedynczy pędnik główny zamontowany w jego centrum, oraz n=4(K-1) pędników bocznych zamontowanych w poziomym kołnierzu obiegającym podstawę statku. Ogromna liczba istniejących fotografii UFO potwierdza takie właśnie rozlokowanie pędników w tych pozaziemskich wehikułach - rozlokowanie to pokazano na rysunku P15 (pośrednio to samo potwierdzają również rysunki S1 do S5).

#4. Wykorzystywanie oddziaływań magnetycznych do wytwarzania sił napędowych. Dla przykładu rysunki P19 do P24 udowadniają, że pędniki UFO faktycznie wytwarzają pole magnetyczne, oraz że pole to służy formowaniu sił napędowych.

#5. Wytwarzanie przez pędniki pulsującego pola magnetycznego. Dla przykładu rysunek P18 udowadnia, że pędniki UFO wytwarzają pulsujące pole magnetyczne o charakterystyce identycznej do pola wytwarzanego przez komorę oscylacyjną (a zilustrowanego krzywą z rysunku C7) i przewidzianego teoretycznie dla magnokraftu.

#6. Tworzenie obowodów magnetycznych. Takie obwody to normalnie niewidzialne dla oczu wiązki pola magnetycznego, jakie łączą dany biegun N/S (wylot/wylot) każdego pędnika, z przeciwstawnym biegunem magnetycznym tego samego, lub innego, pędnika. Ponieważ potężne pole magnetyczne UFO jest zdolne do zjonizowania powietrza (stąd do wzbudzenia świecenia), w sprzyjających okolicznościach takie obwody magnetyczne mogą być fotografowane. U magnokraftu obwody te pokazano na rysunkach F24, F25 i F13. Istnienie takich samych obwodów u UFO zostało doskonale zilustrowane zdjęciami pokazanymi na rysunkach P19 i P29. Odnotuj, że latający kluster uformowany z dwóch pojedynczych UFO (typu K6) pokazany w części C rysunku P19, jest bardzo podobny do klustera zilustrowanego na rysunku F13.

#7. Formowanie wiru magnetycznego. Wir taki powstaje w efekcie rotowania obwodów magnetycznych wokół centralnej osi statku. U magnokraftu zilustrowano go na rysunkach F26, F25 i F27. Natomiast jego wystąpienie także i u UFO zilustrowano w części D rysunku P19 oraz na rysunkach P20 i P21.

#8. Indukowanie prądów elektrycznych. Jednym z następstw tego indukowania jest wytwarzanie niszczycielskiej chmury plazmowej, jaka wiruje wokół powłoki tych statków. UFO wykorzystuje tą wirującą plazmę jako ogromną piłę tarczową zdolną do wcinania się w skały i żłobienia w nich szklistych tuneli. Przykłady takich szklistych tuneli odparowanych przez UFO pokazano na rysunku O6 oraz w monografiach z serii [5]. Również taka właśnie piła plazmowa została użyta przez UFO do odparowania budynków WTC w Nowym Jorku, jak to opisano w podrozdziale O8.1.

#9. Możliwość łatwej zmiany trybu pracy na jeden z trzech trybów przewidzianych dla magnokraftów i opisanych w podrozdziale F8. Również pozaziemskie UFO mogą działać w każdym z tych trzech trybów pracy, tj.: (1) w trybie soczewki magnetycznej, kiedy to UFO stają się zupełnie niewidoczne zarówno dla gołego oka jak i dla aparatu fotograficznego - jak to ujawnia rysunek P25 (patrz też rysunek S5 i porównaj go z rysunkami F32 i C6); (2) w trybie pulsującego (bijącego) pola kiedy to ich powłoka może zostać łatwo zaobserwowana (tak jak to pokazano na rysunku P1); albo też (3) w trybie wiru magnetycznego kiedy ich powłoka otoczona jest chmurą plazmową (jak to zilustrowano na rysunkach P20, P21, P23, P19 (D), oraz P29).

#10. Odchylające oddziaływanie na promieniowanie elektromagnetyczne. Najbardziej spektakularną manifestacją tego oddziaływania jest formowanie soczewki magnetycznej. Dla magnokraftu soczewka ta wyjaśniona jest na rysunku F32, podczas gdy dla UFO jest ona zilustrowana na rysunkach S5 i S6 (patrz też rysunek C6). Inne odziaływania obejmują: (a) częsciowy zanik niektórych fragmentów UFO (szczególnie tych z pobliża wylotu pędników), (b) vizualne zniekształcanie ogólnego kształtu UFO, oraz (c) tworzenie tzw. "czarnych belek" (tj. kanciastych kolums potężnego pola magnetycznego, jakie wychwytują światło) dla magnokraftu pokazanych w częściach #2 i #3 rysunku F6 oraz opisanych w podrozdziale F10.4, zaś dla UFO zilustrowanych na rysunkach S1 i S2.

#11. Zależność pomiędzy kolorem świecenia zjonizowanego powietrza a biegunem magnetycznym pędnika statku jaki dokonał tej jonizacji. UFO i magnokrafty na przeciwstawnych wylotach swoich pędników muszą wzbudzać emisję świateł o dwu przeciwnych kolorach. Światło to ma kolor zielono-niebieski przy biegunie S (magnetycznym wylocie), oraz kolor żółto-pomarańczowy przy biegunie N (magnetycznym wlocie) danego pędnika. Okoliczności obserwowania tych świateł omówiono w części (a) rysunku P15. Kolorowe fotografie UFO potwierdzają opisany Teorią Magnokraftu związek pomiędzy biegunowością pola statku, a kolorem światła indukowanego na wylotach z pędników UFO o danej biegunowości (co pokazuje rysunek P24).

#12. Magnetyczny charakter lotu. Teoria Magnokraftu stwierdza, że loty tych wehikułów muszą podlegać prawom magnetyzmu zaś zaprzeczać prawom hydromechaniki. Stąd ich poruszanie się będzie przypominać szarpany lot ważki, jaki drastycznie różni się od płynnych aerodynamicznych lotów współczesnych samolotów i inercyjnych lotów naszych rakiet. Analiza nocnych zdjęć utrwalających trajektorię UFO (a także raportów z wizualnych obserwacji tych obiektów) wykazuje, że wszystkie atrybuty charakterystyczne dla magnetycznych lotów magnokraftu (wymienione w podrozdziale F13) występują także podczas lotów UFO - np. jeden z nich zilustrowany został na rysunku P27. Ponadto, unikalna symetria lądowisk UFO w stosunku do południków magnetycznych, tak rzucająca się w oczy ich badaczowi, dodatkowo potwierdza magnetyczny charakter lotu tych wehikułów.

Kilka przykładów fotografii UFO, zaprezentowanych na rysunkach P1 do P29 dla zilustrowania powyższych 12 klas atrybutów, stanowi jedynie niewielki ułamek całkowitej ilości istniejących fotografii UFO jakie ujawniają różnorodne cechy tych pozaziemskich statków. Cały ten ogromny materiał dowodowy zaobserwowany na UFO wykazuje doskonałą zgodność z teoretycznymi cechami wydedukowanymi dla magnokraftu. Stąd, zgodnie z metodologią naukową wyjaśnioną w poprzedniej części tego podrozdziału, uzyskanie takiej doskonałej zgodności konstytułuje formalny dowód że "UFO to już zbudowane przez kogoś magnokrafty".

P2. Prezentacja formalnego dowodu że "UFO to już zbudowane przez kogoś magnokrafty"


Jak dotychczas zgromadzony został ogromny zasób materiału ewidencyjnego jaki bezpośrednio podpiera formalny dowód, że "UFO to już zbudowane przez kogoś magnokrafty". Materiał ten konklusywnie wykazuje że każdy szczegół techniczny i zachowaniowy magnokratu znajduje swoje odzwierciedlenie w obserwacjach UFO, a także że każda cecha lub zjawisko obserwowane na UFO posiada swoje teoretyczne uzasadnienie w konstrukcji i działaniu magnokraftu. Oczywiście byłoby niemożliwością zmieszczenie całego tego materiału dowodowego nie tylko w jednym rozdziale, ale nawet w jednym tomie. Stąd zdecydowałem się tutaj zaprezentować jedynie zasady interpretowania dokumentacji obserwacyjnej podparte co bardziej reprezentacyjnymi przykładami (po jednym przykładzie z każdej klasy danego materiału dokumentacyjnego). Znając te zasady interpretacji, oraz zapoznając się z przykładami podpierającego je materiału dowodowego, czytelnicy będą następnie w stanie znaleźć dalsze podobne przypadki i dowody w bogatej literaturze dostępnej obecnie na temat UFO.

Posiadając do wyboru bogatą rozpiętość materiału dowodowego jaki mógłbym użyć w zaprezentowanym tutaj formalnym dowodzie, zdecydowałem się koncentrować głównie na wykorzytywaniu materiału który jest uważany za najbardziej obiektywny, tj. na fotografiach. Jedynie dla uzupełnienia owych suchej dokumentacji fotograficznej bardziej żywym sprawozdaniem słownym, od czasu do czasu wplatałem też do dowodu fragmenty raportów naocznych świadków. Raporty te okazują się szczególnie użyteczne we wszystkich miejscach gdzie porównywane są atrybuty UFO nie dające się ująć na fotografiach, takie jak przykładowo przebiegi zdarzeń lub zachowania i ruchy, prądy elektryczne, czy słyszane dźwięki.

Niemal cały materiał dokumentacyjny użyty w tym podrozdziale wybrany został z najbardziej klasycznych przypadków fotografii i obserwacji UFO. Stąd kopie i opisy tego materiału zawarte są w różnorodnych książkach i czasopismach poświęconych UFO. Aby zaoszczędzić czytelnikom czasu poszukiwania owych opisów, przy końcu niniejszych rozważań (tj. w podrozdziale P2.16) zestawiłem razem dane bibliograficzne wszystkich podstawowych źródeł pisanych jakie wykorzystałem w zaprezentowanym tutaj dowodzie. Aczkolwiek źródła te zawierają opisy wszystkich przypadków dyskutowanych w niniejszym dowodzie, nie są one jedynymi źródłami jakie omawiają te przypadki. Jak bowiem to podkreślałem poprzednio, celowo dobierałem swój materiał dowodowy z klasycznych przypadków UFOlogii, aby potem czytelnik mógł zweryfikować ich zasadność na bogatej literaturze omawiającej owe klasyczne przypadki.

Jak dotychczas poświęciłem ogromną ilość swego czasu i wysiłków aby udostępnić czytelnikowi najlepszy jakościowo materiał dowodowy. Odszukiwałem więc autorów książek UFOlogicznych i zawartych w nich fotografii, pisałem do nich liczne listy, prosiłem o lepszej jakości odbitki, brakujące szczegóły, pozwolenia na przedruk, itp. Na nieszczęście, z powodów jakie staną się zrozumiałe po przeczytaniu podrozdziałów A3, V5.1, i O1 oraz rozdziałów U, V i VB niniejszej monografii, większość tych zabiegów nie przyniosła żadnych rezultatów. Autorzy zdjęć i opisów nie odpowiadali na listy, wydawcy nie zechcieli przeglądać swoich zbiorów, zaś naoczni świadkowie nie chcieli już wracać do swoich przeżyć. Stąd wiele materiału dowodowego musi być tutaj zaprezentowane z w formie i rozmiarach jakie obecnie znajdują się w mojej dyspozycji, czasami z kluczowymi danymi pozostającymi nieznanymi, czy w kopiach nie najwyższej jakości. Niemniej ja zamierzam kontynuować swoje wysiłki i gdzie tylko możliwe z czasem być może zdołam jeszcze podnieść jakość i dokładność prezentowanego przez siebie materiału dowodowego. Wszakże podnoszenie jakości niniejszej monografii nie tylko służy powiększaniu wiedzy czytelników, ale także formułowaniu fundamentów naukowych na jakich w przyszłości oparte mogą zostać rzeczowe badania UFO.

Poszczególne atrybuty magnokraftu użyte do dowodzenia są zgodne z opisami tych samych atrybutów zawartymi w podrozdziałach F13 i P1. Stąd dla zwiększenia zrozumienia zaprezentowanego tutaj formalnego dowodu, czytelnikom rekomenduje się porównywanie treści kolejnych podrozdziałów jakie nastąpią z punktami podrozdziałów P1 i F13 noszącymi te same numery (np. podrozdziału P2.1 z punktem #1 podrozdziału F13 i P1).

P2.1. Zbieżność kształtów pojedynczych UFO z kształtami dyskoidalnego magnokraftu


Okupacja naszej planety przez UFO, jakiej motywy i przejawy wyjaśnione są w rozdziałach U do VB, spowodowała przyjęcie przez szatańskich pasożytów z UFO zasady aby nieustannie ukrywać się przed ludźmi i unikać pozostawiania na Ziemi jakichkolwiek śladów swojej działalności. Stąd wehikuły UFO nigdy nie pozują do zdjęcia zaś ich utrwalanie na fotografiach zawsze ma charakter przypadkowy i bazujący na zaskoczeniu oraz odrobinie czyjegoś szczęścia. Jest więc niezwykle trudno otrzymać ich wyraźne ujęcie fotograficzne. Ponadto unikalna zasada działania ich napędu manetycznego powoduje, że zazwyczaj występuje cały szereg czynników zakłócających obiektywny obraz tych wehikułów (czynniki te omówiono w podrozdziale P2.1.1). Niemniej na przestrzeni wielu lat udało się ludziom zgromadzić i upowszechnić przez publikacje sporą liczbę takich zdjęć. Jeśli ktoś znający magnokraft przeglądnie owe zdjęcia, wtedy natychmiast staje się dla niego jasne że kształty dyskoidalnych UFO w każdym szczególe odpowiadają kształtom dyskoidalnego magnokraftu. Ta zgodność kształtów obu statków będzie więc pierwszym atrybutem porównywanym w zaprezentowanym tutaj formalnym dowodzie.

Aby dokładniej poznać kształt UFO, odszukałem kilka zdjęć tych obiektów pokazujących je z różnych stron. Na




  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   17


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna