Zagadnienia prawne przedstawione do rozstrzygnięcia 15


Glosa Henryka Ciocha, Rejent 2008, nr 5, s. 148



Pobieranie 326.04 Kb.
Strona5/6
Data07.05.2016
Rozmiar326.04 Kb.
1   2   3   4   5   6

Glosa

Henryka Ciocha, Rejent 2008, nr 5, s. 148

Glosa ma charakter krytyczny.

Glosator nie podzielił toku rozumowania Sądu Najwyższego, który uznał,
że z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 15 grudnia 1995 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych doszło do utraty członkostwa, gdyż zasada nieretroakcji nie miała tu zastosowania, oraz że obowiązująca w prawie spółdzielczym zasada numerus clausus przyczyn ustania członkostwa nie stanowi ograniczenia dla wygaśnięcia członkostwa w spółdzielni z mocy prawa, nawet w braku wyraźnego przepisu ustawy. Autor zwrócił uwagę, że takie zagadnienie było już przedmiotem odmiennego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego.

Komentator wyraził pogląd, że dokonana przez Sąd Najwyższy interpretacja godzi w zasadę ochrony praw nabytych oraz w zasadę pewności prawa. Sprzeciwił się interpretowaniu przepisów art. 33 i 48 ustawy jako przepisów ustanawiających dodatkowy sposób ustania spółdzielczego stosunku członkostwa. Uznał,


że o ile w przypadku skutku wynikającego z czynności prawnej ustawodawca pozostawia podmiotom znaczną swobodę, o tyle w przypadku orzeczenia sądu
lub innego uprawnionego organu ustawodawca nie może czynić jego decyzji uznaniową, lecz zawsze wskazuje przesłanki rozstrzygnięcia. W przypadku,
gdy źródłem skutku prawnego jest czynność prawna stron albo orzeczenie organu stosującego prawo, działające podmioty dookreślają jaki skutek ma wyniknąć
z aktu w zakresie, w jakim nie wyznacza tego ustawa, natomiast ilekroć skutek prawny wynikać ma z mocy samego prawa, to wymagania pewności prawa wskazują,
że jego źródłem musi być przepis na tyle jednoznaczny, aby adresaci prawa mogli
w sposób niewątpliwy dowiedzieć się, jaki skutek wyniknął ex lege
i z jakiego zdarzenia. Zdaniem glosatora, dokonana wykładnia jest niezgodna
z Konstytucją; pozostaje w sprzeczności z zasadą racjonalności prawodawcy
oraz podważa przewidywalność praw i obowiązków dla podmiotów prawa.

W zakończeniu autor zwrócił uwagę, że ani wykładnia gramatyczna,


ani systemowa, jak również celowościowa nie pozwalają – jego zdaniem –
na wyprowadzenie ze wskazanych przepisów normy w brzmieniu przyjętym
w glosowanym wyroku.

T.Z.


prawo cywilne procesowe

Podstawą wpisu w księdze wieczystej hipoteki przymusowej może być tylko oryginał tytułu wykonawczego.

(uchwała z dnia 8 grudnia 2005 r., III CZP 101/05, A. Górski, H. Pietrzkowski, A. Marszałek, OSNC 2006, nr 11, poz. 180; BSN 2005, nr 12, s. 4; Wok. 2006, nr 3,


s. 5; MoP 2007, nr 7, s. 374; Rej. 2005, nr 12, s. 162; Rej. 2006, nr 1, s. 166
;
NPN 2006, nr 1, s. 63
)

Glosa


Łukasza Kozłowskiego, Gdańskie Studia Prawnicze – Przegląd Orzecznictwa 2008, nr 1, poz. 7
Glosa ma charakter częściowo aprobujący.

Glosator wskazał na praktyczne konsekwencje podjętej przez Sąd Najwyższy uchwały, zaznaczając, że wierzyciel dysponujący jednym tytułem wykonawczym przeciwko dłużnikowi może albo skierować egzekucję do majątku tego dłuż­nika,


albo skorzystać z uprawnienia do dokonania wpisu hipoteki przymusowej na nierucho­mości takiego dłużnika. Podkreślił, że zastosowanie jednej z tych możliwo­ści wyłącza drugą.

Autor wyraził zastrzeżenia do poglądu Sądu Najwyższego, że z treści art. 6262 § 3 k.p.c. wynika, iż w każdym przypadku do wniosku o dokonanie wpisu do księgi wieczystej należy załączyć oryginał dokumentu. Wskazał na reprezentowane


w doktrynie stanowisko, w myśl którego uwierzytelnione kopie dokumentów,
także w postępowaniu wieczystoksięgowym, mają moc zrównaną z oryginałami. Przytoczył następnie rozwiązania legislacyjne przyjęte w kodeksie postępowania cywilnego, z których wywiódł, że co do zasady jedynie na żądanie sądu lub strony przeciwnej sprawa zostanie rozpoznana na podsta­wie dokumentów oryginalnych. Podkreślił jednak, że w postępowaniu nakazo­wym uzasadnienie dla obowiązku składania oryginałów lub poświadczonych kopii jest oczywiste, mając na względzie,
że nakaz zapłaty – będący po uprawomocnieniu tytułem wykonawczym – jest wydawany na posiedzeniu niejawnym.

Podsumowując, autor zaaprobował tezę glosowanej uchwały, podnosząc,


że uwzględnia ona literalną treść przepisu art. 109 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Przyjął jednak, że uzasadnienie głosowanej uchwały
jest nietrafne w zakresie, w którym za dokument uznany został jedy­nie oryginał dokumentu.

M.P.
*


Postanowienie sądu apelacyjnego odrzucające zażalenie na postanowienie tego sądu odrzucające zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności nie podlega zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego.

(postanowienie z dnia 27 stycznia 2006 r., III CZ 107/05, H. Pietrzkowski,
E. Skowrońska-Bocian, D. Zawistowski, OSP 2008, nr 6, poz. 70)

Glosa

Radosława Florka, Orzecznictwo Sądów Polskich 2008, nr 6, poz. 70
Glosa ma charakter krytyczny. Glosator nie podzielił stanowiska Sądu Najwyższego przedstawionego w tezie glosowanego orzeczenia. Wyraził pogląd,
że postępowanie klauzulowe jest postępowaniem autonomicznym, odbywającym się poza ramami postępowania w sprawie głównej, obejmującego postępowanie rozpoznawcze i właściwe postępowanie egzekucyjne, choć pozostaje
z nimi w funkcjonalnym związku.

W dalszej części opracowania autor wskazał, że sąd rozstrzygający o nadaniu klauzuli działa zawsze jako sąd pierwszej instancji, niezależnie od tego, w jakim charakterze występował w postępowaniu rozpoznawczym, w wyniku którego wydano tytuł egzekucyjny będący przedmiotem danego postępowania klauzulowego. Komentator ocenił krytycznie stanowisko Sądu Najwyższego, że sąd apelacyjny orzekający o nadaniu klauzuli wykonalności na podstawie art. 781 § 1 zdanie drugie k.p.c. działa jako sąd drugiej instancji. Podkreślił, że dopuszczalności zażalenia


na jego postanowienia wydane w tym postępowaniu nie należy oceniać z perspektywy art. 3941 k.p.c., lecz art. 795 § 1 k.c. Wyraził jednak zapatrywanie, że orzeczenia sądu apelacyjnego wydane w postępowaniu klauzulowym nie podlegają kontroli instancyjnej, gdyż nie ma instancji odwoławczej, do której można by je zaskarżyć.

M.P.
*


Jeżeli w toku postępowania w sprawie o uznanie czynności prawnej
za bezskuteczną nastąpi ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku strony pozwanej, postępowanie podlega zawieszeniu na podstawie art. 174 § 1 pkt 4 k.p.c., gdy przedmiot korzyści majątkowej uzyskanej przez upadłego
w wyniku kwestionowanej czynności wchodzi w skład masy upadłości.


(uchwała z dnia 10 lutego 2006 r., III CZP 2/06, J. Frąckowiak, G. Misiurek,
K. Zawada, OSNC 2007, nr 1, poz. 3; BSN 2006, nr 2, s. 4; Wok. 2006, nr 3, s. 8; Wok. 2006, nr 9, s. 1; MoP 2007, nr 16, s. 907; MoP 2006, nr 18, s. 83; Pal. 2006,
nr 3-4, s. 234; Rej. 2006, nr 3, s. 205
; NPN 2006, nr 2, s. 69)
Glosa

Andrzeja Jakubeckiego, Orzecznictwo Sądów Polskich 2008, nr 6, poz. 71
Glosa ma charakter aprobujący. Komentator porównał treść
art. 174 § 1 pkt 4 k.p.c. w wersji redakcyjnej obowiązującej do dnia 20 marca 2007 r. oraz obowiązującej obecnie, wskazując, że ogłoszenie w stosunku do pozwanego upadłości obejmującej likwidację jego majątku nie powoduje już zawieszenia postępowania cywilnego, lecz prowadzi do jego umorzenia. Dodał, że rozważania zawarte w glosowanej uchwale zachowują aktualność. Przedstawił także zakres spraw, w których jako strona występuje syndyk masy upadłościowej.

Autor podzielił stanowisko Sądu Najwyższego, że proces cywilny mający


za przedmiot uznanie czynności prawnej za bezskuteczną na podstawie art. 527
i nast. k.c. mieści się w hipotezie art. 144 § 1 Pr. upn. oraz art. 174 § 1 pkt 4 k.p.c., ponieważ wierzyciel, względem którego czynność prawna dłużnika została uznana
za bezskuteczną, może z pierwszeństwem przed wierzycielami dłużnika (upadłego) dochodzić zaspokojenia z przedmiotów majątkowych, które wskutek czynności uznanej za bezskuteczną wyszły z majątku dłużnika.

W dalszej części opracowania autor wyraził zapatrywanie, że w razie ogłoszenia upadłości osoby trzeciej wierzyciel pauliański może uzyskać status wierzyciela w postępowaniu upadłościowym jej dotyczącym. Wskazał następnie,


że skoro wierzyciel pauliański w postępowaniu upadłościowym jest zaspokajany
do wysokości sumy uzyskanej z likwidacji (spieniężenia) przedmiotów, które weszły
do majątku osoby trzeciej na podstawie bezskutecznej czynności prawnej, to należy przyjąć, że zaspokojenie go powinno nastąpić nie przez ogólny podział funduszów masy upadłości (art. 347 Pr. upn.), lecz w drodze odrębnego podziału sumy uzyskanej ze sprzedaży tych przedmiotów (art. 348 Pr. upn.). Uznał również, że należność wierzyciela pauliańskiego ma – co do zasady – pierwszeństwo przed należnościami innych wierzycieli upadłego.

M.P.
*


Aplikant radcowski nie może zastępować adwokata w postępowaniu cywilnym.

(uchwała z dnia 28 czerwca 2006 r., III CZP 27/06, J. Gudowski, T. Bielska-Sobkowicz, Z. Strus, OSNC 2007, nr 3, poz. 42; BSN 2006, nr 6, s. 5; Wok. 2006,
nr 9, s. 11; OSP 2007, nr 5, poz. 64; Prok.i Pr. 2007, nr 6, s. 48; MoP 2008, nr 2,
s. 96; RiP 2007, nr 1, s. 77)

Glosa

Grzegorza Borkowskiego, Przegląd Sądowy 2008, nr 6, s. 140
Glosator zaaprobował tezę uchwały, nie zgodził się natomiast z uzasadnieniem. W jego ocenie w świetle analizy historycznej, jak i na gruncie obowiązujących przepisów nie można wyprowadzić wniosku, aby aplikant adwokacki (radcowski)
nie był w postępowaniu cywilnym substytutem, lecz jedynie „zastępcą” adwokata
lub radcy prawnego. Samo posługiwanie się przez ustawodawcę wyrażeniem „zastępstwo adwokata przez aplikanta” nie jest wystarczające do przyjęcia
– jak przyjął Sąd Najwyższy – że ustawodawca rozróżnia dalsze pełnomocnictwo (substytucję) od zastępstwa adwokatów i radców prawnych przez aplikanta.

W opinii autora, nie znajduje uzasadnienia próba tworzenia nowej, nieznanej dotychczas prawu polskiemu instytucji prawnej „zastępstwa”, odrębnej


od pełnomocnictwa. Wskazał, że uzupełnieniem przepisów kodeksu postępowania cywilnego o pełnomocnikach procesowych, a więc w tym wypadku art. 87 k.p.c.,
a także art. 91 pkt 3 k.p.c., są przepisy zawarte w poszczególnych ustawach korporacyjnych – adwokackiej i radcowskiej, jednak ich kompleksowa analiza nie daje podstaw do wyciągnięcia wniosków zgodnych z poglądem zaprezentowanym
w uzasadnieniu uchwały. Przychylił się do przyjęcia rozwiązania, zgodnie z którym przepisy w ustawach korporacyjnych (art. 77 Prawa o adwokaturze, art. 351 ustawy
o radcach prawnych i art. 36 ust. 1 ustawy o rzecznikach patentowych) określają jedynie w sposób szczegółowy forum, na którym aplikant może występować
jako substytut.

Autor stwierdził, że nie ma innej możliwości niż uznanie aplikanta działającego w postępowaniu cywilnym za dalszego pełnomocnika, podejmowane przez aplikanta czynności wywierają bowiem bezpośredni skutek dla strony (mocodawcy pełnomocnictwa głównego), dlatego nie sposób uznać, że aplikant działa w imieniu pełnomocnika.

Uchwałę zaaprobował K. Weitz w opracowaniu „Zastępstwo adwokatów i radców prawnych przez aplikanta w postępowaniu cywilnym” (Pal. 2006, nr 11-12, s. 233). Omówili ją również w tonie aprobującym Z. Strus oraz Z. Krzemiński
w przeglądach orzecznictwa (Pal. 2006, nr 9-10, s. 282 oraz Pal. 2007, nr 5-6, s. 305).

E.S.
*


Wydanie prawomocnego wyroku oddalającego powództwo z powodu wygaśnięcia roszczenia z art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r.
o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego (jedn. tekst: Dz.U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.), wyłącza dopuszczalność ponownego ustalenia tego uprawnienia w związku
ze wszczęciem egzekucji na podstawie tego samego tytułu wykonawczego, także jeżeli nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych dotyczących sytuacji dłużnika, przewidzianych w art. 14 ust. 4 tej ustawy.


(uchwała z dnia 6 lipca 2007 r., III CZP 61/07, I. Koper, K. Strzelczyk,
K. Tyczka-Rote, BSN 2007, nr 7, s. 7; MoP 2007, nr 15, s. 818 ; NPN 2007, nr 3,
s. 36)

Glosa

Piotra Sokala, Monitor Prawniczy 2008, nr 11, s. 605
Autor szeroko omówił argumenty wyrażone przez Sąd Najwyższy
w uzasadnieniu komentowanej uchwały. Nie przedstawił uwag merytorycznych
poza wyrażeniem generalnej aprobaty dla zawartego w niej stanowiska. Odniósł się także do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 2 października 2002 r., K 48/01, oraz omówił regulację art. 35 i art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r.
o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego. Stwierdził, że celem tych regulacji jest przede wszystkim ochrona interesów byłych lokatorów, którzy utracili tytuł prawny do zajmowanych lokali mieszkalnych. Od dnia 5 lutego 2005 r., tj. od zmiany art. 1046 k.p.c., ochrona
ta została wzmocniona w przypadku faktycznej eksmisji „na bruk”. W przypadku nieposiadania przez dłużnika prawa do innego lokalu oraz nieprzyznania mu przez sąd prawa do lokalu socjalnego lub zamiennego, wykonanie eksmisji powinno nastąpić w zasadzie do pomieszczenia tymczasowego.

Autor podkreślił, że w praktyce występuje niedostatek lokali socjalnych, co ma poważne implikacje dla zainteresowanych eksmisją podmiotów i może wiązać się


z koniecznością zamieszkania przez byłych lokatorów w dotychczas zajmowanych mieszkaniach zamiast w lokalach socjalnych, w którym stawka tzw. czynszu limitowanego, na podstawie przepisów ustawy o ochronie praw lokatorów, byłaby niższa i zdecydowanie lepiej dopasowana do ich możliwości finansowych.

Uchwałę omówił Z. Strus w "Przeglądzie orzecznictwa" (Pal. 2007, nr 9-10, s. 313).



R.N.
>>> Powrót do spisu treści
ORZECZENIA, KTÓRE ZOSTANĄ
OPUBLIKOWANE W OSNC 2008, NR 7-8


Wierzyciel, który przyłączył się do postępowania egzekucyjnego, może powołać się wobec osoby trzeciej na skutki zajęcia nieruchomości tylko wtedy, gdy dokonano w księdze wieczystej wpisu o przyłączeniu lub złożono wniosek do zbioru dokumentów, chyba że osoba trzecia wiedziała o przyłączeniu.

(uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 6 listopada 2007 r., III CZP 93/07,
T. Wiśniewski, H. Ciepła, J. Górowski, I. Gromska-Szuster, G. Misiurek,
M. Sychowicz, H. Wrzeszcz, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 68)

*
Wspólnota mieszkaniowa, działając w ramach przyznanej jej zdolności prawnej, może nabywać prawa i obowiązki do własnego majątku

(uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 21 grudnia 2007 r., III CZP 65/07,
T. Ereciński, H. Ciepła, J. Frąckowiak, K. Pietrzykowski, E. Skowrońska-Bocian,
M. Sychowicz, T. Wiśniewski, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 69)


*
Uchwała Sądu Najwyższego podjęta na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. wiąże, zgodnie z art. 390 § 2 k.p.c., tylko w danej sprawie. Nie jest więc nią związany sąd rozpoznający sprawę rozpoczętą nowym powództwem skierowanym przeciwko osobie, która nie była pozwaną w postępowaniu,
w którym Sąd Najwyższy podjął uchwałę rozstrzygającą zagadnienie prawne, nawet jeżeli przedmiotem obu powództw jest to samo roszczenie oparte na tej samej podstawie faktycznej, a w uchwale tej Sąd Najwyższy wypowiedział się na temat braku legitymacji biernej pozwanej w nowej sprawie.


(uchwała z dnia 10 maja 2007 r., III CZP 33/07, J. Frąckowiak, K. Tyczka-Rote, H. Wrzeszcz, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 70)

*
Zakresem pouczenia, jakiego sąd udziela doręczając pozwanemu nakaz zapłaty wydany w postępowaniu nakazowym w sprawie gospodarczej, powinna być objęta także informacja o obowiązku wynikającym z art. 1302 § 3 i 4 zdanie pierwsze k.p.c. i skutku jego niewykonania. Brak takiego pouczenia
nie stanowi przeszkody do odrzucenia zarzutów od nakazu zapłaty z powodu ich nieopłacenia.


(uchwała z dnia 16 maja 2007 r. III CZP 34/07, H. Pietrzkowski, K. Strzelczyk, D. Zawistowski, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 71)
*
Dopuszczalna jest droga sądowa do dochodzenia roszczenia o zapłatę, którego podstawę stanowi nienależne pobranie opłaty za wydanie karty pojazdu, określonej w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U. Nr 137,
poz. 1310).


(uchwała z dnia 16 maja 2007 r., III CZP 35/07, H. Pietrzkowski,
K. Strzelczyk, D. Zawistowski, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 72)


*
Nie ma obowiązku uiszczenia opłaty od apelacji małżonek,
który zaskarża wyrok orzekający rozwód jedynie w części rozstrzygającej
o kosztach utrzymania i wychowania małoletniego dziecka, domagając się podwyższenia zasądzonej kwoty (art. 96 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz.U. Nr 167,
poz. 1398 ze zm.).


(uchwała z dnia 17 maja 2007 r., III CZP 43/07, I. Gromska-Szuster, I. Koper, Z. Kwaśniewski, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 73)
*
Komornik, ustalając koszty bezskutecznej egzekucji (art. 824 § 1 pkt 3 k.p.c.), na żądanie wierzyciela uwzględnia koszty jego zastępstwa procesowego.

(uchwała z dnia 1 czerwca 2007 r., III CZP 37/07, B. Myszka, J. Górowski,
Z. Kwaśniewski, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 74)

*
Sąd okręgowy, rozpoznając zażalenie na odmowę dokonania czynności notarialnej, orzeka jako sąd odwoławczy.



(uchwała z dnia 1 czerwca 2007 r., III CZP 42/07, B. Myszka, J. Górowski,
Z. Kwaśniewski, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 75)

*
Sąd okręgowy rozpoznaje zażalenie przewidziane w art. 83 § 1 ustawy
z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (tekst jednolity: Dz.U. z 2002 r.
Nr 42, poz. 369 ze zm.) jako sąd drugiej instancji – w razie uwzględnienia zażalenia, uchyla odmowę dokonania czynności notarialnej.


(uchwała z dnia 1 czerwca 2007 r., III CZP 38/07, B. Myszka, J. Górowski,
Z. Kwaśniewski, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 76)

*
Sąd okręgowy, rozpoznając zażalenie na odmowę dokonania czynności notarialnej, orzeka jako sąd odwoławczy.

(uchwała z dnia 1 czerwca 2007 r., III CZP 41/07, B. Myszka, J. Górowski,
Z. Kwaśniewski, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 77)

*
Brak rozstrzygnięcia w zakończonym prawomocnie postępowaniu


o stwierdzenie nabycia spadku żądania spadkobiercy w przedmiocie zatwierdzenia uchylenia się od skutków prawnych niezachowania terminu
do odrzucenia spadku nie uzasadnia odrzucenia ponownie złożonego
w tym przedmiocie wniosku.


(uchwała z dnia 6 czerwca 2007 r., III CZP 53/07, I. Koper, G. Misiurek,
Z. Strus, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 78)

*
Sprawa o wyłączenie wspólnika ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (art. 266 k.s.h.) jest sprawą o prawa majątkowe.

(uchwała z dnia 6 czerwca 2007 r., III CZP 56/07, I. Koper, G. Misiurek,
Z. Strus, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 79)

*
Niedopuszczalna jest droga sądowa w sprawie z powództwa jednostki prowadzącej parking przeciwko Skarbowi Państwa o zapłatę należności
za parkowanie pojazdu, którego własność przeszła na rzecz Skarbu Państwa
z mocy prawa na podstawie art. 130a ust. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (jedn. tekst: Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.).


(uchwała z dnia 19 czerwca 2007 r., III CZP 47/07, H. Pietrzkowski,
T. Bielska-Sobkowicz, M. Kocon, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 80)


*
Określenie zasad korzystania przez właściciela lokalu z części wspólnych budynku w zakresie przekraczającym jego udział w nieruchomości wspólnej może nastąpić w drodze umowy zawartej przez niego ze wspólnotą mieszkaniową.

(uchwała z dnia 19 czerwca 2007 r., III CZP 59/07, H. Pietrzkowski,
T. Bielska-Sobkowicz, M. Kocon, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 81)

*
Pomniejszeń, o których mowa w art. 58 ust. 2 i 3 ustawy
z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 86, poz. 433 ze zm.) w brzmieniu sprzed zmiany dokonanej ustawą z dnia 5 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, ustawy o komercjalizacji
i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 240, poz. 2055), nie stosuje się do sprzedaży prawa własności ułamkowej części gruntu przypadającej na sprzedawany lokal.


(uchwała z dnia 19 czerwca 2007 r., III CZP 60/07, H. Pietrzkowski,
T. Bielska-Sobkowicz, M. Kocon, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 82)

*
Artykuł 95 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (jedn. tekst: Dz.U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.) jest przepisem szczególnym
w stosunku do art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 ze zm.).


(uchwała z dnia 20 czerwca 2007 r., III CZP 50/07, H. Ciepła, M. Bączyk,
T. Żyznowski, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 83)

*
Odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, powstałego wskutek czynności syndyka określonych w art. 204 § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. – Prawo upadłościowe (jedn. tekst: Dz.U. 1991 r. Nr 118, poz. 512 ze zm.),
są zaspokajane z masy upadłości w kolejności wskazanej w art. 204 § 1 pkt 7.


(uchwała z dnia 22 czerwca 2007 r., III CZP 64/07, L. Walentynowicz,
Z. Strus, K. Tyczka-Rote, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 84)

*
Dopuszczalna jest droga sądowa do dochodzenia przez właściciela gruntu dotkniętego szkodliwym wpływem zmiany stanu wody roszczeń
o ochronę własności, z wyjątkiem roszczeń o przywrócenie stanu poprzedniego i o wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom (art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne, jedn. tekst: Dz.U. z 2005 r.
Nr 239, poz. 2019).


(uchwała z dnia 27 czerwca 2007 r., III CZP 39/07, S. Dąbrowski, M. Bączyk, J. Górowski, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 85)
*
Pod rządem art. 24 ust. 3 w związku z art. 100 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (jedn. tekst: Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 904, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002 r.) organizacjom radiowym i telewizyjnym przysługiwało od operatorów sieci kablowych wynagrodzenie z tytułu równoczesnego i integralnego
z nadawaniem pierwotnym rozpowszechniania w sieciach kablowych nadań programów tych organizacji.


(uchwała z dnia 28 czerwca 2007 r., III CZP 40/07, M. Wysocka, M. Kocon,
K. Strzelczyk, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 86)

*
Postanowienie umowy ubezpieczenia zaopatrzenia dzieci ustalające coroczny wskaźnik wzrostu nominalnej sumy ubezpieczenia i jednocześnie zastrzegające możliwość zmiany ustalonego wskaźnika nie może być uznane za niedozwolone tylko w części dotyczącej zmiany określonego wskaźnika wzrostu (art. 3851 § 1 i 2 k.c.).

(uchwała z dnia 29 czerwca 2007 r., III CZP 62/07, T. Żyznowski,
J. Frąckowiak, M. Romańska, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 87)

*
Wydanie prawomocnego wyroku oddalającego powództwo z powodu wygaśnięcia roszczenia przewidzianego w art. 35 ust. 2 ustawy
z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego (jedn. tekst: Dz.U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.) wyłącza dopuszczalność ponownego ustalenia tego uprawnienia
w związku z wszczęciem egzekucji na podstawie tego samego tytułu wykonawczego, także jeżeli nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych dotyczących sytuacji dłużnika, przewidzianych w art. 14 ust. 4 tej ustawy.


(uchwała z dnia 6 lipca 2007 r., III CZP 61/07, I. Koper, K. Strzelczyk,
K. Tyczka-Rote, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 88)

*
Jeżeli indos powierniczy w celu inkasa służy wyłącznie interesom indosanta, przepisy art. 10 i 17 ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo wekslowe
(Dz.U. Nr 37, poz. 282) nie wyłączają podnoszenia wobec indosatariusza przez dłużnika wekslowego zarzutów przysługujących mu przeciw indosantowi.


(wyrok z dnia 24 maja 2007 r., V CSK 23/07, K. Zawada, M. Bączyk,
H. Wrzeszcz, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 89)

*
Ambasada państwa obcego w Polsce nie ma zdolności sądowej.

(postanowienie z dnia 25 maja 2007 r., I CSK 6/07, T. Wiśniewski,
J. Frąckowiak, M. Romańska, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 90)

*
Roszczenie o zadośćuczynienie przewidziane w art. 445 § 1 k.c.
oraz roszczenie o zadośćuczynienie będące następstwem zawinionego naruszenia praw pacjenta (art. 19a ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r.
o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 408 ze zm.) mają odrębny charakter, określając zasady odpowiedzialności sprawców za odrębne czyny bezprawne.


(wyrok z dnia 29 maja 2007 r., V CSK 76/07, L. Walentynowicz, G. Misiurek, K. Strzelczyk, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 91)

*


: orzecznictwo -> Biuletyn IC SN
Biuletyn IC SN -> Gerard bieniek
Biuletyn IC SN -> Redakcja Jacek Gudowski Maciej Machowski Współpraca
Biuletyn IC SN -> Zagadnienia prawne przedstawione do rozstrzygnięcia 10
Biuletyn IC SN -> Redakcja Jacek Gudowski Elżbieta Stan-Stanik Współpraca
Biuletyn IC SN -> Redakcja Jacek Gudowski Elżbieta Stan-Stanik Współpraca
Biuletyn IC SN -> Roberta Pabisa, Przegląd Prawa Handlowego 2002, nr 2, s. 44 19
Biuletyn IC SN -> UchwałY 1 zagadnienia prawne 6 przedstawione do rozstrzygnięcia 6 III czp 31/02 6 glosy 19 Glosa 20 Glosa 24 Glosa 34 Glosa 35 Glosa 39 rozbieżNOŚci w orzecznictwie 41 nowe ustawodawstwo 44 orzeczenia nie publikowane 47 orzeczenia
Biuletyn IC SN -> Redakcja Jacek Gudowski Maciej Machowski Współpraca
Biuletyn IC SN -> Zagadnienia prawne przedstawione do rozstrzygnięcia 6
Biuletyn IC SN -> Uroczystość wręczenia Księgi Pamiątkowej Prezesowi Sądu Najwyższego Stanisławowi Rudnickiemu 2


1   2   3   4   5   6


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna