Załącznik nr 1 do siwz


WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE – CZĘŚĆ A PRZEDMIOTU ZAMOWIENIA



Pobieranie 0.63 Mb.
Strona5/18
Data29.04.2016
Rozmiar0.63 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   18

WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE – CZĘŚĆ A PRZEDMIOTU ZAMOWIENIA

  1. Wymagania na system NSS1 (centrala D900 wraz z rejestrami)


    1. System NSS1 w części komutacyjno-sieciowej powinien obejmować funkcjonalności:

  1. centrali (MSC1),

  2. bazy danych przechowujących informacje o zarejestrowanych użytkownikach systemu GSM-R,

  3. bazy danych przechowujące informacje niezbędne do zarządzania „ruchomością” abonentów (mobility management),

  4. rejestr danych niezbędny do sprawdzania identyfikacji i kontroli uprawnień użytkowników.

    1. Część komutacyjno-sieciowa systemu NSS1 powinna być wyposażona w funkcje niezbędne do współpracy z innymi sieciami telekomunikacyjnymi w tym SSF.
    1. Zmodernizowana centrala MSC1 (D900)


  1. Funkcje zmodernizowanej centrali MSC1 D900 systemu NSS1 powinny obejmować:

  1. realizację połączeń (komutacja) oraz kierowanie połączeń (routing),

  2. sterowanie połączeniami i nadzorowanie w czasie ich trwania, również z wykorzystaniem zewnętrznych mechanizmów (IN) realizowanych poprzez SSF,

  3. tworzenie rekordów bilingowych, współpraca z zewnętrznym systemem billingowym,

  4. zapewnianie usług telekomunikacyjnych dla abonentów ruchomych,

  5. zarządzanie położeniem (aktualizacja pozycji stacji ruchomej w sieci w bazach rejestrów VLR i HLR),

  6. kontrolę identyfikacji abonenta (sprawdzenie tożsamości),

  7. weryfikację terminala (sprawdzenie numeru seryjnego),

  8. centrala MCS1 powinna być zwymiarowana zgodnie z wymogami zawartymi w pkt. 10.2.

  1. Centrala MSC1 powinna, od strony funkcjonalnej posiadać następujące moduły:

    1. moduł sterowania ruchem,

    2. moduł łączy i sygnalizacji,

    3. pole komutacyjne,

    4. moduł billingowy

    5. moduł eksploatacji i utrzymania.

  1. Moduł sterowania ruchem powinien obejmować funkcje zestawiania, nadzorowania i likwidacji połączeń oraz analizę przychodzących cyfr, kierowanie połączeń wychodzących oraz nadzór.

4. Funkcja SSF powinna być wyposażona w protokoły: CAMEL Phase 1, Phase 2, Phase 3 zgodne z:

- 3GPP TS 03.78 „Customised Applications for Mobile network Enhanced Logic (CAMEL) Phase 2“;

- 3GPP TS 09.78: "Digital cellular telecommunications system (Phase 2+); CAMEL Application Part (CAP) specification - Phase 2".

- 3GPP TS 23.078: „Customised Applications for Mobile network Enhanced Logic (CAMEL) Phase 3 - Stage 2“

- 3GPP TS 29.078: "3rd Generation Partnership Project; Technical Specification Group Core Network; Customised Applications for Mobile network Enhanced Logic (CAMEL) Phase 3; CAMEL Application Part (CAP) specification"

4.1 Dodanie nowszych wersji protokołu CAMEL nie może nieść za sobą dodatkowych opłat licencyjnych.

4.2 Węzeł SSF powinien być wyposażony w protokoły INAP zgodne ze standardami:

- ITU-T REC. Q.1211 Introduction to IN Capability Set 1,

- ITU-T REC. Q.1213 Global Functional Plane for IN Capability Set 1,

- ITU-T REC. Q.1214 Distributed Functional Plane for IN Capability Set 1,

- ITU-T REC. Q.1215 Physical Plane for IN Capability Set 1,

- ITU-T REC. Q.1218 Interface Recommendation for IN Capability Set 1,

- ETSI ETS 300 374-1 Intelligent Network (IN); IN Capability Set 1 (CS1); Core Intelligent Network Application Protocol (INAP) Part 1: Protocol specification,

- ETSI ETS 300 374-5 Intelligent Network (IN); IN Capability Set 1 (CS1); Core Intelligent.



4.3 Dodanie nowszych wersji protokołu INAP nie może nieść za sobą dodatkowych opłat licencyjnych Dostawca zapewni Zamawiającemu prawo do bezpłatnego użytkowana protokołów sieciowych INAP/CAMEL bez konieczności uzyskiwania specjalnej zgody dostawcy do celów projektowych do użycia w ramach projektów obecnych i przyszłych prowadzonych przez Zamawiającego. Dostawca udostępni Zamawiającemu specyfikację protokołów INAP/CAMEL w formacie ASN1.

  1. Moduł łączy i sygnalizacji powinien obejmować funkcje nadzoru połączeń z innymi centralami MSC oraz funkcje nadzoru nad sygnalizacją w systemie SS N7 oraz właściwego kierowania wiadomości sygnalizacyjnych SS N7 (funkcja STP – Signalling Transfer Point).

  2. Obowiązujący system sygnalizacji dla łączy międzycentralowych – SS N7 ISUP w wersji krajowej V2, pożądana możliwość realizacji również starszej wersji V1.

  3. Obowiązujący interfejs do central PABX Zamawiającego oraz systemu FDS – ISDN PRA DSS1.

  4. Pole komutacyjne powinno realizować funkcje wyboru, zestawiania i likwidacji dróg połączeniowych dla sygnałów mowy lub danych.

  5. Moduł billingowy powinien realizować funkcje zapisu i przechowywania informacji o każdej rozmowie abonentów (numer abonenta A, numer abonenta B, czas trwania rozmowy itd.) lub wymiany danych miedzy nimi a także udostępnienie powyższych informacji dla zewnętrznych systemów przetwarzania danych.

  6. Moduł eksploatacji i utrzymania powinien obejmować funkcje zbierania, przechowywania, przetwarzania i prezentacji wszelkiego rodzaju danych statystycznych obrazujących pracę centrali. Moduł powinien też realizować funkcje bieżącej kontroli i prawidłowej pracy łączy, przeprowadzania połączeń testowych oraz pomiarów natężenia ruchu telekomunikacyjnego.

  7. Centrala MSC1 powinna, dla wszystkich stanów terminali ruchomych (terminal wyłączony, stan czuwania, stan aktywny) realizować następujące procedury:

  1. uaktualniania informacji o położeniu stacji ruchomej,

  2. okresowego potwierdzania stanu czuwania,

  3. zestawiania połączenia przychodzącego do stacji ruchomej,

  4. zestawiania połączenia wychodzącego od stacji ruchomej,

  5. zapewnienia ciągłości połączenia pomimo ruchu abonenta poprzez:

  1. przełączanie kanałów w ramach tego samego sterownika stacji bazowych BSC,

  1. przełączanie kanałów pomiędzy dwoma różnymi sterownikami BSC w ramach jednego obszaru centralowego,

  1. przełączanie pomiędzy dwoma różnymi obszarami centralowymi,

  1. przełączanie pomiędzy dwoma systemami GSM.

  1. Wykonawca zintegruje centralę MSC1 z będącym w posiadaniu Zamawiającego SMSC opisany w ust 21 p.12.

  2. Ilość interfejsów do innych elementów sieciowych, w szczególności łączy sygnalizacyjnych, musi być nie mniejsza niż:

- do BSC 3 szt.

- do PSTN (ISUP) 1 szt.

- do PBX (DSS1) 2 szt.

- do SMS-C 1 szt.

- do platformy OTA 1 szt.

- do platformy IN 1 szt.

- do SGSN 1 szt.

- do MSC2 1 szt.



co wynika ze schematu proponowanych w dalszej części niniejszego OPZ prób integracyjnych.

  1. Dla celów analizy powypadkowej, MSC1 musi zapewniać możliwość rejestracji treści wszystkich połączeń głosowych przez niego realizowanych. Dane w postaci cyfrowych plików dźwiękowych, muszą zawierać również informację o podstawowych danych połączenia (identyfikacja uczestników połączenia, data i czas rozpoczęcia połączenia, opcjonalnie – wykorzystywane usługi). Pożądane jest udostępnienie zewnętrznego systemu do prostego przeglądania i wyszukiwania poszczególnych plików według zadanych kryteriów. Czas przechowywania plików – minimum 4 dni.


    1. Rejestry


  1. Funkcje rejestru HLR1 centrali D900 powinny obejmować:

  1. przechowywanie numerów MSISDN i IMSI abonenta danej sieci GSM,

  2. przechowywanie informacji o kategorii abonenta (zwykły użytkownik, użytkownik z priorytetami, automat telefoniczny, aparat testowy itp.) oraz o jego statusie np. zablokowany przez operatora,

  3. przechowywanie adresu MSC/VLR aktualnie obsługującego abonenta,

  4. przechowywanie informacji o procedurach bezpieczeństwa (tryplet: RAND, SRES, Kc),

  5. przechowywanie informacji o usługach dodatkowych z których korzysta abonent (lista usług przenoszenia, lista teleusług).

  1. Rejestr HLR powinien stanowić centralną bazę danych zawierającą informacje o abonentach systemu GSM-R zarejestrowanych niezależnie od ich aktualnego położenia.

  2. Rejestr HLR powinien znać położenie abonenta w sieci GSM-R z dokładnością do obszaru centralowego.

  3. W przypadku, gdy abonent systemu GSM-R będzie zmieniał obszar centralowy, rejestr HLR powinien otrzymać identyfikator rejestru VLR skojarzonego z nowym obszarem centralowym.

  4. Rejestr HLR dla każdego abonenta zarejestrowanego w systemie GSM-R powinien przechowywać następujące informacje:

  1. wpisywany na stałe przez operatora międzynarodowy numer abonenta w sieci ISDN: MSISDN,

  2. wpisywany na stałe przez operatora międzynarodowy numer abonenta ruchomego IMSI,

  3. wpisywaną na stałe przez operatora kategorię abonenta (zwykły użytkownik, użytkownik z priorytetami, automat telefoniczny, aparat testowy itp.),

  4. wpisywany na stałe przez operatora klucz identyfikacyjny Ki,

  5. możliwy do zmiany przez operatora status abonenta (np. zablokowany przez operatora),

  6. możliwą do zmiany przez operatora listę usług przenoszenia (bearer services),

  7. możliwą do zmiany przez operatora listę teleusług (teleservices),

  8. zmieniane na bieżąco (bez udziału operatora) aktualne położenie abonenta (identyfikator rejestru VLR, w którego obszarze centralowym aktualnie przebywa dany abonent).

    1. Oprócz funkcjonalności bazy danych (wymienionej w poprzednim punkcie) rejestr HLR1 powinien mieć funkcjonalność modułu administracyjnego (interfejs z operatorem systemu), modułu analizy numerów (zamiana numeru IMSI na numer MSISDN i odwrotnie), modułu sygnalizacyjnego (odpowiednik bloku MAP-Mobile Application Part - odbiór i wysyłanie komunikatów w systemie sygnalizacji SS7 oraz podejmowanie innych działań, np. uaktualnianie zapisu o położeniu danej stacji ruchomej lub wydanie polecenia wymazania informacji o stacji ruchomej z rejestru VLR).

    2. Centrum AuC1 powinno realizować funkcje bezpieczeństwa dla obszaru centralowego MSC1.

    3. Centrum Identyfikacji (AuC) powinno być funkcjonalnie wydzielonym modułem, połączonym z rejestrem HLR, realizującym funkcje związane z zabezpieczeniem systemu GSM przed niepowołanym dostępem.

    4. Centrum AuC powinno przeciwdziałać próbom realizacji połączeń na koszt innych abonentów oraz uniemożliwiać podsłuchiwanie rozmów przesyłanych w kanale radiowym.

    5. Moduł AuC powinien zawierać parametry konieczne do identyfikacji abonentów, tzw. klucze szyfrujące oraz algorytmy szyfrowania i generator liczb losowych.

  1. Centrum AuC powinno realizować zabezpieczenia na 3. poziomach:

  1. poziomie dostępu użytkownika do usług realizowanych w systemie poprzez procedurę identyfikacji abonentów uniemożliwiającą korzystanie z systemu przez nieuprawnionych użytkowników,

  2. poziomie zabezpieczenia sygnałów przesyłanych w kanale radiowym poprzez algorytmy szyfrowania zabezpieczające abonentów przed podsłuchem,

  3. poziomie identyfikacji sprzętu, poprzez sprawdzanie, czy sprzęt wykorzystywany przez abonenta jest dopuszczony do użytkowania oraz czy nie znajduje się na liście sprzętu skradzionego.

  1. Centrum AuC powinno generować, przy użyciu klucza Ki, trzy parametry (RAND, SRES i Kc) wykorzystywane przez procedury kryptograficzne, wg następującego porządku:

  1. centrala MSC1 powinna wysyłać do Centrum AuC polecenie wygenerowania parametrów kryptograficznych,

  2. w rejestrze modułu AuC powinien być odszukany klucz identyfikacyjny Ki, danego abonenta, a generator liczb pseudolosowych Au powinien wygenerować liczbę pseudolosową RAND (RANDom number),

  3. na podstawie liczby RAND oraz klucza identyfikacyjnego Ki, powinny być obliczone dwa następne parametry: liczba SRES (Signal RESponse) oraz klucz szyfrujący połączenie Kc.

    1. Dla danego abonenta, parametry RAND, SRES oraz Kc powinny być automatycznie zapamiętane w rejestrze HLR i stamtąd przekazywane na żądanie do rejestru VLR.

    2. Funkcje rejestru VLR1 powinny obejmować czasowe przechowywanie informacji o abonentach znajdujących się aktualnie w zasięgu centrali MSC1.

    3. Najważniejsze informacje przechowywane w rejestrze VLR powinny dotyczyć:

  1. stanu terminala (wyłączony, w stanie czuwania, aktywny),

  2. identyfikatora numeru przywołań LAI, w którym znajduje się stacja ruchoma,

  3. numeru MSISDN abonenta,

  4. adresu macierzystego HLR abonenta,

  5. kategorii abonenta,

  6. parametrów bezpieczeństwa związanych z abonentem.

  1. Rejestr VLR powinien uczestniczyć w procesie śledzenia zmian położenia stacji ruchomej.

  2. Rejestr VLR powinien zawierać, uaktualniane na bieżąco, informacje o abonentach aktualnie znajdujących się w obszarze obsługiwanym przez skojarzoną z nim centralą MSC1.

  3. Rejestr VLR powinien współpracować z rejestrem HLR w następujący sposób:

  1. żądać od rejestru HLR, w którym obca stacja jest zarejestrowana na stałe, danych o nowym dla siebie użytkowniku,

  2. przekazywać rejestrowi HLR informacje i dane o nowym położeniu stacji ruchomej.

  1. Kartoteka każdego abonenta w rejestrze VLR zawiera następujące informacje:

  1. stan terminala (wyłączony, w stanie czuwania, aktywny),

  2. identyfikator obszaru przywołań, w którym aktualnie znajduje się stacja ruchoma,

  3. numer katalogowy MSISDN,

  4. adres macierzystego rejestru HLR abonenta,

  5. kategorię abonenta,

  6. parametry procedur identyfikacji abonenta i szyfrowania transmisji radiowej (authentication triplet).

  1. Wskaźnikiem kartoteki każdego abonenta powinien być jego numer IMSI.

  2. Rejestr EIR1 powinien być bazą danych służącą do identyfikacji stacji ruchomych, poprzez numery seryjne używanych stacji (numery IMEI).

  3. Rejestr EIR powinien być administrowany przez operatora.

  4. W rejestrze EIR powinno następować porównanie numeru IMEI (przekazywanego przez MSC1 po odpowiedzi ze stacji ruchomej) z przechowywanymi tam listami.

  5. W rejestrze EIR powinny być przechowywane 3 listy terminali:

  1. lista biała – zawierająca numery wszystkich terminali zarejestrowanych w krajach objętych systemem GSM,

  2. lista szara – zawierająca numery seryjne terminali, wobec których Zamawiający rozważa możliwość zablokowania,

  3. lista czarna – zawierająca numery seryjne terminali zablokowanych np. terminali skradzionych.

    1. Rejestr EIR powinien przesyłać do centrali MSC1 potwierdzenia identyfikacji terminalu.

    2. Procedura identyfikacji w EIR nie powinna blokować połączeń alarmowych (emergency call) z terminali znajdujących się na wszystkich wymienionych listach.

    3. Rejestr EIR powinien być połączony z centralą MSC poprzez łącze sygnalizacyjne.

    4. Rejestr Połączeń Grupowych GCR1 dostarczony z centralą MSC1 powinien być zgodny z aktualnymi wersjami standardów FRS i SRS EIRENE.

    5. Rejestr GCR powinien zapamiętywać atrybuty odnośnie usług VGCS, VBS i eMLPP dla poszczególnych grup oraz adresy dyspozytorów w poszczególnych komórkach należących do strefy MSC1. W rejestrze powinny być również zapisywana matryca dostępu (Matrix Access).

    6. System MSC1 musi umożliwiać realizację roamingu międzysieciowego i międzynarodowego.





  1. Pobieranie 0.63 Mb.

1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   18




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna