Zagadnienia wprowadzające historia procesu integracji europejskiej



Pobieranie 1.05 Mb.
Strona6/14
Data08.05.2016
Rozmiar1.05 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   14

w drodze procedury umocowania (art. 13 RegKE) → zgodnie z zasadą kolektywnej odpowiedzialności KE, KE może upoważnić 1 lub więcej komisarzy do podjęcia środków adm. lub związanych z zarządzaniem w jej imieniu;

  • może też dać instrukcje jednemu/kilku komisarzom dla przyjęcia ostatecznego tekstu każdego instrumentu lub jego propozycji dla innej instytucji;

    • za zgodą przewod.;

    • możliwa subdelegacja do Dyrektorów Generalnych lub Szefów Służb;

  • w drodze procedury delegowania (art. 14 RegKE) → zgodnie z zasadą kolektywnej odpowiedzialności KE, KE może delegować Dyr.G. i Szefów Służb do podejmowania środ­ków związanych z zarządzaniem lub środków adm w imieniu KE;

  • kolegialny charakter to m.in. jednakowy udział wszystkich członków w procesie podejmowania decyzji oraz jednakowa odpowiedzialność polityczna za podejmowane uchwały;

  • akty z art. 249 TWE/art. 161 TEWEA:

    • rozporządzenia i dyrektywy, decyzje;

    • wyrażanie opinii i wydawanie zaleceń;

      • dokumenty określające stanowisko KE i zasady jej postępowania przy stosowaniu przepisów W;

      • rozmaite dok. robocze: białe i zielone księgi, komunikaty, itp;


    Trybunał Sprawiedliwości i Sąd Pierwszej Instancji

    • tzw. pierwszy traktat fuzyjny z 1957 r. ustanowił jeden TS dla wszystkich W;

    • wg. art. 7 TWE/art. 3 TEWEA – jedna z instytucji głównych W;

    • podstawa prawna działania: TWE, TEWEA, TUE oraz Protokołu w spra­wie Statutu TS (załączniki do w/w traktatów);

    • struktura: do 09.1989 r. składał się z 2 jednostek org. (TS i Sąd I inst. – postanowienia traktatów i statutu dot. obu) → po TUE z N SPI uzyskał status odrębny – na mocy noweli art. 220 TWE/art. 136 TEWEA uzyskał rangę wspólnotowej instytucji („TS i SPI, każdy w granicach swych właściwości, zapewniają poszanowanie prawa przy wykładni i stosowaniu traktatów)

      • TUE z N pomimo reformy instytucji sądowych nie zmienił nazw odpowiednich części traktatów („TS”) ani brzmienia stosownych przepisów wymieniających instytucje W;

    • izby sądowe <ang. judicial panels> – związane z SPI (art. 225a TWE/art. 140b TEWEA) – wg TUE z N powoływane przez Radę (jednomyślnie), na wniosek KE, po konsultacji z PE i TS albo na wniosek TS po konsultacji z KE i PE;

    • siedziba: wszystkich w Luksemburgu;


    I. Skład Trybunału Sprawiedliwości i Sądu Pierwszej Instancji

    • TS → (art. 221-222 TWE/art. 137-138 TEWEA) po 1 sędzim z państwa;

      • sekretarz – mianowany przez TS (określa jego status);

      • prezes → na 3 lata, przez TS spośród siebie;

      • 8 rzeczników generalnych → zadanie: publiczne, niezależne i bezstronne opinie w sprawach zawisłych przed TS;

        • Rada (jednomyślnie) może zwiększyć liczbę rzeczników;

    • SPI → min. po 1 z państwa (wg Statutu TS ilość = 15);

      • sekretarz;

      • rzecznik generalny – jeden z sędziów może być do tego wyznaczony (TUE z N);

      • SPI działa na podstawie Regulaminu Procedury (min. jakie sprawy referuje rzecznik) ustalany przez SPI za zgodą TS i zatwierdzony przez Radę (kwalif.);

    • mandat:

      • nie tylko obywatel danego państwa, ale taka praktyka;

      • mianowani przez rządy państw czł. za wspólną zgodą na 6 lat (co 3 lata częściowa rotacja wg Statutu TS);

      • możliwość reelekcji;

      • wymagania: TS i SPI → gwarancje niezależnosci, warunki do zajmowania w kraju najwyższych sądowych stanowisk lub doradcy prawni o uznanej kompetencji;

      • sędziowie i rzecznicy → przysięga (niezależnie, zgodnie z wiedzą i sumieniem);

      • zakaz wykonywania funkcji adm. i polit. + te same ogr. co członków KE:

      • koniec:

        • śmierć,

        • upływ czasu;

        • rezygnacja;

        • zwolnienie lub pozbawienie prawa do emerytury → gdy pozostały skład sędziowski jednomyślnie tak zdecyduje, że przestał spełniać wymogi lub nie wywiązuje się z obowiązków;

          • ustępujący (nie licząc zwolnionego i śmierci) pełni funkcję do czasu objęcia jej przez nowego;

      • immunitety i przywileje – wg Protokołu w spr. przywilejów i immunitetów WE z 1965 r. (najważniejszy immunitet jurysdykcyjny) → TS w pełnym składzie może uchylić funkcjonariuszom p. lub i.;

    • izby sądowe:

      • wymogi dla członków izb sądowych: gwarancja niezawisłości i kwalifikacje dla sędziego krajowego → powoływani przez Radę (jednomyślność);

      • re­gulamin procedury w porozumieniu z TS, zatwierdzony przez Radę (kwalif.);

      • stosuje się przepisy traktatów dot. TS i SPI (o ile uchwała o powołaniu izb nie stanowi inaczej);


    II. Właściwość Trybunału Sprawiedliwości, Sądu Pierwszej Instancji oraz izb sądowych

    • właściwość – I filar (oba sądy), i od TUE z A III filar – ograniczona właściwość;

    • art. 220 TWE/art. 136 TEWEA → TS i SPI każdy w ramach swojej jurysdykcji, zapewnia po­szanowanie prawa w interpretacji i stosowaniu traktatu;

      • też prawo pochodne – nie zapisane bezpośrednio;

    • TS i SPI pełnią funkcję jednocześnie sądu adm., sądu kon­stytucyjnego, sądu cywilnego i sądu m.;

    • podstawa prawna jurysdykcji obu → traktaty, ale też w prawie pochodnym (rozp. o wspólnotowym znaku towarowym) i w u.m. (umowa o utworzeniu EOG);

    • TS i SPI są właściwe m.in:

      • w sporach między instytucjami Wspólnot,

      • w sporach między wspólnotami i państwami członkowskimi,

      • w sporach między państwami członkowskimi,

      • w sprawach wnoszonych przez osoby fizyczne i prawne.

    • 31.10.1989 r. – część kompetencji TS przeszła na SPI → wg art. 225 TWE/art. 140a TEWEA SPI orzeka w sprawach wnoszonych w trybie art. 230, 232, 235, 236 i 238 TWE oraz art. 146, 148, 151, 152 i 153 TEWEA;

      • wyjątek: sprawy przekazane do izb sądowych lub zarezerwowane dla TS;

      • zarezerwowane dla TS wg Statutu TS → skargi państw czł., instytucji W i EBC;

      • w Deklaracji nr 12 z konf. RE z Nicei z 2000 r. – TS i KE powinny jak najszybciej przeprowadzić podział jurysdykcji między TS a SPI → do 1.5.2004 nie przyjęto;

      • pytania prejudycjalne z art. 234 TWE/150 TEWEA SPI → wg art. 225 TWE/140a TEWEA SPI jest właściwy w obszarach określonych w Statucie TS;

        • wyjątkowo kontrolowane przez TS;

        • SPI może przekazać do TS w szczególnych wypadkach;

    • odwołanie:

      • od izb sądowych – do SPI;

      • od SPI – do TS; ograniczone do kwestii prawnych;


    III. Procedura orzekania

    • podstawa prawna orzekania → traktaty, statut TS oraz inne akty wydane na podstawie upoważnień z w/w;

    • TS:

      • działa w trybie ciągłym;

      • obraduje w izbach (2-5 sędziów) lub jako wielka izba (11) lub w pełnym składzie;

        • wielka izba – na wniosek państwa lub instytucji;

        • pełny składw określonych przypadkach (art. 195, 213, 216, 247 TWE i art. 107d, 126, 129, 160 TEWEA) oraz po wysłuchaniu rzecz. gen. TS może zadecydować, jeśli uzna, że sprawa ma wyjątkowe znaczenie o skierowaniu sprawy na posiedzenie plenarne;

      • orzeka tylko w nieparzystej liczbie;

      • quorum: 9 (pełny lub wielka izba) albo 3 (izba);

        • gdy sędzia nieobecny można wezwać sędziego z inne izby;

    • SPI:

      • izby (3-5) lub posiedzenie plenarne lub jednoosobowo lub jako wielka izbaquorum odpowiednio: 3, 11, 9;

    • postępowanie:

      • część pisemna  wszczęte na pisemny wniosek złożony do sekretarza (strony [dane i podpisy], przedmiot sporu i podstawa skargi) → prezes TS wyznacza sędziego sprawozdawcę i przekazuje pozew pozwanemu → strony mogą dwukrotnie pisemnie się wypowiedzieć;

      • część ustna  rozprawa jawna (chyba że z urzędu lub na wniosek TS inaczej) → przedstawienie sprawozdania, wysłuchanie pełnomocników, doradców, adwokatów wniosków końcowych rzecz. gen. przesłuchanie świadków i biegłych → posiedzenie niejawne;

        • z rozprawy sporządza się protokół (podpisany przez prezesa i sekretarza);

        • wyrok (podpisany przez prezesa i sekretarza) = uzasadnienie i nazwiska sędziów orzekających, ogłaszany na otwartym posiedzeniu;

        • tryb jednoinstancyjny, wyrok ostateczny, który jest tytułem wykonawczym wg art. 256 TWE (=wykonanie należy do władz państwowych);

          • wyroki w drodze egzekucji nie są wykonywane przeciwko państwo czł.;

    • w SPI → porównywalnie jak w TS, ale możliwość odwołania (kwestie prawne) do TS;

    • w Statucie TS → regulacje dot. niewłaściwego kierowania pism i nakładania się kompetencji TS i SPI:

      • gdy pozew/pismo skierowane niewłaściwie sekretarz SPI/TS przesyła sekretarzowi TS/SPI;

      • gdy SPI uzna się za niekompetentny przekazuje sprawę TS → jeśli TS uzna, że to SPI jest właściwy to kieruje do SPI (wtedy SPI nie może uznać się za niewłaściwy);

      • gdy w TS i SPI postępowania dot. tego samego przedmiotu lub wykładni albo ważności aktu prawnego SPI może zawiesić swoje postępowanie do czasu wydania przez TS;

      • gdy dot. skargi o stwierdzenie nieważności aktu prawnego SPI może uznać się za niewłaściwy;

      • TS może zadecydować o zawieszeniu postępowania przed nim, wtedy toczy się przed SPI;

    • publikacja w European Court Reports (ECRI dla TS (litera C) i ECR II dla SPI (litera T));


    Trybunał Obrachunkowy

    • TO (zwany też w doktrynie Trybunałem Audytorów, Trybunałem Rewidentów Księgowych lub Trybunałem Kontroli Budżetowej) powstał z instytucji pomocniczej – z Komisarzy Finansowych TEWWiS i z Komisji Kontrolnej z TEWG i TEWEA;

    • siedziba – Luksemburg;


    I. Skład i organizacja

    • art. 247 TWE/art. 160b TEWEA → po jednej osobie z państwa, ale mianowanie przez Radę (kwalif.) po konsultacji z PE na 6 lat (możliwa reelekcja);

      • Rada przyjmuje przygotowaną listę członków zgodnie z propozycjami każdego z państw członkowskich;

      • obywatelstwo państwa czł. jest warunkiem koniecznym;

      • kandydat musi w swoim kraju wchodzić w skład zew. orga­nów kontrolnych lub posiadać szczególne kwalifikacje;

      • TO z siebie wybiera prezesa (na 3 lata, może na kolejną kadencję);

    • niezależni i działają w interesie W (te same ogr. dot. funkcji czy korzyści co KE);

      • składają przysięgę;

    • koniec:

      • śmierć;

      • zwykłe zastąpienie;

      • rezygnacja;

      • dymisja orzeczona przez TS;

    • podstawa prawna org.: traktaty oraz reg. wew. (zatwierdza R kwalif.);

      • R określa zasady zatrudniania prezesa i członków TO;

      • TO mianuje swojego SG;

      • w TO pracuje ponad 500 pracowników;


    II. Zadania i kompetencje

    • art. 248 TWE/art. 160c TEWEA → kontroluje rachunki wszystkich dochodów i wydatków W;

      • także ciał ustanowionych przez W (o ile dokument założycielski tego nie wyklucza);

      • przedkłada PE i R oświadczenie o wiarygodności dok. księgowych i zgodności z prawem i prawidłowości transakcji (publikowane w Dz. Urz. UE);

        • mogą być dołączone specjalne oceny dla każdego znacznego obszary działalności W;

      • roczne sprawozdanie po zamknięciu roku budżetowego (przedstawia wszystkim instytucjom; publikowane);

      • może w każdej chwili przedstawić uwagi (m.in. w formie specjalnych sprawozdań) dot. poszczególnych kwestii oraz dostarczać opinii na wniosek każdej instytucji;

      • pomaga PE i R w kontroli nad realizacją budżetu;

      • też kontrole w państwach czł. w porozumieniu z krajowymi organami kontroli;

      • nie może kontrolować podatników, ale może kontrolować przeznaczenie subsydiów przyznanych przez W, jeśli kontrolowany pisemnie się zgodzi;


    III. Sposób działania

    • stale działająca instytucja kolegialna;

    • prezes → zwoływanie i przewodniczenie posiedzeniom (zamknięte);

    • TO składa sprawozdania i udziela zaleceń większością członków;

    • może tworzyć wew. izby do pewnych rodzajów raportów/opinii;


    Instytucje doradcze

    • art. 7 TWE → R i KE wspierane przez Komitet Ekon.-Społ. oraz Komitet Regionów (f. doradcze);

    • art. 3 TEWEA → tylko Komitet Ekon.-Społ.;


    I. Komitet Ekonomiczno-Społeczny

    Skład i organizacja

    • członkowie niezależni, działają w interesie W, przedstawiciele różnych dziedzin życia społ. i gosp. państw UE (producenci, rolnicy, przewoźnicy, kupcy, pracownicy, rzemieślnicy, wolne zawody, konsumenci oraz osoby reprezentujące interesy ogólne);

      • mianowani przez R (większość) na 4 lata; propozycja państw + opinia KE + ew. opinia org. reprezentujących poszczególne działy gosp.-społ. życia W;

        • możliwość reelekcji;

        • max. 350 członków;

    • w AP podział miejsc na poszczególne państwa (np. PL = 21);

    • KES wybiera z siebie przewodniczącego i prezydium na 2 lata;

    • KES ustala swój regulamin;

    • prace KES organizuje SekG z SG;


    Zadania i sposób działania

    • doradza R i KE poprzez niewiążące opinie (=stanowisko różnych grup interesu) dot. planowanych aktów prawnych i ogólnych problemów polit.;

      • KES dzieli się na wyspecjalizowane sekcje (najważniejsze dziedziny z traktatów), działające w ramach uprawnień KES, ale nie mogą być konsultowane niezależnie od KES;

        • możliwość tworzenia sekcji i podkomitetów do opracowywania konkretnych opinii wnoszonych pod obrady KE;

    • podział na:

      • obligatoryjne zasięgnięcie opinii (np. art. 40, 44, 94, 95, 137, 140, 148-150 TWE; art. 31, 40, 96 TEWEA) → wtedy jako wymóg proceduralny, choć brak wydania opinii w terminie nie powoduje przerwania procesu decyzyjnego, ale brak wystąpienia z tym wnioskiem może być podstawą skargi do TS;

      • fakultatywne zasięgniecie opinii – R i KE gdy uznają to za stosowne, ale też KES z własnej inicjatywy;

    • posiedzenia:

      • zwołuje przewodniczący;

      • z inicjatywy KES, KE lub R;

      • formy – opinie, rezolucje oraz sprawozdania informacyjne;

    • może być też wysłuchany przez PE;


    II. Komitet Regionów

    Skład i organizacja

    • przedstawiciele wspólnot regionalnych i lokalnych (mandat poprzez wybory lokalne/regionalne lub gdy są odp. polit. przed wybranym zgromadzeniem);

      • max. 350 członków;

      • w AP podział miejsc na państwa (np. Polska = 21);

      • R (kwalif.) przyjmuje listę członków i ich zastępców (propozycje państw);

      • 4 lata (+ reelekcja);

      • zakaz łączenia z PE;

      • niezależni, działają w interesie W;

      • państwa same decydują, które władze lokalne mają być reprezentowane w KR;

    • wybiera przewodniczącego i prezydium na 2 lata, ustala regulamin procedury, a prace organizuje SekG z SG;


    Zadania i sposób działania

    • doradza R i KE poprzez opinie (dot. polityki regionalnej/lokalnej);

    • idea istnienia – zasada pomocniczości i propagowanie idei „Europy Regionów”

    • podział na:

      • konsultację obligatoryjną – (np. art. 148, 151, 156, 159, 161, 162 TWE);

      • konsultację fakultatywną;

        • też z własnej inicjatywy;

        • prawnie nie wiążące;

    • tzw. akcesoryjne prawo wysłu­chania (art. 265 ust. 3 TWE) – gdy jest konsultacja z KES w trybie art. 262 TWE, R lub KE informują KR o wniosku o opinię → KR może wydać opinię, gdy uzna że w grę wchodzą interesy regionalne;

    • może być wysłuchany przez PE;

    • formy → opinie i rezolucje;


    Instytucje finansowe

    • TWE w I cz. (określającej strukturę) stanowi o powołaniu ESBC, EBC i EBI → podstawa prawna to TWE i ich statuty (zał. do TWE);

      • nie są to instytucje główne, ale należą do systemu instytucjonalnego UE;

      • ESBC to system banków centralnych państw czł. powołanym dla realizacji polityki unii walutowej, a poza tą strukturą każdy z nich zachowuje swoją tożsamość państwową;


    Europejski Bank Centralny i Europejski System Banków Centralnych

    • utworzone dla WE, związane z Unią Gosp-Walutową;

    • podstawa prawna: TWE (art. 105-111 TWE) + statut ESBC i EBC;

    • zadanie:

      • EBC czuwa nad rea­lizacją przez narodowe banki centralne postanowień traktatu nałożonych na ESBC;

      • EBC to:

        • kierownicze ogniwo;

        • bank emisyjny dla obszaru unii gosp.-walutowej;

        • reprezentuje interesy WE związane z polityką pieniężną;

        • prawo wymierzania grzywien i kar pieniężnych przedsiębiorcom, którzy nie wypełnieją zobowiązań z jego rozp. i decyzji;

        • w razie skargi do TS zakończonej nakazaniem danemu bankowi centralnemu do określonego zachowania, ma on obowiązek wypełnić ten wyrok;

        • niezależny;

        • posiada osobowość prawną w odniesieniu do prawa krajowego;

        • organy:

          • Rada Prezesów EBC → w posiedzeniach może brać udział przewod. R i 1 członek KE;

                • posiedzenia tajne;

                • zwykła większość, wyjątkowo kwalif. (ustalana za pomocą ważenia głosów w oparciu o udziały wniesione przez narodowe BC – wysokość udziałów zależy od ludności i udziału w PKB wspólnoty);

                • siedziba we Frankfurcie;

          • Zarząd EBC;

        • wydaje roz­porządzenia, podejmuje decyzje oraz wydaje zalecenia i opinie → nie mają charakteru ogólnego, ale związane z konkretną materią, dlatego art. 110 TWE nie wymienia dyrektyw, ale RegEBC dodaje wytyczne i instrukcje;


    Europejski Bank Inwestycyjny

    • członkami EBI – państwa czł., które wpłaciły sumy określonej wartości;

    • zadania EBI:

      • przyczynianie się do zrównoważonego i stałego rozwoju wspólnego rynku w interesie Wspólnoty;

      • prowadzi działalność niedochodową i udziela pożyczek i gwarancji na finansowanie projektów we wszystkich sektorach gosp.;

      • organy:

        • Rada Gubernatorów (Rada Na­czelna) – MF z państw czł. → zadanie: ustalanie ogólnej polityki kredytowej;

        • Rada Dyrektorów (Rada Administra­cyjna) – 25 Dyrektorów i 13 ich zastępców (wyznaczenie przez KE i państwa czł.) → zadanie: . udziela pożyczek i gwarancji;

        • Zarząd EBI – prezes i 6 wice powołanych przez Radę Gub. na wniosek Rady Dyr. → kieruje bieżącymi sprawami;

      • ma oso­bowość w p.m. w państwach czł. oraz w państwach trzecich na podstawie u.m. z nimi;

      • siedziba w Luksemburgu;

    • w doktrynie trudność zaklasyfikowania pozycji EBI w strukturze z TWE, m.in. ze względu na jego szczególną pozycję, np.:

      • wg art. 237 TWE Rada Dyr. ma kompetencje KE z art. 226 TWE (skargi do TS przeciwko państwom w związku z ich zobowiązaniami;

      • decyzje Rady Gub. podlegają zaskarżeniu do TS w trybie art. 230 TWE przez państwo czł. lub Radę Dyr. lub KE;

      • decyzje Rady Dyr. podlegają zaskarżeniu do TS w trybie art. 230 TWE przez państwo czł. lub KE (podstawą skargi: naruszenie przepisów proceduralnych ze StatutuEBI);


    Równowaga instytucjonalna
  • 1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   14


    ©absta.pl 2019
    wyślij wiadomość

        Strona główna