Załącznik do Uchwały ix/54/2011 Rady Miejskiej w Zwoleniu z dnia 30 marca 2011r. Gminna Strategia Rozwiązywania Problemów Społecznych na lata 2011-2016 Gmina Zwoleń



Pobieranie 0.56 Mb.
Strona1/13
Data07.05.2016
Rozmiar0.56 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13


Załącznik do Uchwały IX/54/2011

Rady Miejskiej w Zwoleniu

z dnia 30 marca 2011r.



Gminna Strategia Rozwiązywania Problemów Społecznych na lata 2011-2016







Gmina Zwoleń

2011 r.
SPIS TREŚCI


WSTĘP 3

I. OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA GMINY i JEJ GŁÓWNE PROBLEMY W ZAKRESIE POLITYKI SPOŁECZNEJ 8

1. Charakterystyka gminy 8

1.1. Położenie 8

1.2. Gospodarka 10

1.3. Rolnictwo 14

2. Społeczność lokalna 17

2.1. Struktura i dynamika demograficzna 17

2.2. Bezrobocie 19

2.3. Jakość życia mieszkańców 23

3. Infrastruktura społeczna 25

3.1. Pomoc społeczna 25

3.2. Ochrona zdrowia 27

3.3. Oświata 28

3.4. Bezpieczeństwo i porządek publiczny 30

4. Kultura, sport, rekreacja, baza noclegowa 33

4.1. Turystyka 33

4.2. Placówki kulturalne 33

4.3. Baza noclegowa 35

II. POZYCJA STRATEGICZNA GMINY – ANALIZA SWOT 36

III. POMOC SPOŁECZNA W GMINIE 38

1. Prawo do świadczeń społecznych 38

2. Zasady udzielania pomocy społecznej 39

3. Świadczenia pomocy społecznej 40

4. Zadania własne gminy 41

5. Usługi opiekuńcze 42

6. Pomoc społeczna w Gminie Zwoleń w latach 2008-2010 42

7. Problem alkoholizmu i innych zagrożeń społecznych 45

IV. STRATEGIA ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW SPOŁECZNYCH 49

1. Podstawowe założenia strategii na lata 2011 – 2016 49

2. Cel strategiczny 51

3. Cele operacyjne 51

3.1. Upowszechnianie modelu społeczeństwa świadomego
i aktywnego, kapitału ludzkiego opartego na wiedzy. 51

3.2. Zapewnienie profesjonalnej pomocy społecznej osobom


i rodzinom szczególnie zagrożonym, wzmacniającej świadomość społeczną, wspierającej jakość życia lokalnej społeczności
i integrującej mieszkańców. 54

3.3. Podniesienie poziomu ochrony zdrowia oraz profilaktyka


i efektywne rozwiązywanie problemów alkoholowych i narkomanii. 56

4. Przebieg realizacji założeń 57

V. FINANSOWANIE i PARTYCYPACJA W REALIZACJI ZADAŃ OKREŚLONYCH W STRATEGII 68

1. Źródła finansowania 68

2. Wsparcie realizacji Gminnej Strategii Rozwiązywania Problemów Społecznych 68

3. Środki pomocowe Unii Europejskiej i innych krajów 69

4. Pozyskiwanie akceptacji społecznej dla zadań i projektów strategicznych 69

5. Uzyskiwanie poparcia zewnętrznego 70

VI. SYSTEM AKTUALIZACJI STRATEGII 71

SPIS TABEL 72




WSTĘP

Gminna Strategia Rozwiązywania Problemów Społecznych ma stanowić podstawę do realizacji względnie trwałych wzorów interwencji społecznych podejmowanych w celu poprawy, zjawisk występujących w obrębie danej społeczności, które oceniane są negatywnie. Dokument charakteryzuje w szczególności działania publicznych i prywatnych instytucji rozwiązujących kwestie społeczne podejmowane dla poprawy warunków zaspokojenia potrzeb przez wybrane kategorie osób i rodzin.

Opracowanie niniejszej strategii było wymogiem Ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U. z 2004 nr 64 poz. 593), która w art. 17, ust.1., pkt.1. mówi: „Do zadań własnych gminy o charakterze obowiązkowym należy:


  • opracowanie i realizacja gminnej strategii rozwiązywania problemów społecznych ze szczególnym uwzględnieniem programów pomocy społecznej, profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych
    i innych, których celem jest integracja osób i rodzin z grup szczególnego ryzyka;”

Ustawa o pomocy społecznej stanowi kolejny etap budowy nowego systemu aktywnej polityki społecznej w Polsce mając na celu stworzenie solidnego fundamentu polityki opartej na trzech zasadach:



  • po pierwsze, w sposób systematyczny i kompleksowy budowana jest sieć bezpieczeństwa socjalnego i przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu, oparta na realnych podstawach utrzymania gospodarstw domowych,

  • po drugie, tworzy się spójny system wspierający aktywizację osób bezrobotnych na rynku pracy i na polu pomocy społecznej, tak aby każdemu zagwarantować szansę aktywizacji i godnego życia,

  • po trzecie, tworzy się skoordynowany system instytucjonalny, jasno prezentujący odpowiedzialność instytucji rządowych
    i samorządowych, otwierający jednocześnie przestrzeń dla aktywności obywatelskiej organizacji sektora pozarządowego.

Gminna Strategia Rozwiązywania Problemów Społecznych, opracowana
w oparciu o zapisy ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej,
w szczególności uwzględnia więc program pomocy społecznej, profilaktyki
i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz innych, których celem jest integracja osób i rodzin z grup szczególnego ryzyka.

We współczesnym świecie mamy do czynienia z występowaniem różnego rodzaju kryzysów. Powodują one wzrost bezrobocia i pogorszenie warunków bytu ludności, zwiększenie strefy ubóstwa. Istniejące zagrożenia powinny być dostrzegane i uwzględniane w polityce gospodarczej i społecznej państwa. Winny one zapobiegać przede wszystkim kryzysom gospodarczym, ograniczać ich negatywne skutki oraz rozwiązywać kwestie społeczne, w tym szczególnie dotyczące bezrobocia i związanej z nim sfer ubóstwa.

Transformacje zachodzące w naszej gminie jak i całym państwie niosą za sobą pozytywne i negatywne skutki społeczne. Znaczna grupa bezrobotnych naszej gminy staje się świadczeniobiorcami pomocy społecznej i narażona jest na długotrwałą marginalizację materialno – społeczną.

Niestety ciągle niewystarczające środki przeznaczone na pomoc społeczną zmuszają do poszukiwania jak najefektywniejszych metod działania na rzecz rodzin i osób wymagających wsparcia. Zadaniem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej jak i całego samorządu jest udzielanie takiego wsparcia osobom i rodzinom, które umożliwi im samodzielną egzystencję. Pozwoli dać szansę zaspokojenia podstawowych potrzeb, zapewni skuteczną realizację ról społecznych i stworzy możliwości rozwoju.

Ustawa obliguje Gminę do opracowania Strategii Rozwiązywania Problemów Społecznych. Podstawowym problemem przy jej tworzeniu jest zdefiniowanie pojęcia „rozwiązywanie problemów społecznych”.

Dzisiaj już wiadomo, że najbardziej skuteczne rozwiązywanie problemów społecznych może się odbywać poprzez profesjonalną pomoc nakierowaną na „inwestowanie” w osobę mającą problemy. Zastępowanie osoby mającej problemy, robienie „czegoś za nią” niewiele zmienia, a często jest ubezwłasnowolnianiem tej osoby powodującym dla niej jeszcze gorszą sytuację życiową.

W działaniach pomocowych coraz bardziej kładzie się nacisk na wzmacnianie i rozwijanie umiejętności niezbędnych do samodzielnego rozwiązywania własnych problemów.

Przez ostatnie 20 lat transformacji ustrojowej wiele się zmieniło


w podejściu do pomagania, choć w wielu gminach, także i w naszej nadal pomoc ogranicza się do dawania zasiłków i załatwiania spraw petenta. Taka pomoc określana jest „dawaniem ryb” - zaspakajaniem podstawowych potrzeb petenta, częstokroć bez jego własnego zaangażowania.

W wielu samorządach próbuje się zastępować pomoc w formie zasiłku, dostarczaniem narzędzi do zdobywania środków materialnych. Taką pomoc określa się „dawaniem wędki do złowienia ryb”. Także ona zaspakaja podstawowe potrzeby bytowe, ale z wyraźnym zaangażowaniem petenta.

Jest też trzeci sposób pomagania, trudny, rzadko stosowany w Miejskich
i Gminnych Ośrodkach Pomocy Społecznej. Tym sposobem jest „nauka produkowania wędki”, czyli kształcenie zdolności do rozwiązywania własnych problemów.

W rozwiązywaniu problemów społecznych najbardziej efektywna


w perspektywie lat jest nauka niezbędnych umiejętności do radzenia sobie
z problemami. I to ta metoda będzie podstawą realizacji celów strategicznych.
U wielu osób, zwłaszcza w okresie transformacji ustrojowej i gospodarczej następuje spiętrzenie problemów prowadzące do apatii, wycofania się, alienacji.

Od czego zacząć rozwiązywanie tych problemów? Podstawowym obszarem działań pomocowych powinno być zadbanie o miejsce przebywania, czyli „budownictwo socjalne”. Jeżeli nasz klient ma gdzie mieszkać, warto zadbać, by był zdrowy, czyli „ochrona zdrowia”. Dalej należy stworzyć warunki do kształcenia, czyli „edukacja publiczna”. Gdy mimo to nie radzi sobie z problemami, należy udzielić pomocy materialnej i socjalnej, czyli „pomoc społeczna”. Część osób, mimo pomocy w wyżej wymienionych obszarach, dalej ma problemy. Często jest to spowodowane nadużywaniem środków psychoaktywnych (alkohol, narkotyki)


w zastępstwie lub z braku umiejętności korzystania z pomocy. Takie zachowania blokują nawet bardzo profesjonalną pomoc w obszarach społecznych. Niezbędna jest fachowa, zintegrowana pomoc psychologiczna i terapeutyczna, czyli obszar „rozwiązywania problemów alkoholowych i narkomanii”.

Podsumowując, Strategia Rozwiązywania Problemów Społecznych


w środowisku lokalnym powinna zająć się działaniem w obszarach:

  • ochrona zdrowia,

  • edukacja publiczna,

  • pomoc społeczna,

  • rozwiązywanie problemów alkoholowych i narkomanii.

Strategia rozwiązywania problemów społecznych jest wyrazem zintegrowanego planowania społecznego. W najbardziej ogólnym ujęciu oznacza sposób osiągania wyznaczonych celów poprzez sterowanie procesem rozwoju, integracji, polityki społecznej.

Zgodnie z treścią ustawy o pomocy społecznej, pomoc społeczna jako instytucja polityki społecznej państwa, ma na celu umożliwienie osobom


i rodzinom przezwyciężania trudnych sytuacji życiowych, których nie są one
w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości, ma być realizowana przez organy administracji rządowej i samorządowej we współpracy
w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi
i pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi (zasada subsydialności w relacjach państwo i trzeci sektor w powiązaniu z zasadą współpracy między organami administracji rządowej i samorządowej, do których należy obowiązek organizacji pomocy społecznej, z innymi podmiotami działającymi w tej sferze).

Z wymienionych wyżej przyczyn, realizacja założeń Gminnej Strategii musi uwzględniać wszystkich partnerów, których problem dotyczy. Tak więc, w realizacji Gminnej Strategii Rozwiązywania Problemów Społecznych uczestniczyć będzie administracja samorządowa, organizacje społeczne, oraz bezpośredni beneficjenci, czyli świadczeniobiorcy. Od ich zaangażowania zależeć będzie poziom realizacji priorytetów strategii.

Formuła otwartego, ciągłego przewidywania i projektowania przyszłości powinna stanowić przydatne pragmatyczne narzędzie regulacji rozwoju w sytuacji, gdy nadmiar celów w stosunku do ograniczonych środków utrudnia podejmowanie bieżących i przyszłych decyzji. Zmienność uwarunkowań zewnętrznych, występowanie sprzeczności, a nawet konfliktów interesów i dążeń różnych grup społecznych narzuca konieczność przyjęcia negocjacyjnej formuły zarządzania polityką społeczną. Istotą jej jest dochodzenie do porozumienia społecznego, minimalizując sytuacje konfliktowe. Jest to zatem formuła kształtowania strategii elastycznych, otwartych i dynamicznych wobec przyszłości.

Cele integracji powinny być wyrazem dążeń i aspiracji społeczności lokalnej zmierzających do rozwiązania zidentyfikowanych problemów, likwidacji barier


i zagrożeń oraz do wykorzystania wszelkich szans tkwiących w potencjale ludzkim i materialnym dla przyszłej integracji.

Strategia jest więc instrumentem umożliwiającym podejmowanie decyzji zarówno w najbliższym okresie, jak i w odległej perspektywie czasu. Zasady realizacji polityki długofalowej określają cele strategiczne i zadania związane z ich realizacją, działania i decyzje zarówno w najbliższym okresie, jak i decyzje


w dalszym okresie powinny być podejmowane na podstawie niniejszej strategii.

Społeczna akceptacja oraz identyfikacja mieszkańców z wypracowanymi celami dają szansę władzy lokalnej na przejście z poziomu administrowania do poziomu zarządzania polityką społeczną.

Reasumując, Strategia określa najważniejsze działania, które należy zrealizować, aby zapewnić mieszkańcom Miasta i Gminy Zwoleń warunki sprzyjające rozwojowi społecznemu oraz wzrostowi poczucia bezpieczeństwa
w wymiarze społecznym.

Nasilające się bezrobocie i towarzysząca mu bieda, przy jednoczesnej apatii wielu dotkniętych nią rodzin, narastające patologie życia rodzinnego, brak właściwej opieki nad dziećmi, przerzucanie wielu problemów, które mogłyby być rozwiązane w ramach pomocy rodzinnej, czy sąsiedzkiej do sfery rozwiązań instytucjonalnych, a także narastająca fala uzależnień wśród młodzieży szkolnej, alkoholizm, przestępczość nieletnich oraz przemoc i agresja w szkołach, są obecnie głównymi problemami w zakresie polityki społecznej, z którymi boryka się gmina.

W tej sytuacji niezbędnym staje się opracowanie Gminnej Strategii Rozwiązywania Problemów, której zasadniczym celem jest wypracowanie sprawnego i efektywnego programu pomocy, umożliwiającego skuteczne rozwiązywanie problemów społecznych.

Jako element żywy Strategia będzie podlegać ciągłym zmianom – będą pojawiać się nowe, ważne cele, a część z przedstawionych w dokumencie straci swoją aktualność. Ten ciągły proces zmian jest jak najbardziej pożądany, ponieważ będzie on miernikiem działań i dążeń społeczności lokalnej.

Gminna Strategia Rozwiązywania Problemów Społecznych służyć będzie jako podstawa określająca kierunki zamierzeń rozwojowych w sektorze pomocy społecznej na terenie Gminy Zwoleń w latach 2011 – 2016.

Strategia ta jest ciągle „otwarta” na społeczną dyskusję oraz wszelkie konstruktywne uwagi i wnioski mające wpływ na jej ulepszenie.

Strategia jest dokumentem otwartym, podlegającym ewaluacji
i monitoringowi, spójnym i zgodnym z opracowanym wcześniej Planem Rozwoju Lokalnego Gminy Zwoleń, a także spójnym z priorytetami Narodowej Strategii Integracji Społecznej.

Rozdział I




  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna