Zarządzanie finansami przedsiębiorstwa



Pobieranie 280.72 Kb.
Strona3/6
Data07.05.2016
Rozmiar280.72 Kb.
1   2   3   4   5   6

Przyrost zysku

Uczynienie z przyrostu zysku podstawy oceny przedsiębiorstwa może w krótkim horyzoncie czasu wydatnie zwiększyć masę zysku. Jednak może to zagrażać pogorszeniem kondycji przedsiębiorstwa w skutek źle realizowanych oszczędności ( unikanie remontów, nakładów na bezpieczeństwo pracy, nadmierne ograniczenia w płacach) w imię preferowania szybkiego, bieżącego przyrostu zysku ze szkodą dla możliwości rozwojowych, a nawet dla przetrwania w długim okresie podmiotu gospodarczego. Wskaźnik ten wypaczony jest przez zjawiska inflacyjne, stąd może być stosowany w warunkach ustabilizowanej cenowo gospodarki.


Te wskaźniki nie są stosowane do oceny w przedsiębiorstwie bo mają dużo wad.
Relatywne wskaźniki wyniku finansowego mają dla celów analizy działalności przedsiębiorstwa przewagę nad miernikami absolutnymi, ze względu :

  1. na możliwość dokonywania przy ich pomocy badań służących ocenie zjawisk w ujęciu dynamicznym oraz porównań między różnymi rodzajami działalności i przedsiębiorstwami,

  2. na konstrukcję są one w znacznym stopniu przy wnioskowaniu uzależnione od przejawów inflacji ponieważ wartość licznika i mianownika podlega w przybliżeniu jednakowym zmianom .

Przy relatywnych wskaźnikach wyniku finansowego można wyróżnić:



    1. współczynnik rentowności, których rezultat wyrażony jest w procentach,

    2. wskaźniki zyskowności przedstawiające jednostki pieniężne określające wartości zysku przypadające na pewną wielkość ( sprzedaż, koszty, kapitał np. 1 zł. Zysku na 1.000 zł sprzedaży)

Wskaźniki te stanowią relacje pewnych postaci wyniku finansowego do podstawy , którymi są różne formy wielkości sprzedaży, kosztów, majątku ( aktywa) czy też kapitału.


Wskaźnik rentowności to wskaźniki podobne do wskaźników zyskowności nie mają nic wspólnego z rentownością , dotyczą kwestii wyniku finansowego.
Kategoria wyniku finansowego : treść wskaźnika = WSKAŹNIK
Wskaźnik rentowności sprzedaży ( zyskowności)
ZYSK OPERACYJNY : SPRZEDAŻ NETTO
Wskaźnik ten informuje o wysokości zysku wygospodarowanego na działalności typowej, który przypada na każdy 1 zł. wykonanego obrotu ( w relacji do przychodów ze sprzedaży netto) lub procent wartości przychodów. Omawiany wskaźnik uwidacznia efektywność działania w podstawowej dziedzinie, do której przedsiębiorstwo zostało powołane. Jeśli dla dokonania ocen porównawczych dokonuje się eliminacji z miernika pewnych wielkości finansowych ( np. koszty oprocentowania pożyczek, różnice kursowe , skutki strat i zysków nadzwyczajnych). Możliwe jest dokonanie badań analitycznych między przedsiębiorstwami tego samego sektora.

Marża zysku brutto = zysk brutto: sprzedaż

Miernik ten daje bardziej ogólny pogląd na rentowność sprzedaży, bowiem uwzględnia – obok wyników operacyjnych – także zyski poza operacyjne i efekty nadzwyczajne. Informuje zatem jaka wartość zysku , wyrażona w złotych lub w procentach przypada na sprzedaż brutto lub netto.



Zyskowność sprzedaży = zysk netto: sprzedaż netto

Omawiany miernik wskazuje jaki jest realny uzysk w postaci zysku pozostającego w przedsiębiorstwie otrzymuje się z przychodu ze sprzedaży netto.


Rentowność kosztów=

( zysk netto +- zmiana kosztu) 100

koszty własne +- zmiana kosztu
Wskaźnik rentowności kosztów jest relacją zysku do kosztów własnych. Stanowi on miarę efektywności poniesionych nakładów. Wskaźnik ten jest w porównaniu z miernikiem rentowności sprzedaży bardziej podatny na manipulację oraz wahania , bowiem zmiana w poziomie kosztów powoduje także korektę licznika o tę samą kwotę . W związku z tym nawet niewielkie i przypadkowe zmiany w poziomie kosztów mogą silnie wpłynąć na wielkość miernika.


Zyskowność majątku=


Zysk netto

Majątek
Majątek może być ujmowany najczęściej ze względu na dostępność danych- według wartości księgowej lub- co byłoby bardziej poprawne- rynkowej.

Wskaźnik zyskowności ( rentowności) majątku zwany także wskaźnikiem zwrotu z inwestycji ilustruje efektywność przedsiębiorstwa w zakresie gospodarowania aktywami i dlatego można go uznać za miarę jakości gospodarowania . Jego wadą jest to, że nie uwzględnia on wpływu struktury źródeł finansowania. Stąd analiza musi być przynajmniej uzupełniona wskaźnikiem rentowności( zyskowności) własnego kapitału.



Rentowność kapitału


Najogólniej można stwierdzić, że miernik ten odzwierciedla opłacalność inwestowania w daną firmę . Jego wysokość powinna być wyższa od stopy inflacji i kształtować przynajmniej na poziomie rynkowej stopy procentowej.

Wskaźnik ten można także porównać z oprocentowaniem kredytów udzielanych przez bank centralny- redyskontowego lub lombardowego. Najniższym progiem opłacalności jest oprocentowanie z wkładów terminowych.

RK = (Zysk netto x 100) : kapitał własny

Podział wyniku finansowego może być realizowany poprzez 3 metody:



  1. kalkulacyjną,

  2. wynikową,

  3. mieszaną.

Metoda kalkulacyjna polega na kształtowaniu zysku wg normatywów , które odnoszą się do pewnego nośnika np. premia z zysku dla załogi w relacji procentowej do płac. Ten system jest jednak słabo przystawalny do gospodarki rynkowej i stąd właściwie funkcjonuje tylko w odniesieniu do zysku NBP .Zysk w NBP kalkulowany jest w relacji do różnego typu podstaw ( np. funduszu rezerwowego oraz funduszu płac) tu nawet nie występuje w pełni metoda kalkulacyjna ponieważ wpłata zysku do budżetu ma charakter rezerwowy ( wpłaca się bowiem pozostałość po dokonaniu odpisów)
Metoda wynikowa która jest metodą dominującą polega na procentowym obciążeniu zysku na rzecz budżetu i dowolnym ukształtowaniu podziału pozostałości zysku.
Metoda mieszana – jej elementy występowały do niedawna w przedsiębiorstwach państwowych. Dotyczyło to odpisu na rzecz budżetu w postaci obowiązkowej dywidendy . W spółkach akcyjnych w wysokości 8% zysku netto na rzecz zasilenia kapitału zapasowego.( do wysokości 1/3 kapitału akcyjnego).

Zasilenie finansowe przedsiębiorstwa

Kapitał zastosowany do finansowania działalności bieżącej i rozwojowej przedsiębiorstwa może pochodzić z różnych źródeł i dopływać w różnej formie. Jeżeli za kryterium przyjmujemy źródło pochodzenia kapitału to wyróżniamy:



  1. źródła zewnętrzne – finansowanie zewnętrzne

  2. źródła wewnętrzne – finansowanie wewnętrzne

Finansowanie zewnętrzne obejmuje kapitał pieniężny i rzeczowy, jaki dopływa do przedsiębiorstwa od podmiotów w zróżnicowanej formie z wyłączeniem strumienia pieniężnego z tytułu sprzedaży wyrobów , towarów lub świadczenia usług.


Finansowanie zewnętrzne można podzielić na :

  1. zewnętrzne własne,

  2. zewnętrzne obce,

Zasilanie finansowe przedsiębiorstwa


Kapitał zastosowany do finansowania działalności bieżącej i rozwojowej przedsiębiorstwa może pochodzić z różnych źródeł i dopływać w różnej formie. Jeżeli za kryterium przyjmiemy źródło pochodzenia kapitału to wyróżnimy:

  1. źródła zewnętrzne – finansowanie zewnętrzne,

  2. źródła wewnętrzne – finansowanie wewnętrzne,

Finansowanie zewnętrzne obejmuje kapitał pieniężny i rzeczowy Jaki dopływa do przedsiębiorstwa od podmiotów w zróżnicowanej formie z wyłączeniem strumienia pieniężnego z tytułu sprzedaży wyrobów , towarów lub świadczenia usług.


Finansowanie zewnętrzne można podzielić na :

  1. zewnętrzne własne,

  2. zewnętrzne obce,

Finansowanie zewnętrzne własne

Uzyskanie kapitału ze źródeł zewnętrznych własnych następuje w różnej postaci w zależności od formy prawnej przedsiębiorstwa. Kapitał dopływa do przedsiębiorstwa między innymi w postaci :


  1. wkładów,

  2. udziałów,

  3. z tytułu sprzedaży akcji z pierwszej i kolejnej emisji,

  4. dotacji,

  5. wpłaty wpisowego itp..

Ważną cechą finansowania zewnętrznego własnego jest to że uzyskany kapitał pieniężny lub rzeczowy pozostaje do dyspozycji przedsiębiorstwa przeważnie na czas nieokreślony . Konsekwencją bezterminowego angażowania kapitału jest powstanie stosunków własnościowych z których wynika prawo do udziałów w podziale zysku lub obowiązek uczestniczenia w pokrywaniu strat. Ponadto uzyskany ze źródeł zewnętrznych własnych kapitał stanowi z reguły bazę gwarancyjną dla wierzycieli.

Finansowanie zewnętrzne obce obejmuje wiele form zasilania przedsiębiorstw w kapitał. Dopływ tego kapitału następuje poprzez rynek finansowy i jego segmenty, poprzez rynek towarowy oraz w drodze szczególnych form finansowania. Podstawową cechą finansowania zewnętrznego obcego na tle zewnętrznego własnego jest to że kapitał odstępowany jest przedsiębiorcom na czas określony i w uzgodnionym terminie podlega zwrotowi. W tym przypadku powstają skutki dłużnicze. Istotną cechą tego finansowania jest także to, że od pożyczonego kapitału należy z reguły płacić odsetki. Kapitał obcy może być w części utracony w wyniku występujących strat wtedy gdy dla ich pokrycia okaże się niewystarczający kapitał własny.

Finansowanie zewnętrzne

I. własne I . obce


  1. emisja akcji 1. poprzez rynek finansowy

  2. dopłaty akcjonariuszy a. Kredyty krótkookresowe

  3. udziały b. Kredyty w r-ku kredytowym

  4. dopłaty wspólników c. Kredyty wekslowe

  5. wkłady wpisowe d. Kredyty pod zastaw

  6. dotacje ruchomości

  7. pozostałe e. Pozostałe kredyty

II. długoterminowe pożyczki i kredyty

A . pożyczka obligacyjna,

b. pozostałe pożyczki

c. kredyty inwestycyjne i hipoteczne

III. poprzez rynek towarowy

  1. kredyty dostawcy

  2. kredyt odbiorcy

IV. szczegółowe formy finansowania

  1. faktoring

  2. leasing

Finansowanie wewnętrzne polega w szczególności na uzyskiwaniu środków finansowych poprzez przekształcenia majątkowe i przez gromadzenie( kształtowanie ) kapitału. Poszczególne sposoby mają różny wpływ na finansowanie działalności bieżącej i rozwojowej przedsiębiorstwa. Przemiany majątkowe bezpośrednio oddziałują na kształtowanie płynności finansowej a w konsekwencji na finansowanie działalności operacyjnej oraz pośrednio na finansowanie działalności rozwojowej.

Zasilenie wewnętrzne w środki finansowe następuje głównie w wyniku realizacji przychodów ze sprzedaży wyrobów lub usług. Choć środki te napływają z zewnątrz do przedsiębiorstwa to nie można ich zaliczyć do finansowania zewnętrznego . Mamy tu bowiem do czynienia z zamianą formy rzeczowej w formę pieniężną, charakterystyczną dla ruchu okrężnego środków w przedsiębiorstwie.
Drugim ważnym źródłem finansowania wewnętrznego a zarazem specyficznej transformacji majątku jest fundusz amortyzacji i stosowany mechanizm jej naliczania.

Przedsiębiorstwo może także uzyskać środki pieniężne sprzedając te składniki majątku, które nie mają wpływu na jego zdolności produkcyjne i ogólne prawidłowe funkcjonowanie. Podobne skutki na proces finansowania będą wywierały podejmowane w przedsiębiorstwie działania racjonalizatorskie prowadzące do skrócenia czasu ruchu okrężnego środków.

Źródłem finansowania wewnętrznego może być zysk i strata.
Jeżeli sprzedaż zapewnia zysk i nie jest on w całości przejmowany przez budżet i właścicieli to zysk jest czynnikiem wzrostu majątku i kapitału przedsiębiorstwa. Oznacza to że jest równocześnie źródłem finansowania wewnętrznego .

Mogą być tym źródłem tworzone w przedsiębiorstwie rezerwy długookresowe np. fundusz emerytalny.


Przynoszą one korzyści:

  1. są traktowane jako koszty uzyskania przychodów i wpływają na obniżenie podstawy opodatkowania,

  2. naliczone składki pozostają do dyspozycji przedsiębiorstwa przez okres zatrudnienia pracownika

Finansowanie wewnętrzne




  1. z transformacji majątku

    1. z bieżących wpływów

    2. z odpisów amortyzacyjnych

    3. ze sprzedaży zbędnego majątku

    4. z przyspieszenia obrotu kapitału ]

    5. pozostałe źródła,




  1. poprzez kształtowanie kapitału

    1. zatrzymanie zysku

    2. kształtowanie długookresowych rezerw, funduszy emerytalnych,



Cechy kapitału własnego i obcego
Podstawowe zalety kapitału własnego:

  1. stabilne źródło finansowania działalności przedsiębiorstwa

  2. wpływa na zwiększenie płynności finansowej przedsiębiorstwa

  3. stanowi bazę gwarancyjną dla wierzycieli

  4. angażowany jest na czas nieokreślony i stanowi podstawę do powstania stosunków własnościowych

  5. ze stosunków własnościowych wynika prawo do udziału w podziale zysku


Wady kapitału własnego:


  1. nie zawsze przynosi oczekiwane korzyści ( gdy występują straty to on się uszczupla)

  2. w zależności od formy prawnej przedsiębiorstwa właściciel uczestniczy bądź nie uczestniczy w jego stratach

  3. straty uszczuplają kapitał własny

  4. w sytuacji upadłości i likwidacji przedsiębiorstwa roszczenia właścicieli są zaspakajane po uregulowaniu zobowiązań wobec różnych wierzycieli

  5. jest mniej elastyczny niż kapitał obcy ( bo możemy realizować przedsięwzięcie tylko wtedy gdy mamy potrzebny kapitał)


Cechy kapitałów obcych
Zalety:

  1. stanowi elastyczne źródło finansowania

  2. umożliwia podjęcie i realizację przedsięwzięć przekraczających własne możliwości finansowe,

  3. jego wykorzystanie może wpływać na obniżenie obciążeń podatkowych oraz wzrost rentowności kapitału własnego

  4. wierzyciel z reguły nie ma prawa głosu przy podejmowaniu decyzji w przedsiębiorstwie ( dawca kapitału)

  5. umożliwia kształtowanie optymalnej struktury kapitału






1   2   3   4   5   6


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna