Zaawansowane urządzenia magnetyczne tom 5 Koncept Dipolarnej Grawitacji część 2: rozumny świat wirtualny



Pobieranie 0.97 Mb.
Strona1/25
Data07.05.2016
Rozmiar0.97 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   25
Proof Copy ([1/4] w trakcie przeredagowywania)
Prof. dr inż. Jan Pająk

ZAAWANSOWANE URZĄDZENIA MAGNETYCZNE

Tom 5

Koncept Dipolarnej Grawitacji - część 2: rozumny świat wirtualny.

Monografia naukowa, 4-te wydanie, Nowa Zelandia, 2004 rok,

ISBN 0-9583727-5-6.
Copyright © 1998 by Prof. dr inż. Jan Pająk.

Wszystkie prawa zastrzeżone. Całość ani też żadna z części niniejszej monografii nie może zostać skopiowana, zreprodukowana, przesłana, lub upowszechniona w jakikolwiek sposób (np. komputerowy, elektroniczny, mechaniczny, fotograficzny, nagrania telewizyjnego, itp.) bez uprzedniego otrzymania wyrażonej na piśmie zgody autora lub zgody osoby legalnie upoważnionej do działania w imieniu autora. Od uzyskiwania takiej pisemnej zgody na kopiowanie tej monografii zwolnieni są tylko ci którzy zechcą wykonać jedną jej kopię wyłącznie dla użytku własnego nastawionego na podnoszenie wiedzy i dotrzymają warunków że wykonanej kopii nie użyją dla jakiejkolwiek działalności zawodowej czy przynoszącej dochód, a także że skopiowaniu poddadzą cały wybrany tom lub całą monografię - włącznie ze stroną tytułową, streszczeniem, spisem treści i rysunków, wszystkimi rozdziałami, tablicami, rysunkami i załącznikami.

Zarejestrowano w Bibliotece Narodowej Nowej Zelandii jako Depozyt Legalny z dnia 29 października 1998 roku. Wydano w Nowej Zelandii prywatnym nakładem autora.
Data ostatniej aktualizacji niniejszego tomu: 5 września 2004 roku. (W przypadku dostępu do kilku egzemplarzy/wersji tej monografii, rekomendowane jest zapoznawanie się z egzemplarzem o najnowszej dacie aktualizacji!)

Nieodpłatne kopie tej monografii są dostępne poprzez Internet m.in. pod adresami: prawda.50megs.com, telepathy.50megs.com, telekinesis.50megs.com, extraordinary.150m.com, timevehicle.150m.com, morals.t35.com, pigs.20megsfree.com, free_energy.b0x.com. Może ona także być odnaleziona za pośrednictwem linków, z m.in. następujących stron internetowych: propulsion.20m.com, totalizm.20m.com, prawda.20m.com, truenirvana.20m.com, nirwana.terramail.pl, newzealand.0me.com, ufonauts.20m.com, ufonauci.w.interia.pl, evil.0me.com, antichrist.bz.tc, Malbork.20megsfree.com, chi.coms.ph.


Niniejsza monografia [1/4] stanowi raport naukowy z przebiegu badań autora. Stąd prezentacja wszelkich zawartych w niej materiałów posiadających wartość dowodową lub dokumentacyjną dokonana została według standardów przyjętych dla publikacji (raportów) naukowych. Szczególna uwaga autora skupiona była na wymogu odtwarzalności i możliwie najpełniejszego udokumentowania źródeł, tj. aby każdy naukowiec czy hobbysta pragnący zweryfikować lub pogłębić badania autora był w stanie dotrzeć do ich źródeł (jeśli nie noszą one poufnego charakteru), powtórzyć ich przebieg, oraz dojść do tych samych lub podobnych wyników.
Jest to czwarte (poszerzone i przeredagowane) wydanie najważniejszej publikacji naukowej autora, której trzecie (poprzednie) 9-cio tomowe wydanie opublikowane w 1998 roku nosiło taki sam tytuł i dane edytorskie, drugim wydaniem była 7-mio tomowa monografia: "Zaawansowane napędy magnetyczne" (Monografia, Dunedin, New Zealand, 1998, ISBN 0-9583380-2-7, około 1200 stron tekstu, w tym 120 ilustracji i 7 tablic, w 7 tomach) zaś pierwszym wydaniem była monografia [1]. Jest to także poszerzona polskojęzyczna adaptacja (w tłumaczeniu autora) angielskojęzycznej rozprawy:

Dr Jan Pająk: "Advanced Magnetic Propulsion Systems". Monograph, Dunedin, New Zealand, 1990, ISBN 0 9597946 9 7, a private edition by the author, 460 pages (including 7 Tables and 163 illustrations).


Wszelka korespondencja przeznaczona dla autora niniejszej monografii [1/4] powinna być kierowana na następujący jego adres w Nowej Zelandii:

P.O. Box 33250

Petone 6340

NEW ZEALAND

Home tel. (2004 rok): 64 (4) 56-94-820; E-maile: janpajak@joinme.com lub jpajak@poczta.wp.pl.
STRESZCZENIE tomu 5 monografii [1/4] "Zaawansowane urządzenia magnetyczne", ISBN 0-9583727-5-6
W kilku kulturach Południowo-Wschodniej Azji upowszechnione jest powiedzenie "żaba w studni" lub "żaba pod skorupką orzecha kokosowego". Powiedzenie to służy do obrazowego opisania stanu błogiego samouwielbienia jakiemu w ostatnich czasach poddaje się rosnąca liczba ludzi. Podobnie jak owe żabki w studni, takie przepełnione samouwielbieniem osoby w kółko rechoczą pochwały ku własnej doskonałości. Pławią się w błogości nad stanem wiedzy jaką osiągnęły - wszakże poznały już niemal całą studnię. Są dumne z poziomu techniki jakiej ich cywilizacja się dochrapała - wygodnie przemilczają przy tym wszelkie plagi przez tą technikę wniesione jak zanieczyszczenie otoczenia czy zniszczenia natury. Rozwodzą się też nad dobrocią Boga, iż stworzył istoty tak doskonałe i wszechwiedzące jak one - nie dopuszczają wszakże do siebie myśli o istnieniu bociana. Nigdy też zdaje się im nie przychodzić do głowy, że prawdziwy świat pozostaje dla nich zasłonięty zrębem studni i że ów ukryty przed ich wzrokiem świat jest większy i bardziej złożony niż ich ograniczona wyobraźnia byłaby to w stanie ogarnąć.

Dla osób o mentalności owych żabek w studni, najskuteczniejszym zapewne sposobem przebudzenia z ich błogiego stanu samouwielbienia i pobudzenia do zakasania rękawów byłoby wstawienie maleńkiego peryskopu do ich zamkniętego światka i ukazanie co kryje się poza horyzontami ich światopoglądu. W pewnym sensie teorie zaprezentowane w treści tej monografii, szczególnie jej niniejszego tomu, mogłyby pełnić funkcje rodzaju takiego peryskopu. Wprawdzie nie pozwalają one aby zobaczyć wszystko co dotychczas zasłonięte przed wzrokiem, ukazują jednak wystarczająco dużo, aby zacząć patrzeć inaczej na otaczającą nas studnię.

Niniejszy tom zestawia wyniki moich badań dotyczące intelektualnych następstw całkowicie nowego spojrzenia na zjawisko grawitacji jakie wypracowałem, oraz najróżnorodniejszych konsekwencji moralnych jakie z tego spojrzenia wynikają. Owo nowe spojrzenie stwierdza, że pole grawitacyjne należy do klasy pól dipolarnych, nie zaś monopolarnych jak dotychczasowa nauka to błędnie przyjmowała. Następstwem postulowanego tutaj nowego Konceptu Dipolarnej Grawitacji jest, że niezależnie od istnienia świata fizycznego, na drugim biegunie grawitacyjnym istnieć też musi równoległy świat, jaki nazwany jest "przeciw światem". Przeciw-świat wywiera najróżnorodniejszy wpływ na nasz świat fizyczny. Np. dla ludzi jest on źródłem intelektu, inteligencji, pamięci długoterminowej, osobowości. Jest on też siedliskiem tych składowych, które religie nazywają "duch" oraz "dusza", zaś ten tom nazywa "przeciw-ciałem" oraz "rejestrami". Z powodu istnienia owego przeciw-świata, faktycznie to żyjemy równocześnie aż w dwóch światach fizykalnych i w trzecim świecie softwarowym. Nasza świadomość, jak kursor w komputerze, w stanie świadomym pozostaje w świecie fizycznym, zaś podczas snu, hipnozy, lub śmierci wędruje do któregoś z pozostałych światów. Dzięki grawitacyjnemu powiązaniu z naszym światem, wszelkie zjawiska zachodzące w przeciw świecie posiadają swoje odbicie i następstwa w procesach naszego świata. W ten sposób przykładowo ruch zapoczątkowany w przeciw-świecie objawia się w naszym świecie w formie ruchu telekinetycznego. Z kolei tamtejsza fala dźwięko-podobna u nas jest odbierana jako fala telepatyczna. Badanie i techniczne wykorzystywanie zjawisk i praw przeciw-świata prowadzi do otwarcia zupełnie nowych dyscyplin nauki, takich jak przykładowo fizyka lub mechanika przeciw-świata czy inżynieria lub medycyna przeciw-świata postulowane w podrozdziałach H1.3 i H10. Praktyczne wykorzystanie stwierdzeń tych dyscyplin prowadzić może do zupełnie nowych napędów, systemów łączności, metod leczenia i uprawiania roślin, itp.

Jedną z najistotniejszych cech przeciw-świata jest, że zawarta w nim substancja (tzw. przeciw-materia) w stanie naturalnym jest zdolna do myślenia. Niezależnie więc od atrybutów fizykalnych, przenosi ona też atrybuty intelektualne. Ta zdolność przeciw-materii do myślenia prowadzi do dwóch niezwykle poważnych następstw: istnienia wszechświatowego intelektu - w naszych religiach opisywanego pod nazwą Boga, oraz działania praw moralnych których wdrożeniem do życia zajmuje się totalizm. (Koncept Dipolarnej Grawitacji dowodzi formalnie, że Bóg faktycznie istnieje.)

Niniejszy tom jest rodzajem nawoływania do opamiętania i skromności. Ukazuje on bowem, że prawdziwa wiedza, technika oraz podstawy poprawnego moralnie postępowania dopiero oczekują na rozpracowanie i wdrożenie, oraz że to co dotychczas osiągnęliśmy leży jedynie na samiutkim początku nigdy nie kończącej się drogi do poznania. Ujawnia on też istnienie nadziei na zmianę ludzkich systemów wartości, a stąd i na szansę nadejścia kiedyś na Ziemię czasów nieco lepszych niż obecne. W czasach tych nie dyskryminowałoby się naukowców za podejmowanie tematów badawczych, które wykraczają poza horyzonty filozoficzne ich przełożonych i kolegów, prace naukowe oceniałoby się za ich meryt nie zaś za zgodność ich tematyki z modnymi trendami, zaś wartości moralne byłyby cenione nie mniej niż obecnie dobra materialne. W życiu codziennym poszukiwanie i promowanie prawdy przekładane byłoby ponad zyskiem i władzą, przysparzanie energii moralnej zastąpiłoby obecne jej upuszczanie, zaś miłość bliźniego, sprawiedliwość oraz życie w harmonii z naturą stałyby się prawdziwymi celami wszelkiej ludzkiej działalności.
SPIS TREŚCI tomu 5 monografii [1/4] "Zaawansowane urządzenia magnetyczne", ISBN 0-9583727-5-6.

Str: Rozdział:


1 Strona tytułowa

2 Streszczenie tomu 5

3 Spis treści tomu 5 (zauważ, ze pełny spis treści całej monografii [1/4] zawarty jest w tomie 1)



Tom 5: Koncept Dipolarnej Grawitacji - część 2: rozumny świat wirtualny
I-1 I. KONCEPT DIPOLARNEJ GRAWITACJI: ROZUMNY ŚWIAT WIRTUALNY

I-2 I1. Dwa przeciw-światy: fizykalny i inteligentny

I-2 I2. Przeciw-materia: fizykalna substancja myśląca z przeciw-świata

I-5 I3. Wszechświat jako całość posiada własny intelekt

I-5 I3.1. Wszechświatowy intelekt (Bóg)

I-5 I3.2. Atrybuty wszechświatowego intelektu

I-9 I3.3. Formalny dowód na faktyczne istnienie wszechświatowego intelektu

I-9 I3.3.1. Dowód metodą superpozycji

I-16 I3.3.2. Dowód metodą wykluczania

I-17 I3.3.3. Dowód metodą porównywania atrybutów

I-18 I3.4. Jak Koncept Dipolarnej Grawitacji wiąże naukę z religią

I-19 I3.5. Cuda i hoaksy

I-23 I3.6. Konsystencja wszechświatowego intelektu, a pochodzenie praw moralnych

I-25 I4. Cechy moralne myślącego przeciw-świata

I-25 I4.1. Prawa moralne

I-32 I4.1.1. Przykłady najbardziej reprezentatywnych praw moralnych

I-56 I4.1.2. Regularności i cechy wykrywalne w prawach moralnych

I-61 I4.2. Pole moralne

I-62 I4.3. Inteligentna energia moralna

I-62 I4.4. Karma

I-70 I4.5. Karma kredytowa

I-71 I5. Inne ludzkie ciała rezydujące w przeciw-świecie

I-73 I5.1. Ciało przeciw-materialne (tj. religijny duch)

I-75 I5.2. Rejestry z przeciw-ciała obiektów (tj. religijna dusza)

I-79 I5.3. Przeciw-organy (umysł, przeciw-zmysły, sumienie, miłosierdzie, czakramy, itp.)

I-80 I5.4. Model mózgu jako urządzenia nadawczo-odbiorczego

I-90 I5.5. Uczucia

I-98 I5.6. Energie, meridiany, akupunktura

I-102 I5.7. Magia, czarna magia oraz miłość

I-108 I5.8. Intelekty zbiorowe i karma zbiorowa

I-111 I5.9. Pułapki "pozytywnego myślenia"

I-112 I5.10. Modlitwa

I-113 I5.11. Jak wszechświatowy intelekt nam pomaga

I-114 I6. Nadprzyrodzone moce i ich generowanie

I-115 I6.1. Datuk z Malezji

I-116 I7. Jak Koncept Dipolarnej Grawitacji wyjaśnia niektóre tajemnicze zjawiska

I-124 I8. Najpowszechniej dostępne dowody na intelektualne zdolności przeciw-świata

I-125 I8.1. "Intelektualni geniusze" wśród zwierząt

I-125 I8.2. ESP

I-131 I8.2.1. Teoretyczny model ESP, Wszechświatowy Komputer (UC), oraz ULT

I-135 I8.2.2. Jak rozwinąć w sobie najprostsze ESP wspomagane wahadełkiem

I-139 I9. Na zakończenie opisów inteligentnych mechanizmów przeciw-świata

I-142/144 Rysunki I1, I2 i I3 (Wycinek wszechświata, Alan Plank, Wahadełko)

Rozdział I.

KONCEPT DIPOLARNEJ GRAWITACJI: ROZUMNY ŚWIAT WIRTUALNY


Motto tego rozdziału: "Fakt, że jeszcze czegoś nie znamy, wcale nie pomniejsza wpływu jaki to coś wywiera na nasze życie"
Zanim rozpoczniemy czytanie niniejszego rozdziału I, chciałbym tutaj podkreślić, że dla jego lepszego zrozumienia wysoce przydatne byłoby uprzednie poznanie informacji zawartych w pierwszych podrozdziałach rozdziału H, mianowicie w podrozdziałach oznaczonych symbolami H, H1 i H2. Dlatego, jeśli ktoś nie studiuje systematycznie całej niniejszej monografii, a jedynie zapoznaje się z tymi jej fragmentami, które z jakichś powodów go interesują, wówczas przypominam, że niniejszy tom 5 (tj. niniejszy rozdział I), jest drugą częścią obszernej teorii naukowej nazywanej Konceptem Dipolarnej Grawitacji, której poprzednia część została zaprezentowana w rozdziale H (tj. w tomie 4). Poprzedni rozdział H omawiał następstwa faktu, że przeciw-materia jest fizykalną substancją, czyli że podobnie jak nasza materia może ona być sprężana i rozrzedzana, przemieszczana, wibrowana, ładowana programami, itp. Natomiast niniejszy rozdział I omawia następstwa faktu, że przeciw-materia jest substancją inteligentną, stąd w swoim naturalnym stanie wykazuje posiadanie najróżniejszych atrybutów intelektualnych oraz realizuje najróżniejsze procesy o naturze intelektualnej. Z tego powodu wstęp do rozdziału H, czyli podrozdziały H, H1 i H2, był jednocześnie i wstępem do niniejszego rozdziału I.

Rozdział H niniejszej monografii omawiał fizykalne atrybuty i zjawiska przeciw-świata, a także wpływ jaki one wywierają na przebieg zjawisk naszego świata fizycznego. Wyjaśniono tam więc m.in., że przeciw-świat zapełnia niezwykła substancja, której przyporządkowano nazwę "przeciw-materia". Z uwagi na niewidzialną i nieprzekraczalną barierę, jaka oddziela od siebie oba światy, zmysły ani instrumenty znajdujące się w naszym świecie fizycznym nie posiadają dostępu do przeciw-materii. Nie są więc one w stanie ani stwierdzić jej istnienia, ani też opisać jej własności. Na szczęście, przeciw-materia może być badana pośrednio, za pośrednictwem analizy wpływu i skutków jakie posiada ona na zjawiska naszego świata.

Dotychczasowe badania przeciw-materii wykazały, że posiada ona dwa rodzaje cech. Pierwszy rodzaj to własności fizykalne (dyskutowane w rozdziale H). Stąd wykazuje ona naturalne zdolności do wzbudzania wibracji, formowania wirów, przemieszczania się, itd. Z kolei, ponieważ przeciw-świat jest powiązany z naszym światem siłami grawitacyjnymi, cokolwiek dzieje się w nim, natychmiast wywiera to też wpływ na nasz świat fizyczny. W ten sposób fizykalne własności przeciw-materii stanowią źródło dla niezliczonych zjawisk obserwowanych w naszym świecie. Aby wskazać tutaj przykłady takich zjawisk, to należą do nich m.in.: telepatia, telekineza, zmiany lub upływ czasu, oraz wiele innych.

Niezależnie od owych cech fizykalnych, przeciw-materia wykazuje także posiadanie rozlicznych własności intelektualnych. Te jej własności intelektualne omawiane są w niniejszym rozdziale I. Dla przykładu, jest ona zdolna do gromadzenia informacji, do zapamiętywania, do realizowania programów, itp. Każda zaś z tych własności intelektualnych przeciw-materii, jest źródłem rozlicznych zjawisk o rozumnym charakterze. Tyle, że zamiast w naszym świecie, zachodzą one w przeciw-świecie. Dla przykładu, przeciw-materia posiada naturalną zdolność do przechowywania w sobie programów i danych, może uruchamiać te programy i udostępniać zawarte w sobie dane, może przerzucać swoje programy w odmienne lokacje, itp. Z uwagi na owo połączenie przeciw-świata i naszego świata oddziaływaniami grawitacyjnymi, jakiekolwiek intelektualne zjawisko ma w nim miejsce, również i owo zjawisko natychmiast wywiera swój wpływ na przebieg zjawisk naszego świata. W ten sposób intelektualne własności przeciw-materii też stają się źródłem rozlicznych zjawisk intelektualnych obserwowalnych w naszym świecie. Aby przytoczyć tutaj jakieś ich przykłady, to do zjawisk takich należą m.in.: ESP, tzw. "instynkt" zwierzęcy, pamięć, dusza, Bóg, oraz wiele innych.

Omawianie Konceptu Dipolarnej Grawitacji byłoby niepełne, gdybyśmy nie przeanalizowali przynajmniej najważniejszych z owych intelektualnych zjawisk, jakie wywodzą się z przeciw-materii, jednak jakich wpływ rozciąga się do naszego świata fizycznego. Wszakże jeśli nie wyjaśni ich dokładnie Koncept Dipolarnej Grawitacji i wywodzące się z niego nauki totaliztyczne, stara ortodoksyjna nauka ze swoją pasożytniczą filozofią nigdy nie będzie w stanie się zdobyć, aby je przebadać, pojąć i wykorzystać. Z kolei, dalsze kontynuowanie ich ignorowania przez naukę ziemską pozbawi ludzkość niezmierzonych korzyści jakie wynikną z ich opanowania. Treść niniejszego rozdziału I jaka teraz nastąpi ma właśnie na celu zaprezentowanie najważniejszych z tych zjawisk, wyzwalanych przez intelektualne atrybuty przeciw-materii, jednak wywierających swój wpływ na zdarzenia, cechy i działanie naszego świata fizycznego.

I1. Dwa przeciw-światy: fizykalny i inteligentny


Przypomnijmy sobie, co na temat budowy wszechświata wyjaśniał podrozdział H2. Zgodnie z jego wywodami logicznymi, z powodu dipolarnego charakteru grawitacji, wszechświat dzieli się na dwa odrębne światy o naturze fizykalnej, mianowicie na "nasz świat" oraz na "przeciw-świat". Jednak dzięki istnieniu intelektualnych atrybutów przeciw-materii, ów przeciw-świat faktycznie to wcale nie jest jednym odrębnym światem, a aż dwoma odmiennymi światami umiejscowionymi jeden we wnętrzu drugiego. Zewnętrzny z owych dwóch światów to właśnie ów "fizykalny przeciw-świat". Zapełniony jest on myślącą substancją będącą rodzajem obwodów logicznych dla naturalnego komputera. Dlatego niezależnie od nazwy "przeciw-świat", można go też nazywać jeszcze precyzyjniej nazwą "wszechświatowy komputer" (UC). Podobnie jak nasz świat fizyczny, ów fizykalny przeciw-świat zawiera i formuje najróżniejsze obiekty, przebiegają w nim najróżniejsze zjawiska i procesy o naturze fizykalnej, oraz obowiązują i działają w nim określone prawa. Opisowi owego fizykalnego przeciw-świata poświęcono odrębny rozdział H.

We wnętrzu owego "fizykalnego przeciw-świata" kryje się jednak jeszcze jeden świat, nazywany tutaj "światem wirtualnym". (Moglibyśmy jednak nazywać go także wieloma innymi terminami, np. "rozumnego przeciw-świata", "softwarowego przeciw-świata", "świata intelektu", "świata duszy", itp.) W sumie więc wszechświat składa się z aż trzech odrębnych światów, pooddzielanych od siebie nieprzenikalnymi barierami, a nazywanych: (1) naszym światem, (2) przeciw-światem, oraz (3) światem wirtualnym. Właśnie opisowi owego świata wirtualnego, a także jego współdziałania z pozostałymi dwoma światami, poświęcony jest głównie cały niniejszy rozdział I.

I2. Przeciw-materia: fizykalna substancja myśląca z przeciw-świata
Przypomnijmy sobie także, jak to się dzieje, że wszechświat składa się z owych trzech odrębnych światów pooddzielanych od siebie nieprzenikalnymi barierami. Jak to wyjaśniły podrozdziały H, H1 i H2, ponieważ grawitacja ma charakter dipolarny, podobny do tego jaki wykazuje pole magnetyczne, stąd biegun grawitacyjny jaki nasza nauka ortodoksyjna obserwuje w świecie fizycznym, jest tylko jednym z dwóch istniejących biegunów grawitacji. Drugi biegun grawitacji znika za niewidzialną i nieprzenikalną barierą i wyłania się w owym innym świecie, zwanym "przeciw-światem". (Faktyczny kształt geometryczny wszechświata, działanie grawitacji, oraz mechanizm współistnienia naszego świata z przeciw-światem, wyjaśnione zostały bardziej wyczerpująco w podrozdziale JE3.7.1.) Ów przeciw-świat zapełniony jest unikalną substancją nazywaną "przeciw-materią". Z uwagi na odwrotność przeciw-świata w stosunku do naszego świata fizycznego, zapełniająca go przeciw-materia posiada wszelkie atrybuty dokładnie odwrotne do atrybutów materii z naszego świata. Nasza ortodoksyjna nauka poznała już dosyć dokładnie atrybuty materii. Cechuje się ona: masą, inercją, tarciem, brakiem inteligencji w stanie naturalnym, oraz kilkoma dalszymi atrybutami. Dosyć łatwo więc wydedukować teraz możemy jakie będą te odwrotne do nich atrybuty przeciw-materii. Dlatego przeciw-materia musi wykazywać takie cechy jak: bezważkość (tj. brak masy), samo-mobilność (tj. odwrotność inercji), idealna sprężystość, nadśliskość (tj. odwrotność tarcia), inteligencja w stanie naturalnym, oraz kilka dalszych atrybutów jakie są odwrotnościami odpowiednich atrybutów naszej materii.

Jak to wyjaśniono szczegółowo w podrozdziale H2, poszczególne cechy które wykazywane są przez przeciw-materię, dają się zaklasyfikować do dwóch diametralnie odmiennych klas, mianowicie do: (1) atrybutów fizykalnych i (2) atrybutów intelektualnych.

Fizykalne atrybuty przeciw-materii pozwalają, aby substancja ta przykładowo mogła być: sprężana - w ten sposób formując pola elektryczne (po więcej szczegółów patrz podrozdział H5.1), przemieszczana - w ten sposób formując pola magnetyczne (po więcej szczegółów patrz podrozdział H5.2), wprowadzona w stan wibrowania - w ten sposób formując fale telepatyczne (po więcej szczegółów patrz podrozdział H7.1), zawirowywana, itp. Z kolei atrybuty intelektualne tej substancji powodują, że posiada ona pamięć (w ten sposób przechowując w sobie informacje i programy), że dokonuje ona nieustannych procesów myślowych (działając jak jeden ogromny naturalny komputer o wielkości całego wszechświata), a także że używa języka myśli, w tej monografii nazywanego ULT, zaś z użyciem tego języka komunikuje się m.in. z ludźmi.

Ze wszystkich atrybutów przeciw-materii, najbardziej istotne dla rozważań niniejszego rozdziału są właśnie jej atrybuty intelektualne. Ich istnienie w przeciw-materii daje się wydedukować teoretycznie oraz potwierdzić empirycznie. Przeciw-materia jest bowiem zdolna do myślenia w swym stanie naturalnym (tj. posiada ona zdolność do inteligentnego działania w stanie naturalnym w sposób podobny jak to czyni mózg ludzki lub jakiś hipotetyczny komputer naturalny). Z powodu owej zdolności przeciw-materii do myślenia w stanie naturalnym, cały wszechświat zapełniony ową substancją formuje ogromny "wszechświatowy komputer" (UC), jakiego wymiary pokrywają się z rozmiarami całego wszechświata.

Teoretyczny wniosek do jakiego doszedłem, że przeciw-materia jest nośnikiem atrybutów intelektualnych (tj. że między innymi jest ona zdolna do myślenia w swym stanie naturalnym) wymaga szczególnego uzasadnienia, bowiem wprowadza on niezwykle ważkie implikacje dla naszego zrozumienia rzeczywistości. Wyniknął on z następującej dedukcji logicznej. Jak to było wyjaśnione w podrozdziale H2, "zasada przeciwstawności cech na obu końcach dipola" stosuje się do wszystkich pól dipolarnych, a więc także do pola grawitacyjnego. Zgodnie więc z nią, każda cecha/atrybut materii musi ujawniać się w przeciw-materii w sposób dokładnie odwrócony. Jedną z głównych cech materii jest, że w stanie naturalnym jest ona całkowicie niezdolna do myślenia i stąd jedynie po jej przetransformowaniu w jakieś szczególne struktury (takie jak przykładowo mózg ludzki czy też mikroprocessor komputerowy) nabywa ona zdolności do dokonywania procesu myślenia. Jeśli więc również do powyższego zastosować "zasadę przeciwstawności cech na obu końcach dipola", wtedy automatycznie nasuwa się wniosek, że przeciw-materia w swojej naturalnej konsystencji musi wykazywać zdolność do myślenia, zaś jedynie po przetransformowaniu jej w jakieś specjalne struktury (np. w rodzaj skór oddzielających od siebie dwie istoty myślące i utrzymujących intelektualną odrębność każdej z tych istot) utraci ona tą swoją naturalną zdolność intelektualną.

Oczywiście powyższa dedukcja ujawnia jedynie zasadę na jakiej po raz pierwszy doszedłem do wniosku, że przeciw-materia musi być inteligentna w swym stanie naturalnym. Jako taka, zasada tego dojścia nie powinna być mylona ani z powodem dla jakiego przeciw-materia jest inteligentna, ani też z dowodem na inteligentność przeciw-materii. Powód inteligencji przeciw-materii wcale wszakże nie musi się pokrywać ze sposobem na jaki ją wykryliśmy. Z kolei dowód na inteligentność przeciw-materii przeprowadzić teraz można zupełnie niezależnie od powyższej dedukcji i to na wiele najróżniejszych sposobów, np. teoretyczny, empiryczny obserwacyjny, empiryczny eksperymentalny, itp. Przykładowo, jednym z najważniejszych takich dowodów jest formalne wykazanie, że wszechświatowy intelekt istnieje (co formalnie udowodniono w podrozdziale I3.3). Wszakże aby wszechświatowy intelekt (przez religie nazywany Bogiem) mógł istnieć i zamieszkiwać w przeciw-matgerii, owa przeciw-materia musi byc inteligentna. Innym dowodem jest np. wykazanie, że prawa moralne działają w praktyce. Jak to bowiem każdy może łatwo sam sobie wydedukować, aby prawa te działały w praktyce, wszechświat jako całość musi posiadać inteligencję, czyli musi działać jak "wszechświatowy komputer" (UC) wspominany wcześniej. Jeszcze inny dowód empiryczny polega na wykrycia faktycznych efektów działania wszechświatowego komputera (UC) opisywanego w podrozdziale I3.1 - przykładowo na wykryciu działania magii. Najprostrzym zaś i znanym najpowszechniej dowodem na inteligencję przeciw-materii, jest zjawisko ESP opisywane w podrozdziale I8.2. Przykładowo, zwykłe wahadełko różdżkarskie nie byłoby w stanie odpowiedzić na skomplikowane zapytania radiestety, gdyby przeciw-materia nie posiadała inteligencji. Jeszcze jedna grupa dowodów empirycznych na intelektualne atrybuty przeciw-materii, to "geniusze wśród zwierząt" czyli zdolności niektórych zwierząt do rozwiązywania problemów jakie przekraczają możliwości ludzkie. Kilka przykładów z tej kategorii dowodowej opisałem w podrozdziale I8.1.

Na dalszym etapie badań powyższy wniosek teoretyczny o zdolności przeciw-materii do myślenia można też zweryfikować empirycznie. W podrozdziałach I3 do I5, przytoczono cały szereg obserwacji empirycznych go potwierdzających. Możliwe jest też jego sprawdzenie eksperymentalne (odpowiednie przesłanki dla takich eksperymentów przytoczone są w podrozdziałach H1.1 i I3.3).

W obrębie rozumnego "świata wirtualnego" rezydującego we wnętrzu przeciw-świata przechowywane są najróżniejsze rodzaje naturalnych programów i danych. Jednym z przykładów takich programów i danych może być to, co u wszelkich obiektów niniejsza monografia nazywa "rejestrami" (zaś co religie nazywają "duszami"). Te programy i dane rozumnego świata wirtualnego mieszczą się we wnętrzu fizykalnego przeciw-świata, podobnie jak dzisiejsze nasze programy komputerowe mieszczą się we wnętrzu komputerów. Dlatego pomiędzy fizykalnym przeciw-światem oraz owym rozumnym przeciw-światem istnieje wzajemna współzależność. Jest ona bardzo podobna do współzależności którą znamy z budowy i działania dzisiejszych komputerów. We współzależności tej fizykalny przeciw-świat jest odpowiednikiem dla obwodów logicznych z hardware komputerowego. Z kolei rozumny świat wirtualny jest odpowiednikiem dla oprogramowania lub software komputerowego. Istnieje jednak istotna różnica pomiędzy komputerowym hardware i software, a fizykalnym przeciw-światem i zawartym w nim rozumnym światem wirtualnym. Różnica ta sprowadza się do zasad wzajemnego współistnienia software z hardware. W komputerze software jest fizycznie przywiązane do określonego obszaru pamięci/hardware komputera. Stąd samodzielnie software to nie jest w stanie przemieścić się do innego obszaru tej pamięci. Jeśli zaś software to zostanie już przemieszczone tam przez inne programy, wówczas w nowej lokacji traci ono swoją zdolność do wykonania jakiejkolwiek operacji. Tymczasem rejestry (dusze) rezydujące w przeciw-świecie posiadają zdolność do samodzielnego przemieszczania się z jednego obszaru przeciw-materii w inny obszar - zachowując podczas tych przemieszczeń swoją pełną zdolność operacyjną.

Owa istotna różnica pomiędzy cechami software komputerowego, a intelektami rezydującymi w przeciw-materii, wynika z podstawowej różnicy pomiędzy hardware komputerowym, a przeciw-materią. Jak się okazuje, wszystkie dzisiejsze komputery zawierają dużo komórek pamięciowych jakie otrzymały jedynie najprymitywniejszy atrybut intelektualny, mianowicie zdolność do przechowywania w sobie programu. Komputery te zawierają jednak tylko jedną komórkę, jaka posiada aż dwa atrybuty intelektualne, tj. zarówno zdolność do przechowywania w sobie poleceń programu, jak i zdolność do wykonywania operacji logicznych zawartych w owych poleceniach programu. W dzisiejszych komputerach owa specjalna komórka, o aż dwóch atrybutach intelektualnych, tj. o zdolności zarówno do zapamiętywania jak i do realizacji programu, nazywana jest "




  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   25


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna